E μα τι άλλο !…

Αξιότιμοι αναγνώστες μετά από ένα μακρύ διάστημα είμαστε πάλι μαζί. Βιώνουμε ένα διάστημα που επηρεάζει όχι μόνο την μητέρα πατρίδα Τουρκία άλλα όλη την περιοχή μας. Η διαδικασία που βιώσαμε στις 15 Ιουλίου, ήταν μια μέρα που δεν θα μπορέσουμε να την ξεχάσουμε. Γίναμε μάρτυρες μια απόπειρας από την τρομοκρατική οργάνωση του Γκιουλέν, που θα μπορούσε να φτάσει μέχρι τον εμφύλιο πόλεμο. Αυτοί οι οποίοι μέσω του πραξικοπήματος και δια της χρήσης βίας θέλησαν να ανατρέψουν μια εκλεγμένη με τις ψήφους του λαού κυβέρνηση και τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, πυροδότησαν τα ανακλαστικά ενός μεγάλου λαού. Ο τουρκικός λαός αγωνίστηκε ενάντια στο πραξικόπημα των μελών της FETÖ και με τους μάρτυρες που είχε εκείνη την βραδιά, στήριξε το κράτος και την δημοκρατία του. Απέναντι στα όπλα έθεσε την πίστη του. Άνθρωποι διαφορετικών πολιτικών πεποιθήσεων βγήκαν μαζί στους δρόμους. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση στήριξαν την ελεύθερη βούληση του κόσμου και την δημοκρατία. Όσο και αν οι χώρες της Δύσης δεν είδαν ή δεν θέλησαν να δούνε τον αγώνα για την δημοκρατία που έδωσε ο τουρκικός λαός, πλέον η δημοκρατία στην Τουρκία είναι πιο ισχυρή από πριν από τις 15 Ιουλίου. Εύχομαι οι ¨μάρτυρες της Δημοκρατίας¨ που θυσιάστηκαν από τις άθλιες σφαίρες εκείνης της βραδιάς να έχουν το έλεος του Αλλάχ, εύχομαι να μην συμβούνε ξανά τέτοια πικρά γεγονότα και πιστεύω πως ο τουρκικός λαός από τώρα και μετά θα παρέχει ακόμη πιο ισχυρή στήριξη στην δημοκρατία του.

Παρά το ότι τα δίκαια και δημοκρατικά αιτήματα των Τούρκων της δυτικής Θράκης, για χρόνια δεν εκπληρώνονται, δεν είχε παρουσιαστεί κάποιος δυναμικός αγώνας για αυτά τα αιτήματα. Διαμαρτυρίες, διαδηλώσεις, συλλογή υπογραφών και πορείες δεν ήταν και πολύ συνηθισμένα στην κοινότητα μας.  Παρά το ότι όλα αυτά είναι οχήματα στον αγώνα διεκδίκησης δικαιωμάτων, η μειονότητα μας μέχρι σήμερα δεν είχε μάθει σε τέτοιου είδους αγώνα. Στην πραγματικότητα το κράτος του οποίου είμαστε πολίτες, δεν ήθελε να τα μάθουμε αυτά. Και όσο και αν οι παραπάνω δυναμικές μορφές αγώνα αποτελούνε τμήμα της καθημερινότητας στην Ελλάδα, η τουρκομουσουλμανική κοινότητα δυτικής Θράκης κρατήθηκε μακριά από αυτήν την ¨κουλτούρα¨.  H μειονότητα ¨εσωτερικά¨ αλλά και ¨από έξω¨ εμποδίστηκε στο να αναπτύξει τέτοιου είδους ανακλαστικά.  To κόμμα DEB  ιδρύθηκε λόγω της αρνητικής στάσης των πολιτικών κομμάτων κατά της μειονότητας, τα οποία στοχοποιούνε την μειονότητα με αντιδημοκρατικές οπτικές και προσεγγίσεις. Το κόμμα αυτό οργάνωσε μια πορεία με την επωνυμία ¨Πορεία διεκδίκησης Δικαιωμάτων¨. Ο στόχος ήταν να εστιάσουν στα χρόνια προβλήματα που δεν επιλύονται και να ζητήσουν να αποδοθούνε τα μειονοτικά δικαιώματα. H πορεία έγινε στις 24 Ιουλίου που είναι μια πολύ σημαντική ημερομηνία για τους Τούρκους της δυτικής Θράκης, καθώς είναι η επέτειος της υπογραφής της συνθήκης της Λωζάννης και του θανάτου του αείμνηστου ιδρυτή του κόμματος Δρ. Σαδικ Αχμέτ. Εάν πάμε προς τα πίσω, η τελευταία πορεία που οργανώθηκε για τα μειονοτικά δικαιώματα, έγινε το 2008 στην Ξάνθη, όταν είχε εμφανιστεί το πρόβλημα των εγγραφών στο Κεντρικό Τουρκικό Σχολείο. Η δε προηγούμενη από αυτήν διαμαρτυρία ήταν στις 29/1/1988. Δηλαδή μέχρι την ¨Ημέρα Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Εθνικής Αντίστασης¨. Με έναν απλό υπολογισμό αναλογεί μια διαμαρτυρία στα δέκα χρόνια.

Και μόνο υπό αυτή την έννοια η ¨Πορεία Διεκδίκησης Δικαιωμάτων¨ που έγινε από το DEB ήταν πολύ σημαντική. Μετά από χρόνια η τουρκική μειονότητα δυτικής Θράκης βγήκε στον δρόμο για να θέσει τα δικαιώματα της. Παρά τις προσπάθειες εκφοβισμού και τα ενάντια δημοσιεύματα, η πορεία πραγματοποιήθηκε. Ένα από τα πιο σημαντικά σημεία αυτής της πορείας διαμαρτυρίας ήταν η στήριξη που παρείχε σε αυτή την δημοκρατική πορεία διεκδίκησης δικαιωμάτων η Ελεύθερη Ευρωπαϊκή Συμμαχία (EFA), η οποία εκπροσωπείται στο ευρωκοινοβούλιο και στην οποία είναι μέλος και το DEB. Η παροχή στήριξης προς την μειονότητα στον αγώνα για τα δικαιώματα και την δημοκρατία από έναν διεθνή φορέα και η αποστολή εκπροσώπου είναι κάτι που δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Το ότι στο κτίριο της νομαρχίας δίπλα στο DEB,  δήλωση  έκανε και ο διευθυντής επικοινωνίας της EFA-Ελλάδας Γιώργος Παπαδάκης, πιστεύω ήταν κάτι ασυνήθιστο για τον πλειονοτικό τύπο της περιοχής μας.

Πιστεύω πως πρέπει να ειπωθούνε και λίγα λόγια για τον πλειονοτικό τύπο που ζει στην περιοχή μαζί με τα μέλη της τουρκικής μειονότητας. Αν και την καλύτερη απάντηση σε αυτό την έδωσε ο συνάδελφος μου και αρθρογράφος της εφημερίδας μας Δάμων Δαμιανός στην δική του στήλη.

Oι κύκλοι οι οποίοι καταβάλλοντας ιδιαίτερη προσπάθεια λανσάρουν την δημοκρατική διαμαρτυρία των Τούρκων της Δυτικής Θράκης (που είναι η πιο ήρεμη μειονότητα της Ευρώπης και ίσως του κόσμου) ως ¨αποσύνθεση¨, ¨προκαλούν ένταση¨ και ¨προκαλούνε¨, είναι αυτοί που επιφέρουν ζημιά στην μειονότητα, στην περιοχή μας, στην χώρα, στην δημοκρατία και στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Και κατηγορούνε μια κοινότητα της οποίας δεν αναγνωρίζεται το δικαίωμα της εθνικής ταυτότητας  και η οποία στερείται των δικαιωμάτων για τα οποία έκριναν διεθνή δικαστήρια, πως επειδή έκανε μια άκρως ήρεμη και πολιτισμένη διαμαρτυρία ¨προκαλεί¨.

Ε μα τι άλλο !…
http://gundemgazetesi.com/koseyazilaridetay.php?kose_id=520&yazar_adi=Ozan%20Ahmeto%C4%9Flu

1/8/2016