Εφόσον για πολλοστή φορά η Τουρκία μας (ξανα)απειλεί ευθέως με πόλεμο, θυμήθηκα από το μακρινό 2012 το παρακάτω πάντα επίκαιρο ποίημα. Αφιερωμένο με αγνά αισθήματα (πάνω απ΄όλα…):

Ποίηση. Τίτλος “το προξενείο (Κομοτηνής)”

Στου Αυγερινού το άδειασμα, στου φεγγαριού το γιόμα

έπινα κ’ έπινα που λές, μέχρι να γίνω λιώμα.

Κι όταν ζαλίστηκε ο νούς, μου θόλωσε και η σκέψη

πήγα και ανακάτεψα, το αριάνι με την Pepsi.

Τι τραγικό, τι μάταιο να πίνεις μες στο κρύο

Γ@μώ τους πράκτορες γ@μώ, γ@μώ το Προξενείο…

Σ.Γ. εφ. Αντιφωνητής 1/9/2012