Η Κωνσταντινούπολη δεν κατακτιέται

Η κατάκτηση μιας πόλης δεν είναι μια απλή αλλαγή κατοχής ανάμεσα στους παλιούς και στους νέους ιδιοκτήτες. Ακόμη και αν κατακτιούνται τα κτίρια, το πνεύμα που είχε η πόλη πριν κατακτηθεί καθιστά την άλωση ανολοκλήρωτη.

Η κατάκτηση της Κωνσταντινούπολης είναι μια κατάκτηση που δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί ποτέ. Ακόμη και αν κατασκευάζονται οι δρόμοι έτσι ώστε να μην μείνει κανένα ίχνος των προηγούμενων ιδιοκτητών, έστω και αν αλλάζει εντελώς η δημογραφία και μετατρέπεται η Αγία Σοφία σε τζαμί, η πόλη κατά κάποιο τρόπο συντηρεί τους παλιούς ιδιοκτήτες της. H βυζαντινή μουσική που είναι θαμμένη μέσα στην τουρκική μουσική, τα θραύσματα αγγείων που βγαίνουν στην στάση του μετρό και οι τελετές κατάκτησης που δεν μπορούν να κάνουν να ξεχαστεί η καταγωγή της πόλης, υπογραμμίζουν το προ κατάκτησης παρελθόν της.

Μια πλευρά της Κωνσταντινούπολης παραμένει ακατάκτητη και μας κλείνει το μάτι.

Καθώς το παρελθόν που δεν έγινε δυνατόν να σβηστεί εντελώς δεν επιτρέπει την ολοκλήρωση της κατάκτησης, κάθε χρόνο στις 29 Μαΐου καταλαμβάνεται για μια ακόμη φορά η Κωνσταντινούπολη και για μια ακόμη φορά καταστρέφεται η Ανατολική Ρώμη. Όμως δεν είναι μόνο οι σκόρπιες αναμνήσεις που δεν ηρεμούνε εντός της κατάκτησης. Η πόλη πρέπει καθημερινά να κατακτιέται ξανά, το μήνυμα πως η νίκη του παρελθόντος δεν αποτελεί εγγύηση για το μέλλον, δεν προέρχεται από την απειλητική σιωπή των αναμνήσεων που μας κοιτάνε σαν ανοιχτό μάτι.

…………….

Παρά το ότι πέρασαν εκατοντάδες χρόνια υπάρχει μια ατελείωτη αναμέτρηση και κάθε επανάληψη της μυθοποιημένης στιγμής της κατάκτησης δεν ωφελεί σε τίποτε άλλο πέραν της επιβεβαίωσης της ύπαρξης ενός Βυζαντίου που δεν γονάτισε. Ο συνεχής τονισμός της κατάκτησης δεν τονίζει την νίκη, απλά δείχνει πως αυτή η νίκη δεν κερδήθηκε και ότι υπάρχει μια σταθερή αντίσταση της πόλης.

………………

Noυράι Σαντζάρ

http://www.evrensel.net/yazi/76752/istanbul-fethedilemez

1/6/2016