Μεταφράσεις Και Νέα Των Τουρκικών Εφημερίδων Και Ιστοσελίδων Που Αφορούν Την Ελλάδα

Κείμενο με αποκαλύψεις για τον Σαδίκ Αχμέτ

0 σχόλια Share:

ΤΙ ΕΚΑΜΝΕ Ο ΣΑΔΙΚ ΠΡΟ ΤΗΣ ΚΑΜΠΑΝΙΑΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ

Ξαφνιάστηκα κι εγώ με την επιθυμία του να βάλει υποψηφιότητα, ένας Σαδίκ που ποτέ δεν ασχολήθηκε σοβαρά με την πολιτική και τον μειονοτικό αγώνα και που ποτέ δεν είχε σοβαρή συμμετοχή σ’ αυτά. Ένας Σαδίκ που μέχρι χθες περιέγραφε τον εαυτό του ως «Εγώ δεν σκαμπάζω από πολιτική, να βγάζω λεφτά ξέρω μόνον», ο οποίος την υψηλή αμοιβή που έπαιρνε από τις περιτομές που έκαμνε ως ιατρός δικαιολογούσε κυνικά ως «ο δικός μας λαός μόνο αν τον γδάρεις σε αναγνωρίζει» ή γραπτώς πιο ευγενικά ως «η νηστική αρκούδα δεν χορεύει» και που είχε βγει το όνομά του σε «μπαλαντέρ» λόγω της λειτουργίας που ανέλαβε όταν έκαμνε την ειδικότητά του, τώρα ήθελε να κατέβει στον στίβο της πολιτικής. Αν τον ρωτούσες όμως πόσα κόμματα έχει η ελληνική Βουλή δεν θα ήξερε να απαντήσει, επειδή δεν ενδιαφερόταν. Τόσα χρόνια δεν τον έχω δει να έχει πάρει μια εφημερίδα για να διαβάσει. Για τα μειονοτικά προβλήματα δεν έχει διατυπώσει καμμιά άποψη, δεν έχει δημοσιευτεί κανένα κείμενό του στον τύπο. Αλλά λένε πως κάθε παλικάρι κουβαλάει ένα λεοντάρι μέσα στην καρδιά του, κι ο Σαδίκ γιατί να μην έχει στην καρδιά του το δικό του λεοντάρι;

Οι προηγούμενες δραστηριότητες του Σαδίκ -1

Ας γίνουμε όμως πιο δίκαιοι στις κρίσεις μας για τον Σαδίκ Αχμέτ. Ο Σαδίκ, που κατά τα τέλη του 1987 έχοντας πάρει «το χρίσμα» άρχισε να διαλαλεί ότι θα γίνει ανεξάρτητος υποψήφιος, δεν ήταν δα και ένα εντελώς άγνωστο άτομο «στη μειονοτική πολιτική και τον μειονοτικό αγώνα». Κατά την τελευταία περίοδο με αφορμή την καμπάνια συλλογής υπογραφών είχε ακουστεί το όνομά του μερικές φορές. Στη συνέχεια αυτή η καμπάνια συλλογής υπογραφών θα αποτελέσει το ορόσημό του. Ελάτε τώρα να απομυθοποιήσουμε ολίγον τι τόσο την καμπάνια αυτή όσο και τον ίδιο τον Σαδίκ. Και να αποκαλύψουμε τις νοθείες και τα παιχνίδια του Βαθέως Κράτους.

Προηγουμένως κατά την περίοδο 1980-84, που κι εγώ βρισκόμουνα στην πατρίδα, στις συναντήσεις του Ανωτάτου (ΣΜ: Μειονοτικού) Συμβουλίου [2] ο Σαδίκ ήταν πάντοτε παρών και ήταν ένας από τους 100-150 που υπέγραψαν τα υπομνήματα που εστάλησαν προς την κυβέρνηση και τους υπουργούς. Καμιά φορά έπαιρνε τον λόγο και μιλούσε. Αλλά πάντοτε από τη θέση του «δευτεροκλασάτου» μέλους του Ανωτάτου Συμβουλίου. Στο Ανώτατο Συμβούλιο δεν τον έπαιρναν και πολύ στα σοβαρά. Δεν συμμετείχε στη σύνταξη των υπομνημάτων και τη σύσταση των επιτροπών που πηγαίνανε στην Αθήνα. Στους αγώνες που καθοδηγούσε το Ανώτατο Συμβούλιο συμμετείχε «εξ αποστάσεως», όταν δεν τους απόφευγε εντελώς.

Ήταν τα μέσα του 1985, αν δεν απατώμαι, διοργανώθηκε μια μάζωξη στο τζαμί του Άρατου για την απαλλοτρίωση που είχε αποφασισθεί στον κάμπο των Σαπών για  τις ανάγκες των αγροτικών φυλακών [3]. Η πρώτη και η τελευταία, εγώ απουσίαζα και δεν είχα συμμετάσχει. Ο Σαδίκ είχε προκαλέσει την προσοχή με την δήλωσή του ότι «θα χυθεί αίμα» εάν πραγματοποιηθεί η απαλλοτρίωση αυτή. Ευτυχώς ακυρώθηκε η απαλλοτρίωση και… έτσι δεν χρειάστηκε να χύσει αίμα ο Σαδίκ.

Δεν συμμετείχε καθόλου στην Αντίσταση του Εύλαλου, ενώ ήταν μισός Ξανθιώτης. Στην τελευταία καθιστική διαμαρτυρία των χωρικών που κράτησε τρεις βδομάδες ένα βράδυ φάνηκε για μερικά λεπτά στην πλατεία της πόλης, αυτό και μόνο. Με την ολιγόλεπτη αυτή συμμετοχή του παρ’ ολίγον να προκαλέσει μια δυσάρεστη επιπλοκή, που θα άξιζε να την αφηγηθώ. Και στην Αντίσταση του Γιακά στην πρώτη μάζωξη στο τζαμί στα Θάμνα επίσης ήταν παρών, στις άλλες μαζώξεις δεν τον είδα. Όταν μας έκοψαν τον δρόμο τα ΜΑΤ που είχαν μεταφερθεί από τη Θεσσαλονίκη και στις προστριβές που ακολούθησαν με βαθμοφόρους της αστυνομίας πάλι δεν ήταν παρών.

Πριν ένα χρόνο (Αύγουστος 1986) είχε συλληφθεί στην Αλεξανδρούπολη εξ αιτίας της συλλογής υπογραφών και με την μεσολάβηση του Μουφτήογλου [4] είχε αφεθεί ελεύθερος αυθημερόν, το περιστατικό έχω αφηγηθεί. Και λίγο νωρίτερα, αλλά μετά το «χρίσμα», είχε ακουστεί πως μοίρασε προκήρυξη σε μια εκδήλωση ενός οργανισμού ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Θεσσαλονίκη. Στην επίσημη βιογραφία του αναφέρεται ως σημαντικό γεγονός.

Ας εστιάσουμε το ενδιαφέρον μας λίγο στο περιστατικό αυτό. Να συντάξεις και να ετοιμάσεις προκήρυξη, η εν λόγω προκήρυξη καταφανώς αφορούσε τα μειονοτικά προβλήματα, και να τη μοιράσεις και μάλιστα σε μια διάσκεψη στη Θεσσαλονίκη είναι μια πράξη έξω από την «Σαδίκεια πρακτική». Ο Σαδίκ, ειδικότερα το 1987, δεν ήταν σε θέση να συντάξει προκήρυξη για τα μειονοτικά προβλήματα, δεν  γνώριζε και τι εστί ίδρυμα ανθρωπίνων δικαιωμάτων και γιατί κανείς προσφεύγει σ’ αυτό, δεν είχε χαμπάρι από τέτοια. Στη ζωή του ποτέ δεν είχε ασχοληθεί με τέτοια θέματα, δεν έβλεπε τίποτα το μάτι του παρά να διαβάζει τα μαθήματά του αρχικά και να κερδίζει χρήματα αργότερα. Στα επόμενα χρόνια αυτά και άλλα πράγματα τα έμαθε αρκετά καλά, ήταν φιλόδοξος και εργατικός, υποστηρίχθηκε από έναν ολόκληρο κρατικό μηχανισμό, τροφοδοτήθηκε και με σχετικές πληροφορίες. Αλλά ποτέ δεν έφτασε στο επίπεδο που να μπορεί να συντάσσει ένα πολιτικό κείμενο είτε στα τουρκικά είτε στα ελληνικά. Η προκήρυξη της Θεσσαλονίκης δεν δημοσιεύτηκε πουθενά, τουλάχιστον εγώ δεν την είδα, δεν τη διάβασα. Αν την είχα στο χέρι θα καταλάβαινα, αν βγήκε από τη γραφίδα του Σαδίκ ή του δόθηκε στο χέρι έτοιμη. Αυτό νομίζω: Ο Σαδίκ στη Θεσσαλονίκη πήγε μετά από εντολή και εκείνη η προκήρυξη του δόθηκε έτοιμη στο χέρι [5].

Έχω στην κατοχή μου μια επιστολή του Σαδίκ προς τον πρωθυπουργό κ. Μητσοτάκη από την περίοδο που ήταν βουλευτής, την οποία κάποια μέρα θα πρέπει να τη δημοσιεύσω.  Α ναι, εκείνη η επιστολή, μάλιστα, είναι αυθεντική, φαίνεται πως δεν είναι κείμενο που του δώσανε έτοιμο στο χέρι. Θα «θαυμάσετε» τη γλώσσα που χρησιμοποιεί προς τον πρωθυπουργό, το θράσος του, τα μαργαριτάρια του και το  επίπεδο των ιδεών του. Σαν να του δώσανε εντολή να «προκαλέσει προβλήματα», όπως «ο ταύρος σε υαλοπωλείο».

Ύστερα απ’ όλα αυτά για κάθε εξέλιξη μέσα στη Μειονότητα, για κάθε συμβάν, για κάθε διένεξη και αγώνα πρέπει να αναρωτηθούμε και να διερευνήσουμε εάν είναι αυθεντικό και έχει πραγματοποιηθεί με την πρωτοβουλία της ίδιας της Μειονότητας ή στήθηκε με εντολή της Υψηλής Πύλης [6] και είναι νόθο. Η στάση της Υψηλής Πύλης μπορεί να είναι υπέρ, ουδέτερη ή κατά. Δεν αναφέρομαι σ’ αυτό, αναφέρομαι στην εντολή, αναφέρομαι στην πράξη που έχει συντελεστεί κατόπιν εντολής.

 Ένα επίκαιρο «ενδομειονοτικό» σκάνδαλο

Όπως πχ στην Ένωση Τουρκικής Νεολαίας Κομοτηνής (ΕΤΝΚ) όπου έχει αναδειχθεί νέα διοίκηση. Πρέπει να διερευνηθεί αν αυτή η νέα διοίκηση είναι προϊόν αληθινών αρχαιρεσιών και διαδικασίας επιλογών, δηλαδή μιας ενδομειονοτικής διαδικασίας ή είναι διορισμός της Υψηλής Πύλης. Διαφορετικά δεν μπορούν να σχολιαστούν οι εξελίξεις μέσα στη Μειονότητα, δεν μπορούν να γίνουν κατανοητές. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει κανείς είναι να αναρωτηθεί αν είναι πράξη της Μειονότητας ή της Υψηλής Πύλης.

Με την ευκαιρία να απομακρυνθούμε λίγο από την «ιστορία» για να αφηγηθούμε ένα επίκαιρο ενδομειονοτικό σκάνδαλο που εντάσσεται στο παραπάνω πλαίσιο. Ο Μουχαρρέμ Ιντζέ, ένας από τους υποψήφιους προέδρους της Τουρκικής Δημοκρατίας, στις 31 Μαΐου (ΣΜ: 2018) επισκέφτηκε την Κομοτηνή και τη Μειονότητα. Το πρόγραμμά του περιελάμβανε επίσκεψη στην ΕΤΝ (ΣΜ: Ένωση Τουρκικής Νεολαίας) Κομοτηνής και ομιλία στον κήπο της, επίσης συνέντευξη τύπου στα ελληνικά ΜΜΕ. Η διοίκηση της Ένωσης συζήτησε πρώτα το ενδεχόμενο να απαγορεύσει στον Μουχαρρέμ Ιντζέ την είσοδο στον κήπο της Ένωσης Νεολαίας. Θα ήταν μεγάλο το σκάνδαλο, άλλαξαν γνώμη, σε κανέναν δεν μπορούσαν να απαγορεύσουν την είσοδο. Αναγκάστηκαν να πάρουν πιο χαλαρά μέτρα. Θα σαμπόταραν την επίσκεψη. Θα εμπόδιζαν την προσέλευση του κόσμου. Κανείς από τη διοίκηση της Ένωσης δεν θα παραβρισκόταν στην υποδοχή του Ιντζέ, ο οποίος θα αφηνόταν ολομόναχος με τους εκπροσώπους των ΜΜΕ, δεν θα παραχωρούσαν ούτε ένα μεταφραστή. Δεν θα επέτρεπαν μικροφωνική εγκατάσταση, θα εμπόδιζαν όσους θα επιχειρούσαν να την εγκαταστήσουν, θα τους απειλούσαν και θα τους κατήγγειλαν στην αστυνομία. Όλα αυτά συνέβησαν. Στην υποδοχή του Μουχαρρέμ Ιντζέ από τη Μειονότητα παρεβρέθηκαν όλο κι όλο τέσσερα άτομα, το υπόλοιπο πλήθος είχε έρθει για να τον ακούσει. Ούτε οι βουλευτές, ούτε οι δήμαρχοι, ούτε οι άλλοι εκπρόσωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, ούτε οι μουφτήδες, ούτε οι ιμάμηδες και οι χοτζάδες, ούτε οι δάσκαλοι, ούτε οι εκπρόσωποι συλλόγων και ιδρυμάτων, ούτε οι υπεύθυνοι του μειονοτικού κόμματος (!!) ΚΙΕΦ ήταν εκεί. Ούτε ο Γενικός Πρόξενος, ούτε ο τελευταίος γραμματέας και ο θυρωρός από το Προξενείο. Ένα ολοκληρωμένο σαμποτάζ. Αλλά παρακαλώ η έκφραση η «διοίκηση της Ένωσης» να εκληφθεί ως Προξενείο, Υψηλή Πύλη ή Κυβέρνηση Ερντογάν, διότι η διοίκηση της Ένωσης είναι διορισμένο όργανο της παραπάνω αρχής και εκτελεί της εντολές της [7α].

Αυτούς τους τέσσερεις «ήρωες» τους είδε όλος ο κόσμος, επομένως μπορούμε να αναφέρουμε τα ονόματά τους: Μεχμέτ Ντεβετζήογλου, Τζενγκίς Μποντούρ, Γκαλήπ Γκαλήπ και Κιαμήλ Σιτζάκ Εμίν. Το πρώτο σχόλιο που έγινε για το άτομό τους: Θα εισαχθούν τώρα κι αυτοί στη Μαύρη Λίστα, δηλαδή θα τους απαγορευτεί η είσοδός τους στην Τουρκία;… Δεν ξέρω αν σας δίνω να καταλάβετε κάτω από πιο καθεστώς τρομοκρατίας ζούμε.

Δεν μπορούμε να υποστηρίξουμε ότι το σκάνδαλο αυτό περιορίστηκε μόνο στο Προξενείο και δεν επεκτάθηκε καθόλου στη Μειονότητα. Γι’ αυτό τον λόγο έχω μια πρόταση για απ’ εδώ και πέρα: Σε περίπτωση που έρθει από την Τουρκία ένας επίσημος φιλοξενούμενος, που είναι ανεπιθύμητος από την κυβέρνηση του ΑΚΡ, να μην επιτρέψουμε την υποδοχή του στο Προξενείο, αλλά να την αναλάβουμε εμείς ως Μειονότητα.

Αφού έγινε στόχος μιας τέτοιας υποδοχής από την επίσημη αντιπροσωπεία της Τουρκίας, στη συνέχεια η επίσκεψη του Μουχαρρέμ Ιντζέ στο Γενικό Προξενείο της Κομοτηνής της ΤΔ (ΣΜ: ΤΔ, Τουρκικής Δημοκρατίας) δεν κράτησε παρά μερικά λεπτά. Απάντησε λέγοντας πως «Ήταν αρκετό ένα λεπτό για να προλάβω να τους φτύσω στα μούτρα» [7β].

 Οι προηγούμενες δραστηριότητες του Σαδίκ -2

Όταν τα πράγματα έχουν έτσι, σού’ ρχεται να διερευνήσεις και την καμπάνια συλλογής υπογραφών, όπως κάθε κίνηση και εξέλιξη μέσα στη Μειονότητα. Δηλαδή η καμπάνια συλλογής υπογραφών αν ήταν πρωτοβουλία του ιδίου του Σαδίκ ή αν έγινε κατόπιν εντολής της Υψηλής Πύλης. Να μην απαριθμήσω τις ενδείξεις μια μια, αλλά κατ’ εμέ η υιοθέτηση της καμπάνιας συλλογής υπογραφών από τον Σαδίκ κατά πάσαν πιθανότητα ήταν δικιά του πρωτοβουλία παρά εντολή. [8]

Περνούσε ένα φοβερό υπαρξιακό άγχος όταν απορρίφθηκε η αίτησή του για να προσληφθεί στο νοσοκομείο (ΣΜ: της Κομοτηνής ως ιατρός χειρουργός). Θα μακρηγορήσω αν το αφηγηθώ, γι’ αυτό συντομεύω. Κάτω από την επίδραση του άγχους αυτού αγκάλιασε την καμπάνια συλλογής υπογραφών. Είχε προγραμματίσει την πρόσληψή του στη χειρουργική κλινική του δημόσιου νοσοκομείου της Κομοτηνής όταν ακόμα έκαμνε εκεί ένα τμήμα της ειδικότητάς του. Όταν προκηρύχθηκε μια θέση χειρουργού έκανε τα χαρτιά του, ήταν σίγουρος ότι θα προσλαμβανόταν. Τα χρόνια εκείνα η πρόσληψη ενός μειονοτικού ιατρού στο νοσοκομείο ήταν μέγα γεγονός. Πίστευε πως προς τον σκοπό αυτό είχε κάνει τα πάντα. Είχε καλές σχέσεις με κέντρα εξουσίας και με άτομα κύρους. Αλλά δεν είχε υπολογίσει σωστά και δεν τον προσέλαβαν. Ο Γιάννης Βαβατσικλής, ιατρός της χειρουργικής κλινικής και μέλος της επιτροπής που έκρινε τις αιτήσεις για τις προσλήψεις, τον Σαδίκ τον γνώριζε καλά από την περίοδο της ειδίκευσής του. «Ιμπράμ» μου είπε μια μέρα, «εγώ είμαι αυτός που μπλόκαρε την πρόσληψη του Σαδίκ.» Ανέφερε μερικές αιτίες, η κυριότερη από αυτές ήταν ο ρόλος του «μπαλαντέρ», όπως τον είχε αποκαλέσει ένας ομογενής.

Ανάμεσα στις δραστηριότητές του πρέπει να αναφέρει κανείς μια κίνηση ακόμα. Είχε βάλει στο μάτι τη διοίκηση της κοινότητας της Φιλύρας, αλλά ο συνδυασμός που ετοίμασε δεν πέτυχε στις εκλογές. Δεν ενδιαφέρθηκε άλλη φορά με την τοπική αυτοδιοίκηση.

 Ιμπράμ Ονσούνογλου

(το τουρκικό κείμενο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα ΤΙΚΕΝ στις 14/6/2018)

[1] «Κάθε παλικάρι κουβλάει ένα λεοντάρι στην καρδιά του»: Τουρκική παροιμία.
 
[2] Ανώτατο Μειονοτικό Συμβούλιο: Μια άτυπη μάζωξη από μειονοτικές προσωπικότητες που συνεδρίαζε στη Μουφτεία Κομοτηνής και συζητούσε τα μειονοτικά προβλήματα, ελάμβανε αποφάσεις και καθοδηγούσε τον μειονοτικό αγώνα. Λειτούργησε αρκετά δημοκρατικά από το 1980 έως 1984, στη συνέχεια τέθηκε υπό τον πλήρη έλεγχο της «Ομάδας» του Βαθέως Κράτους (του Προξενείου) και σύντομα διαλύθηκε. Η απόφαση για τη διάλυσή του ήταν του Βαθέως Κράτους, επειδή λόγω της (μερικής) δημοκρατικής λειτουργίας και ευρείας εκπροσώπησης δεν περνούσε κάθε φορά η γραμμή του. Στη θέση του το Βαθύ Κράτος σύστησε τη Συμβουλευτική Επιτροπή πλήρως εξαρτημένη και ελεγχόμενη με υπαλληλική σχέση.
 
[3] Απαλλοτρίωση στον κάμπο των Σαπών για τις ανάγκες αγροτικών φυλακών: Το 1984 μάθαμε ξαφνικά από την Εφημερίδα της Κυβερνήσεως πως αποφασίσθηκε αναγκαστική απαλλοτρίωση περίπου 35 χιλιάδων στρεμμάτων (!) γης του κάμπου των Σαπών για τις ανάγκες των υπό ίδρυση αγροτικών φυλακών. Ηταν η τελευταία και η πιο μεγάλη από τις μεγάλες απαλλοτριώσεις που αφορούσαν τη γη που κατείχαν κυρίως οι μειονοτικοί αγρότες. Η απαλλοτρίωση αυτή ακυρώθηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1992.
 
[4] Μουφτήογλου Μεχμέτ: Δικηγόρος, μειονοτικός βουλευτής της ΝΔ κατά την περίοδο 1985-89. Υπέστη διώξεις από το Βαθύ Κράτος και εισήχθη στη Μαύρη Λίστα με απαγόρευση εισόδου στην Τουρκία. 
 
[5] Υπό το φως νέων στοιχείων καθίσταται βέβαιο ότι η αγγλόφωνη αυτή προκήρυξη του δόθηκε έτοιμη στο χέρι κι ο Σαδίκ όπως πάντα εκτελούσε εντολή. Ήταν μια ενέργεια στα πλαίσια της δημιουργίας βιογραφικού στον εκλεκτό του από το Βαθύ Κράτος στο κεφάλαιο «Δράσεις», το οποίο έπασχε από περιεχόμενο.
 
[6] Υψηλή Πύλη: Ο όρος αυτός χρησιμοποιείται για την τουρκική εξουσία, που μπορεί αναλόγως να εννοεί το τουρκικό προξενείο Κομοτηνής, το ΥπΕξ της Τουρκίας ή την τουρκική κυβέρνηση.
 
[7α], [7β] Στις δυο αυτές παραγράφους οι αλληλογορίες που υπάρχουν σε μερικά σημεία δεν έγιναν κατανοητές από όλους. Το ΔΣ της Ένωσης Νεολαίας δεν συνεδρίασε βέβαια για την υποδοχή του κ. Ιντζέ, απλώς υπάκουσε στην εντολή και την ημέρα εκείνη εξαφανίσθηκε από την Κομοτηνή. Οι αποφάσεις ήταν του Προξενείου. Ο κ. Ιντζέ δεν εξήγησε τον λόγο που η επίσκεψή του στο Προξενείο κράτησε μόνο ολίγα λεπτά της ώρας. Το σχετικό σχόλιο είναι του συντάκτη.
 
[8] Κι όμως σύμφωνα με τα νεότερα δεδομένα και η απόφαση για συλλογή υπογραφών δεν ήταν πρωτοβουλία του Σαδίκ, παρά εντολή του Βαθέως Κράτους. Ένας υπάλληλος και ένας δευτεροκλασάτος πράκτορας δεν επιτρέπεται να έχει δικιά του βούληση και να αναπτύσσει πρωτοβουλίες σε επιχειρησιακά θέματα, παρά να υπακούει και να εκτελεί εντολές. Δείτε την εκπομπή στο κανάλι TGRT (όπως μεταφράσαμε στην ΤΙΚΕΝ) πώς ο Σαδίκ ως ευσυνείδητος και αφοσιωμένος υπάλληλος παραπονιέται που δεν έχει σαφείς οδηγίες και εντολές από την Άγκυρα και ομολογεί ότι δεν ξέρει τι να κάνει. Όσον αφορά τον στόχο της εκστρατείας υπογραφών ότι αυτές θα υποβάλλονταν στην ελληνική βουλή ή στα ευρωπαϊκά όργανα ήταν μπλόφα. Καμιά τέτοια πρόθεση δεν είχε το Βαθύ Κράτος. Το Βαθύ Κράτος νοιαζόταν για το «αγωνιστικό ιστορικό» του εκλεκτού του εν όψει της επερχόμενης Επιχείρησης 18ης Ιουνίου 1989.

Τiken.net

Previous Article

Τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών : ¨Η Ελλάδα πρέπει να απαλλαγεί από την βαρβαρότητα της¨ !

Next Article

Συντοπίτες μας που συμφωνούν με την σύσταση ¨εξόριστης κυβέρνησης Δυτικής Θράκης¨….

Ίσως Σας Ενδιαφέρουν

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *