Μεταφράσεις Και Νέα Των Τουρκικών Εφημερίδων Και Ιστοσελίδων Που Αφορούν Την Ελλάδα

ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΓΙΑ ΤΙΣ 29/1

No Comments Share:

Tιμήθηκαν οι 29/1

9fc68379d08eaa561b4d26b1e36c108a_XL

Πραγματοποιήθηκε στις 29/1/2017 στην αίθουσα της Ένωσης Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής (GTGB) η εκδήλωση ¨Μνήμη 29/1¨ που οργάνωσε η Συμβουλευτική Επιτροπή Τουρκικής Μειονότητας Δυτικής Θράκης (ΒΤTADK). Στην εκδήλωση μετείχε ως ομιλητής ο καθηγητής και βοηθός κοσμήτωρ στο Πανεπιστήμιο Θράκης Δρ. Αλή Χουσείνογλου.

Στην εκδήλωσε παρόντες ήταν ο βουλευτής Ξάνθης Χουσεΐν Ζεϊμπέκ, ο πρόεδρος της ΒΤTADK και εκλεγμένος μουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, ο αντιπεριφερειάρχης Οντερ Μουμίν, ο εκλεγμένος μουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερίφ, ο δήμαρχος Αρριανών Ριντβάν Αχμέτ, ο δήμαρχος Μύκης Τζεμίλ Καμπζά, ο πρόεδρος της Ένωσης Τούρκων δασκάλων Δυτικής Θράκης Σαμί Τοραμάν,  ο πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς, η επίτιμη πρόεδρος του DEB Ισίκ Σαδίκ Αχμέτ, ο πρόεδρος της ΤΕΞ Αχμέτ Κούρτ, ο πρόεδρος του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας Δυτικής Θράκης Ερτάν Αχμέτ και άλλοι πρόεδροι συλλόγων και ομογενείς.

Στις χαιρετιστήριες ομιλίες ο πρόεδρος της ΒΤTADK και εκλεγμένος μουφτής Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, είπε πως η 29/1/1988 ήταν μια κραυγή, μια αντίσταση ενάντια στην επίθεση που γίνεται στην ταυτότητα της κοινότητας, ενώ κραύγασαν όπως είπε πως υπάρχουν ως τουρκική και μουσουλμανική κοινότητα που δύναται να καθορίζει την εκπαίδευση των παιδιών της και τους ιμάμηδες στα τζαμιά της.

Ο Μέτε συνέχισε τον λόγο του λέγοντας: ¨Στα μετέπειτα χρόνια η κραυγή αυτή κρίθηκε από κάποιους υπερβολική. Συνέβησαν δυσάρεστα γεγονότα. Η κοινότητα δεν άλλαξε και δεν θα αλλάξει γνώμη για τον εορτασμό των 29/1.  Τα προβλήματα τα οποία έβγαλαν τους ανθρώπους της κοινότητας στους δρόμους το 1988, συνεχίζουν να υπάρχουν. Για αυτό τον λόγο ακόμη και αν θέλουν κάποιοι, οι 29/1 δεν μπορούν να ξεχαστούν. Βλέποντας μέσα στο χρόνο, η πινακίδα της αίθουσας στην οποία βρισκόμαστε ακόμη δεν έχει κρεμαστεί, ενώ δεν είναι κρεμασμένες επίσης και οι πινακίδες στην Ένωση Τούρκων Δασκάλων και στην Τ.Ε.Ξ. Δηλαδή η κοινότητα αυτή φαίνεται να μην έχει το δικαίωμα να δηλώνει το ¨Είμαστε Τούρκοι¨.  Η κατάσταση στα σχολεία κατέληξε ακόμη χειρότερα.  Μιλώντας για τις μουφτείες, η εισβολή εκεί συνεχίζεται. Μάλιστα ακόμη και στους μουφτήδες που διόρισαν επιδεικνύεται απαξίωτική για ανθρώπους συμπεριφορά. Το θέμα δηλαδή δεν είναι μόνο οι μουφτείες, το δασκαλιλίκι και το θέμα των ιμάμηδων. Το θέμα είναι η ύπαρξη αυτής της κοινότητας εδώ.

Η κοινότητα αυτή έχει φτάσει σε αυτές τις μέρες με σεβασμό προς το κράτος και τους νόμους, με σεβασμό στους ηγέτες του και χωρίς να χυθεί καθόλου αίμα.

Η κοινότητα αυτή θα συνεχίσει τον δίκαιο αγώνα της στα πλαίσια των δημοκρατικών κανόνων. Πότε δεν πήρε θέση δίπλα στην τρομοκρατία και ούτε προτίθεται να το κάνει. Ούτε σκέφτηκε να καταστρέψει το κράτος ούτε να κάνει κάποια κακία και δεν προτίθεται να το κάνει.  Βλέπετε όμως πως υπάρχουν κάποιοι ανησυχούν από τις αξίες αυτή της κοινότητας. Τις τελευταίες μέρες συμβαίνουν γεγονότα και συμπεριφορές που τα παρακολουθείτε όλοι σας, τα οποία δεν συνάδουν σε μια δημοκρατική χώρα-κοιτίδα της δημοκρατίας και σε μια χώρα όπου υπερασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα.  Οι αιρετοί της μειονότητας, είτε είναι μουφτήδες, είτε δήμαρχοι, είτε ο πρόεδρος του κόμματος, είτε βουλευτής υπόκεινται σε περιφρόνηση, ομοϊδεάτες τους δέχονται προσβολές, ενώ καταβάλλεται προσπάθεια να προβληθούν στα μάτια των ανθρώπων ως μικρόψυχοι και να πέσουν σε άσχημη κατάσταση απέναντι στις οικογένειες τους.  Δεν έχουν καμία αξία, ούτε ανθρώπινη, ούτε θρησκευτική, ούτε αξία πολίτη. Δυστυχώς δεν φέρουν καμία αξία.  Τότε συγκρίνοντας την σημερινή κατάσταση με αυτήν του 1988, μπορούμε να πούμε πως είμαστε σε έτι χειρότερη κατάσταση. Είμαστε σε πολύ χειρότερη κατάσταση. Τουλάχιστον η κοινότητα τότε ήταν ισχυρή, τώρα χάλασαν και την κοινότητα¨.

Ο εκλεγμένος μουφτής Κομοτηνής Ιμπραήμ Σερίφ είπε πως η 1η εκ των 29/1 είναι μια περηφάνια, η δεύτερη είχε περάσει γαλήνια αλλά η διοίκηση δεν μπόρεσε ελέγξει τον θυμό της.

Ο Σερίφ είπε:  ¨Τι θέλει η μειονότητα ; Η μειονότητα θέλει σε αυτή την χώρα χριστιανοί και μουσουλμάνοι να ζουν με ενότητα και ομοψυχία  και ζητά τα δικαιώματα που δίνονται σε εμάς και αναφέρονται στα άρθρα 37 και 41 της Λωζάννης. Εμείς δεν μείναμε εδώ με την βούληση μας. Μείναμε με συμφωνία των δύο χωρών.  Μείναμε εκτός της ανταλλαγής πληθυσμών.  Οι Ρωμιοί της Κωνσταντινούπολης έμειναν εκεί και εμείς εδώ. Τα δικαιώματα που έχουν δοθεί σήμερα στους Ρωμιούς της Κωνσταντινούπολης να δοθούν και σε εμάς. Εμείς αυτά ζητάμε. Σε αυτό το θέμα λέγονται διάφορα, πως εκεί έμειναν λίγοι άνθρωποι και εδώ πολλοί, ποσότητα και αυθαιρεσίες.  Εμείς ως άνθρωποι και ως σεβαστοί πολίτες της Ε.Ε. που πληρώνουμε τους φόρους και κάνουμε την θητεία σε αυτή την πατρίδα, ζητάμε να ζούμε σε αυτή την περιοχή -χριστιανοί και μουσουλμάνοι- ως ισότιμοι πολίτες, με εκπαίδευση στην μητρική μας γλώσσα και εκφράζοντας την καταγωγή μας . Ο άνθρωπος της μειονότητας δεν έχει άλλο αίτημα…¨.

Ο βοηθός κοσμήτορα καθηγητής Αλή Χουσείνογλου, έκανε αναφορά στο παρελθόν, στα ¨χρυσά χρόνια¨ της δεκαετίας του 1950 και παρουσίασε παραδείγματα. Τόνισε πως μετά από το 1955 οι κρατικοί μηχανισμοί της Ελλάδας άρχισαν να εμπλέκονται στα εσωτερικά της μειονότητας, αλλά ότι αυτή η αλλαγή δεν ήταν να τους εκδιώξουν από εδώ , αλλά με συστηματικό και σοβαρό τρόπο, μέρα με την μέρα να μειωθεί ο ευρισκόμενος εδώ ¨τουρκικός πληθυσμός.

Ο Χουσείνογλου είπε πως ¨Η αντίσταση ενάντια στην ανοιχτή φυλακή στα Αρριανά ήταν μια ένδειξη, η κοινότητα όταν δρα ομαδικά κάποια πράματα γίνονται. Μπορείτε να διεκδικήσετε δημοκρατικά τα δικαιώματα σας. Το πρώτο παράδειγμα αυτού το είδαμε το 1982 στο Σέλερο. Άρχισαν να παίρνουν από τα χέρια των ανθρώπων τα εδάφη. Τότε έκαναν απεργία πείνας στο ρολόι της Ξάνθης.  Αυτή ήταν η πρώτη απεργία πείνας στην ιστορία των Τούρκων της δυτικής Θράκης. Αυτό ήταν κάτι που το στήριξαν τότε οι μπροστάρηδες της μειονότητας. Και είδαν με ωραίο τρόπο το αποτέλεσμα…

Μας ας βάλουν την πινακίδα της GTGB. Τι θα συμβεί δηλαδή ; Για ποιο λόγο υπάρχει αυτός ο φόβος ; Ποιόν και πως βλάπτει δηλαδή η τουρκική ταυτότητα ; Υπάρχουν άνθρωποι που δεν θέλουν να γνωρίσουν καλά την ιστορία. Η μειονότητα αυτή ακόμη στα πιο σκοτεινά χρόνια της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας στον εμφύλιο, δεν στράφηκε στην δύναμη που βρίσκεται σε απόσταση 10-120 χλμ, αλλά παραμένοντας δεσμευμένη στην Αθήνα που βρίσκεται στα 700-800 χλμ, για μια ακόμη φορά έδειξε την πίστη της σε αυτή την χώρα. Τα χώματα αυτά ταυτόχρονα είναι χώματα των Τούρκων της Δυτικής Θράκης.  Ο παππούς μου  έγινε μάρτυρας στον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο. Για μένα αυτό είναι τιμή και περηφάνια…

Ο φόβος από την τουρκική ταυτότητα είναι απόλυτα έωλος. Γιατί φοβάστε ; Θα σας προδώσουν ; Οι άνθρωποι αυτοί ακόμη και στα πιο σκοτεινά και δύσκολα χρόνια δεν πρόδωσαν αυτή την πατρίδα, αλλά έλαβαν μέρος στους αγώνες της χώρας αυτής και στάθηκαν δίπλα της. Όπως λέω πάντα, η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης είναι μια υπάκουη μειονότητα, αλλά δεν είναι μια ανόητη μειονότητα…¨

Μετά από τις ομιλίες ο πρόεδρος της συμβουλευτικής Αχμέτ Μέτε χάρισε στον Αλή Χουσέινογλου, έναν πίνακα πυρογραφίας.

http://rodopruzgari.com/component/k2/item/6504-29-ocaklar-an%C4%B1ld%C4%B1.html

30/1/2017

 

Previous Article

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗΝ ¨GTGB¨

Next Article

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΟΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ (ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΥ ΜΕΤΕ) ΓΙΑ ΤΗΝ 29/1

Ίσως Σας Ενδιαφέρουν

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *