Διονυσία Αντύπα

Η αλήθεια είναι πως κανείς δεν περίμενε ότι το οικοδόμημα που επιμελώς είχε στηθεί, θα κατέρρεε τόσο απότομα με πάταγο. Διαβάζω τις δηλώσεις των υψηλόβαθμων της κυβέρνησης Μακρόν και σχεδόν τους λυπάμαι. Ομολογούν την ήττα και τη δεινή θέση τους, χωρίς ψεύτικες δικαιολογίες, όπως συνηθίζουμε εδώ. Ανεξάρτητα αν θα ευδοκιμήσει το νέο σχήμα, έχουν τουλάχιστον την τσίπα να παραδέχονται το τσουνάμι που έρχεται.

Το μέγα σκάνδαλο με την εταιρία συμβούλων McKinsey η οποία είχε αναλάβει όλη την διαχείριση και επικοινωνία της ᾽᾽πανδημίας᾽᾽ καθώς και άλλους δημόσιους τομείς, αποδεικνύεται σήμερα ότι έδινε τις ίδιες, πανομοιότυπες κατευθύνσεις με αυτές που ακολουθούνται και εδώ στην Ελλάδα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, εκτός από τα μύρια κατασκευασμένα ψέματα, είναι η απαξίωση με την οποία αντιμετωπίστηκαν όσοι αρνήθηκαν τα πειραματικά σκευάσματα, ως ᾽᾽ψεκασμένοι᾽᾽ αμόρφωτοι. Το ίδιο ακολουθήθηκε και με την Ουκρανία! Ήταν ᾽᾽Πουτινικοί᾽᾽ ίσως και ᾽᾽Σταλινικοί᾽᾽ όσοι εύλογα αναρωτήθηκαν για το μένος και την βλακεία της Δύσης κατά της Ρωσίας, με κόστος την εξαθλίωση των Ευρωπαίων πολιτών. Θυμόμαστε πώς εκφράστηκε ο Μακρόν για τους ανεμβολίαστους. Οι γάλλοι πάντως δεν το ξέχασαν.

Θα έλεγε κανείς ότι η…πατέντα είχε στηθεί ᾽᾽επιστημονικά᾽᾽. Με εξαγορασμένα τα ΜΜΕ και αρκετούς γιατρούς, οδοντιάτρους, κτηνιάτρους κοκ, με χιλιάδες πληρωμένους στο διαδίκτυο κάθε χώρας(σημειώστε τους, θα χρειαστεί) να αποκαθηλώνουν πολίτες και επιστήμονες μεγέθους Μοντανιέ, Ιωαννίδη . Με διώξεις, απειλές, πρόστιμα και τιμωρίες. Με τον τρόμο κυρίαρχο! ΚΑΙ, με στρατούς παπαγάλων από διάφορες σέχτες: Λοατκι, αριστερίζοντες, φεμιναζί και έναν εποικισμό αδιανόητο για τον οποίο λύση δεν φαίνεται.

Το… πουλόβερ ξηλώνεται, ακόμα και αν ο Μελανσόν ή η Λεπέν γίνουν τα επόμενα κεφάλια της Λερναίας Ύδρας (καθόλου απίθανο). Το θέμα είναι τι κάνουμε εμείς εδώ!

Η φράση που συχνά ακούγεται: ᾽᾽Τι ψηφίσατε ρε᾽᾽ υπονοεί ότι υπάρχει κάτι καλύτερο που κάποιοι το ξέρουν και άλλοι όχι!
Είναι τα γνωστά ψέματα που χρησιμοποιούμε για παρηγοριά, ενω τίποτα δεν υπάρχει ως εκλογική επιλογή.
Απολύτως τίποτα, με δεδομένες μάλιστα τις τουρκικές επιδιώξεις! Σ᾽εμάς, και η αντιπολίτευση ταυτίζεται απολύτως με τις κυρίαρχες τακτικές στα σοβαρά θέματα. Ακόμα κι αν κάποιοι διαφοροποιούνται (στα λόγια) δεν έχουν ίχνος αξιοπιστίας και ικανότητας να σταθούν διεθνώς στις τραγικές στιγμές που πιθανόν να αντιμετωπίσει η χώρα.

Λογικά τώρα θα έπρεπε να ψάχνουμε και να χτυπάμε πόρτες, μήπως βρεθούν πέντε αξιόπιστοι άνθρωποι.
Η ανακύκλωση ατόμων που δεν διαφοροποιήθηκαν σε τίποτα: εποικισμός, υγειονομικά μέτρα, εθνικά θέματα, Ουκρανία και εξαθλίωση, δεν θα οδηγήσει πουθενά. Ούτε και κάποιων θερμοκέφαλων που η εμβέλεια τους δεν φτάνει ούτε μέχρι τη…Γευγελή.
Δεν ψάχνουμε ηγέτη για εσωτερική κατανάλωση, αλλά κάποιους που να μπορούν να σταθούν και προς τα έξω με σθένος.