Ειδικού συνεργάτη

Τον είπαν «επικίνδυνο για την κοινωνία» (καθότι ανεμβολίαστος). Τον χαρακτήρισαν «ανεύθυνο», «ψεκασμένο», «αρνητή» (καθώς δεν πείστηκε από το επίσημο αφήγημα). Τον έβαλαν να πληρώνει συνεχώς για μήνες τα ράπιντ τα δικά του αλλά και των παιδιών του (πολύτεκνος γαρ) με ότι αυτό συνεπάγεται σε μια αφόρητα δύσκολη οικονομική συγκυρία.

Του έκαναν ψυχολογικό πόλεμο αφήνοντας να εννοηθεί πως «ίσως χάσει και την δουλειά του…». Από τα πιο επίσημα χείλη (πρωθυπουργών/υπουργών/ιατρών/αρχιερέων) μέχρι και απλών καθημερινών ανθρώπων (συγγενών/φίλων/συνάδελφων) άκουσε τις πιο απίθανες κατηγόριες για την επιλογή του. Τον απαξίωσαν και τον παραμέρισαν.

Όταν όμως ήρθε η ώρα, ο φίλος μας ο πυροσβέστης Χρήστος από Αλεξ/πολη, απέδειξε την αξία του και πως δεν είναι «επικίνδυνος» για την κοινωνία, ούτε «ανεύθυνος», καθώς με αίσθημα ευθύνης και αυτοθυσίας  έσωσε από σίγουρο θάνατο έναν συνάνθρωπό μας ο οποίος εγκλωβίστηκε σε φλεγόμενο κτίριο. Μάλιστα ήταν εκτός υπηρεσίας αλλά αυτό δεν τον απέτρεψε να ρισκάρει την ζωή του για να σώσει μια ζωή. Τελικά δεν ήταν «αρνητής» καθώς δεν αρνήθηκε να προστρέξει προς βοήθεια.

Χθές Τετάρτη 26/10 στο χωριό Μαϊστρος  Αλεξ/πόλεως ηλικιωμένος άντρας εγκλωβίστηκε από τις φλόγες σε παλιό κτίσμα. Τον αντιλήφθηκε ο εν λόγω φίλος μας (εκτός υπηρεσίας) και με κίνδυνο της ζωής του τον απεγκλώβισε σε ημιλιπόθυμη κατάσταση από τις φλόγες. Η Ελλάδα δεν έχει μόνο «Μίχους», «Πάτσηδες», «Μουτσινάδες», «Τατιάνες», «Πισπιρίγκους» κλπ. Έχει και «Χρήστους». Όταν η πατρίδα μας γεμίσει από πολλούς «Χρήστους» τότε κάτι θα αλλάξει προς το πολύ καλύτερο…