Κώστας Καραΐσκος

Μπαίνουμε μέ τή γυναίκα μου σέ γνωστό κατάστημα φωτιστικῶν τῆς Θεσσαλονίκης χθές τό ἀπόγευμα. Κανένας πελάτης μέσα, ἀλλά μασκαρευτήκαμε στήν εἴσοδο, τί νά κάνουμε… Ἔρχεται ὁ ἰδιοκτήτης κι ἐνῶ ξεκινάω νά περιγράφω τί χρειαζόμαστε ὡς παλιοί πελάτες, ζητάει νά σκανάρει τά κωλόχαρτα στά τηλέφωνά μας. Πάει στό διάολο, λέω, ψάχνω μιά ὥρα νά βρῶ τό πιστοποιητικό νόσησης, τά δείχνουμε γκρινιάζοντας, ΟΚ. Μᾶς ζητάει καί ταυτότητες. Βγάζοντάς τες τοῦ λέμε κάτι περί ἔλλειψης ἐμπιστοσύνης, περί τοῦ τιμολογίου πού θά κοπεῖ κι ἄρα δέν χρειάζεται, κι αὐτός …ἐξεράγη: “Τρεῖς μῆνες τώρα κάνουμε τήν δουλειά αὐτή κι ἀκόμα δέν τό συνηθίσατε”, “θά φᾶμε 15.000 πρόστιμο” κτλ καί φεύγει μέσα στά νεῦρα!
Δηλαδή ρέ καθυστερημένε, ἔρχομαι νά ψωνίσω στό ἄδειο μαγαζί σου, κι ἀντί νά ἐκμανῶ ΕΓΩ πού ὑφίσταμαι ὅλη αὐτή τήν εὐτελιστική διαδικασία που ἐπέβαλαν οἱ μπ@στ@ρδοι τῆς Κυβέρνησης ἀλλά τήν διεκπεραιώνεις ΕΣΥ, ζητᾶς καί τά ρέστα μέ τόν ΤΡΟΠΟ αὐτόν;

Ὄχι τρεῖς μῆνες, τριάντα χρόνια νά περάσουν ΔΕΝ θά τό συνηθίσουμε, καί δέν θά δεχτοῦμε ὡς κανόνα τίς γελοῖες ἐντολές τῆς ὑγειονομικῆς χούντας.

Καί φυσικά τίποτε δέν ἀγοράσαμε καί δέν θά ξαναπατήσουμε στό μαγαζί σου, ὅπως καί σέ ὅποιο ἄλλο ὁ ἰδιοκτήτης ἤ ὁ ὑπάλληλος τό παίζει κορωνόμπατσος!