Έτος 2076…

Έτος 2076…

Σιμσίρης Γιώργος

Αγαπημένο μου ημερολόγιο,

Σήμερα καθίσαμε στο γιορτινό τραπέζι όλη η οικοΜονάδα  μαζί (παλιά μου είπαν πως την έλεγαν «οικογένεια»). Ο κηδεμόνας Α΄ με τον κηδεμόνα Β’ , ο κηδεμόνας Ά του Ά κηδεμόνα μου (παλιά τον έλεγαν παππού, μου είπαν) και ο κηδεμόνας Β’ του Β’ κηδεμόνα μου (αυτόν τον έλεγαν γιαγιά) ο σύντροφος της πρώην συντρόφου του Β΄κηδεμόνα μου με τον σκύλο της και το τέκνο του Β΄κηδεμόνα μου (ετεροθαλή αδελφό τον έλεγαν νομίζω). Μαζευτήκαμε σήμερα όλοι μαζί προς ανάμνηση μιάς γιορτής που γιορτάζαμε παλιότερα, όπως μου εκμυστηρεύτηκε ο κηδεμόνας του κηδεμόνα μου. Την αποκαλούσαν «Πάσχα», πριν απαγορευτεί από την Νέα Παγκόσμια Κυβέρνηση των πολυχρονεμένων κυβερνώντων μας. Καθίσαμε όλοι μαζί (αν 2 μέτρα στο τραπέζι), βγάλαμε τις μάσκες για λίγο και φάγαμε την συμπυκνωμένη μας τροφή, σε μορφή χαπιών, που μας προσφέρει η πολυχρονεμένη μας κυβέρνηση, η οποία τόσο πολύ μας σκέφτεται και μας παρέχει αυτά τα πεντανόστιμα χάπια! Ο κηδεμόνας του κηδεμόνα μου άρχισε να μας λέει κάτι ιστορίες πως παλιά τρώγαμε εμείς οι Μονάδες (παλιά μας έλεγαν «ανθρώπους») σάρκες ζώων!!! Τρώγαμε σάρκες ζώων (κρέατα τα έλεγαν) και κάτι παράγωγά τους που μερικά έβγαιναν από τον πισινό τους (“αυγά” τα έλεγαν)! Αν είναι δυνατόν!!  Ευτυχώς ξεσηκώθηκε η Συνολικότητα των Μονάδων (παλιά την έλεγαν Παγκόσμια Κοινότητα) και το έτος 2029 απαγορεύτηκε εντελώς η κρεατοφαγία αλλά και ό,τι προέρχεται από αυτήν! Μετά, το 2041, απαγορεύτηκε και μια άλλη κακιά συνήθεια! Οι Μονάδες (οι «άνθρωποι») έτρωγαν κάτι πλάσματα που κολυμπούσαν στο νερό και τα ονόμαζαν ψάρια. Ξεσηκώθηκε η Συνολικότητα των Μονάδων και απαίτησε να σταματήσει το φάγωμά τους. Τα επόμενα χρόνια όσες Μονάδες συλλαμβάνονταν να γεύονται σάρκες ζώων και ψαριών εκτελούνταν επιτόπου, προς παραδειγματισμό, και έμεναν άταφες για 5 ημέρες. Ακούγεται σκληρό αλλά έτσι έπρεπε να γίνει ώστε να εμπεδωθεί αυτός ο ευλογημένος Νόμος. Αγαπημένο μου ημερολόγιο, έχω μείνει με το στόμα ανοιχτό με αυτά που άκουσα. Ο κηδεμόνας του κηδεμόνα μου μας είπε κι άλλα. Μετά, το 2055, άρχισε να συζητείται πως και τα φυτά έχουν ζωή και πως δεν πρέπει να τα στερούμε το δικαίωμα από τον « πλήρη κύκλο ζωής». Πολλές ευαισθητοποιημένες Μονάδες υποστήριζαν πως από την στιγμή που φυτρώνουν θα πρέπει να τα σεβόμαστε και να συμπληρώνουν φυσιολογικά τον κύκλο ζωής τους και με κανέναν τρόπο δεν πρέπει να επεμβαίνουμε σε αυτόν! Μετά από πολλές συζητήσεις απαγορεύτηκε να τρώμε και οποιαδήποτε μορφή φυτικής ζωής. Ευτυχώς, όμως, η Νέα Παγκόσμια Κυβέρνηση δεν μας άφησε, εμάς τις Μονάδες, ατάιστες αλλά δεσμεύτηκε πως κάθε μέρα θα μας παρέχει το θαυματουργό χάπι που «σέβεται κάθε ζωντανό οργανισμό πάνω στον πλανήτη και παράλληλα μας κρατά στην ζωή». Μας τοποθέτησε ένα τσιπάκι και με αυτό λαμβάνουμε καθημερινά το χαπάκι μας! Δεν ξέρω από τι το φτιάχνουν, αυτό το χάπι που μας κρατά στην ζωή, αλλά σίγουρα δεν είναι από φυτά, από έντομα, από ζώα ή παράγωγά τους. Νιώθω τόσο ευγνωμοσύνη που δεν πειράζω κανένα ζωντανό πλάσμα πάνω στον πλανήτη, όπως οι παλιοΜονάδες (παλιάνθρωποι) παλαιότερα αλλά νιώθω και διπλή ευγνωμοσύνη προς την Ν.Π.Κ  που νομοθέτησε και μας έφερε στον σωστό δρόμο! Η Ν.Π.Κ. σκέφτεται πλέον για εμάς, πριν από εμάς, και μάλιστα μέσα στα πλαίσια της  «πολιτικής ορθότητας»! Δεν ξέρω αν είχε κι άλλα να μας πεί, από τα παλιά, ο κηδεμόνας του κηδεμόνα μας, γιατί μπήκαν οι οπλισμένες Μονάδες που εργάζονται στην αστυνόμευση της Ν.Π.Κ. και τον συνέλαβαν για αυτά που μας έλεγε καθώς τα άκουγαν όλα σε ζωντανή μετάδοση. Τον έβαλαν μέσα σε ένα μεγάλο φορτηγό που απ’έξω έγραφε «παραγωγή χαπιών» και τον πήγαν μακριά και δεν τον ξαναείδαμε. Αγαπημένο μου ημερολόγιο, με προκάλεσαν αηδία αυτά που άκουσα από τον κηδεμόνα του κηδεμόνα μου (τον επονομαζόμενο «παππού»). Ελπίζω να ήταν όλα ένα ψέμμα. Καληνύχτα τώρα!

Υ.Γ. ο κηδεμόνας Β’ στο τέλος της βραδιάς είπε κάτι πολύ περίεργο, που δεν το πολυκατάλαβα. Είπε πως στο επόμενο οικοΜοναδιακό («οικογενειακό») δείπνο θα είναι κι ο «παππούς», όχι καθισμένος σε καρέκλα αλλά πάνω στο τραπέζι σε στρόγγυλη μορφή…