Η Γαλλία επί προεδρίας Μακρόν έκλεισε 43 τζαμιά

Η Γαλλία επί προεδρίας Μακρόν έκλεισε 43 τζαμιά

Η Γαλλία τα τελευταία 3 χρόνια έκλεισε 43 τζαμιά

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Ζεράλντ Νταρμανίν δήλωσε πως σε 3 χρόνια υποχρέωσαν σε κλείσιμο 43 τζαμιά

Ο υπουργός Εσωτερικών της Γαλλίας Ζεράλντ Νταρμανίν δήλωσε πως από τότε που ανέλαβε καθήκοντα ο Εμμανουέλ Μακρόν σαν ΠτΔ, έκλεισαν 43 τζαμιά, κάτι που όπως είπε είναι περισσότερα από όσα είχαν κλείσει οι προηγούμενοι ΠτΔ.

Ο Νταρμανίν είπε πως τα τζαμιά ¨που δεν είναι εξτρεμιστικά αλλά θέτουν σε κίνδυνο την δημόσια ασφάλεια¨ θα μπορεί να κλείνουν για 6 μήνες.

Επίσης δήλωσε πως συστάθηκε τηλεφωνική γραμμή καταγγελιών ¨αγώνα ενάντια στον εξτρεμισμό και την ισλαμισμό¨ . Ζητείται από τους πολίτες σε περίπτωση που εντοπίσουν άτομο ή άτομα ¨ύποπτα λόγω του περίγυρου τους¨ να τηλεφωνούν σε αυτό το νούμερο.

…………….

Σε δήλωση που έκανε χτες ο Ζεράλντ Νταρμανίν, ανέφερε πως ¨Όλοι μπορούν να είναι φρουροί της κοινωνίας. Επιμένω πως  όλος ο γαλλικός λαός πρέπει αν είναι σε εγρήγορση όταν ακούει μια ομιλία που υπερασπίζεται την τρομοκρατία ή βλέπει μια τέτοια ανάρτηση στα σόσιαλ μίντια¨.

Fransa’da son 3 yılda 43 cami kapatıldı

3/11/2020

Σχ. : Τώρα που άνοιξε το επίσημο τζαμί στην Αθήνα , θα κλείσουμε επιτέλους κανένα από τα δεκάδες παράνομα που υπάρχουν εκεί ;

Tags:

TourkikaNea.gr

2 comments on “Η Γαλλία επί προεδρίας Μακρόν έκλεισε 43 τζαμιά

  1. “Τώρα που άνοιξε το επίσημο τζαμί στην Αθήνα”

    Το τζαμί της Αθήνας δεν είναι τζαμί. Η προσευχή στο τζαμί αυτό απαγορεύεται. Αν νομίζουν ότι θα τους πούμε και ευχαριστώ επειδή μας έφτιαξαν ένα αχούρι, κάνουν λάθος.

    Η αραβική λέξη είναι «Μάστζιντ», είναι ο χώρος αυτός που γίνεται το σουτζούντ (προσκύνημα – το κεφάλι κάτω στο έδαφος). Οποιοσδήποτε καθαρός χώρος στον πλανήτη Γη είναι Μάστζιντ (Τζαμί). Αυτός είναι ο ορισμός γλωσσολογικά και εν μέρει θεολογικά. Ο Προφήτης είπε «η γη ολόκληρη είναι ένα Τζαμί» δηλαδή οπου και να βρεθείς και είναι η ώρα της προσευχής μπορείς να την προσφέρεις. [Sahih Al-Bukhari, 335]

    Ως προς το Νομολογικό σκέλος, Τζαμί υφίσταται όταν υπάρχει η συνείδηση και η πρόθεση, από τους υπευθύνους, να ανοίξουν στο κοινό ένα χώρο οπου τηρούνται οι 5 προσευχές ομαδικά και η προσευχή της Παρασκευής με την ομιλία του Ιμάμη.

    Σύμφωνα με τον Ισλαμικό ορισμό, οι λατρευτικοί χώροι που είναι διάσπαρτοι στην Αττική, υπερ-καλύπτουν τις θρησκευτικές λατρευτικές ανάγκες ενός Μουσουλμάνου. Θεωρούνται και εκλαμβάνονται ως Τζαμιά και όχι απλά ως χώροι λατρείας.

    Ένα θεσμοθετημένο Τζαμί;

    Η ιδέα ενός (και μόνου) θεσμοθετημένου Τζαμιού στην Αθήνα είναι άστοχη και μη ρεαλιστική, σύμφωνα πάντα με τις επίσημες αναφορές που δημοσιεύονται κατά καιρούς. Δεν εναντιωνόμαστε στην ανέγερση του Τζαμιού, αυτού κάθε αυτού, αλλα εναντιωνόμαστε στην ανουσιότητα και τον μη ρεαλισμό που περικλείει όλη η ιδέα. Να δούμε τα προβλήματα πιο συγκεκριμένα:

    Πρόβλημα νο. 1) Η ελληνική πολιτεία υποστηρίζει ότι «Το Τζαμί αυτό θα εξυπηρετεί διάφορα δόγματα του Ισλάμ. Δηλαδή όπως μας λέει και η Διεύθυνση Ετεροδόξων και Ετεροθρήσκων είναι ότι “δεν θα εξυπηρετεί μεμονωμένα άτομα ή συγκεκριμένες θρησκευτικές ομάδες” και συνεχίζει και δώστε βάση εδώ:
    “Τουναντίον διασφαλίζει την ακώλυτη και ανεμπόδιστη καθολική πρόσβαση και χρήση του χώρου από όλους τους θρησκευόμενους Μουσουλμάνους, χωρίς διακρίσεις, εξαιρέσεις και αποκλεισμούς. Δηλαδή, η επιλογή αυτή εξασφαλίζει σε κάθε πιστό της συγκεκριμένης θρησκείας, ανεξαρτήτως χώρας προελεύσεως, κλάδο, ρεύματα ή υποομάδα του Ισλάμ ανήκουν (Σουνίτες ή Σιίτες Ιμαμίτες, Σιίτες Ισμαηλίτες, Σιίτες Ζαϊνίτες, Δρούζοι, Χαριζίτες, Αχμαντίγια κλπ) πως θα μπορεί να ασκήσει τα θρησκευτικά του καθήκοντα κατά τον τρόπο που επιβάλει η θρησκεία του και η δική του συνείδηση, με ασφάλεια και χωρίς να εξαρτάται από τις διαθέσεις και τον έλεγχο τρίτων προσώπων (των κατόχων των ιδιωτικών χώρων).”»

    Πρακτικά αυτό είναι αδύνατο. Ο κάθε ένας γνωρίζει εμπειρικά ότι η συνύπαρξη διαφόρων δογμάτων, σε ένα κοινό λατρευτικό χώρο, δεν στέκει και δεν είναι εφικτή, όπως εφικτή δεν είναι μια κοινή εκκλησία για τους Καθολικούς και τους Ορθόδοξους Χριστιανούς. Ένας ορθόδοξος Μουσουλμάνος (Σουννιτης) δεν μπορεί κάνει συμπροσευχή με αιρετικούς (Σιίτες).

    Επιπλέον, ένα Τζαμί οικουμενιστικό, από την σκοπιά της Ισλαμικής θεολογίας, είναι παράνομο για προσευχή. Πέρα από το θεολογικό πρόβλημα προκύπτει και το κοινωνικό: Επί καθημερινής βάσης θα υπάρχουν συγκρούσεις μιας και η κάθε ομάδα θα έρχεται σε σύγκρουση με την άλλη σχετικά με το ποια θα οδηγήσει την προσευχή {και πολλά άλλα παρόμοια}.

    Πρόβλημα νο. 2) Η ελληνική πολιτεία υποστηρίζει οτι «Το Τζαμί θα αποτελείται από τέσσερις Έλληνες κρατικούς λειτουργούς, έναν εμπειρογνώμονα με γνωστικό αντικείμενο σχετικό με την ισλαμική θρησκεία και δύο εκπρόσωπους των μουσουλμάνων που διαβιούν στην Αττική, οι οποίοι θα επιλέγονται από τον υπουργό Παιδείας μεταξύ των προτεινόμενων από δύο νομίμως συγκροτημένα και πλέον αντιπροσωπευτικά σωματεία μουσουλμάνων της Αττικής».

    Πρώτον, ένας Ισλαμικός χώρος λατρείας δεν μπορεί να διοικείται από μη Μουσουλμάνους. Είναι άκυρος όπως προκύπτει από τα Κορανικά χωρία 9:17-18. Δεύτερον, δεν υπάρχει αντιπροσωπευτικό σωματείο για όλους τους Μουσουλμάνους (στην Ελλάδα), μιας και το κάθε τζαμί εκπροσωπεί τον εαυτό του και το δόγμα που πρεσβεύει. Αυτό δεν μπορεί να σταθεί ως δείγμα αντιπροσώπευσης. Επίσης, πολλά σωματεία (ως χώροι λατρείας) λειτουργούν όχι με το θεολογικό συναίσθημα αλλά με το εθνικό (τζαμιά Πακιστανών, τζαμιά Αράβων, Τζαμιά Αφγανών, κτλ.) αυτό δυσκολεύει περαιτέρω το στοιχείο της αντιπροσώπευσης. Συνεπώς, πολλοί Μουσουλμάνοι θα υποχρεωθούν, δίχως την θέληση τους, να αντιπροσωπεύονται από φωνές τις οποίες απορρίπτουν ως Ισλαμικές. Αυτό, με μαθηματική ακρίβεια, θα οδηγήσει σε συνέπειες (συγκρούσεις, λεκτικές διαμάχες, κτλ).

    Πρόβλημα νο. 3) Το θέμα της χωρητικότητας. Μέχρι στιγμής οι επίσημες αναφορές κάνουν λόγο για ένα Τζαμί με χωρητικότητα 400 ατόμων. Όπως είναι γνωστό οι Μουσουλμάνοι στην Αθήνα ξεπερνούν τους 200.000. Πως είναι δυνατόν, όχι 200.00, αλλά 5.000 να χωρέσουν σε έναν χώρο με χωρητικότητα 400 ατόμων; Όπως γίνεται αντιληπτό τίθεται σοβαρό ζήτημα ασφάλειας της σωματικής ακεραιότητας και όχι μόνο.

    Πρόβλημα νο. 4) Απόσταση – Πρόσβαση: Οι προσευχές στο Τζαμί εκτελούνται 5 φορές την ημέρα (πρωί, μεσημέρι (χ2), απόγευμα και βράδυ) συν τις εθελοντικές που μπορεί να προσφέρει ο πιστός. Είναι αδύνατον για τον πιστό να κάνει διαδρομές άνω των 5 χιλιομέτρων στην Αθήνα – Αττική για να εκτελεί και τις 5 προσευχές. Κατά συνέπεια, θα καταλήξει (πάλι) να τις τηρεί ιδιωτικά με άλλους Μουσουλμάνους (υπόγεια, δωμάτια, σπίτια) η θα επιχειρήσει να βρει άτυπο χώρο κοντά στην γειτονία την οποία διαμένει. Άρα, στην τελική όλη η προσπάθεια θα είναι ανούσια.

    Πρόταση – λύση: Πως μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα προαναφερθέντα προβλήματα;

    Όπως είναι γνωστό οι Μουσουλμανικοί χώροι λατρείας στην Αττική (90 περίπου) είναι τοποθετημένοι σε κομβικά σημεία που εξυπηρετούν τις κοινότητες, τα δόγματα που πρεσβεύουν και την πρόσβαση των πιστών. Επίσης, υπάρχει το στοιχείο του σεβασμού προς το θρήσκευμα της χώρας μιας και σε αυτούς τους χώρους δεν περιέχεται το στοιχείο της πρόκλησης του θρησκευτικού συναισθήματος. Για πάνω από μια δεκαετία, οι περισσότεροι χώροι από αυτούς, έχουν αποδείξει ότι είναι σε θέση να διαχειριστούν τα του οίκου τους και συνεργάζονται με τις αρχές σε θέματα που αφορούν την δημόσια τάξη. Συνεπώς, μπορούν να λάβουν σχετικές άδειες λειτουργίας ως Τζαμιά, ενισχύοντας κατά αυτόν τον τρόπο την επίλυση των προαναφερθέντων προβλημάτων.

    Με αυτό τον τρόπο μόνο θετικά προκύπτουν:

    ~Επιλύεται το πρόβλημα της απόστασης και της χωρητικότητας
    ~Ο κάθε χώρος καταπιάνεται με τις θεολογικές και δογματικές πεποιθήσεις του, χωρίς να αναγκάζεται να συμπροσευχεται
    ~Ο κάθε χώρος θα έχει τον αρχηγό, ιμάμη, κουμανταδόρο που θέλει και επιλεγεί, ο οποίος με την σειρά του θα συνεργάζεται ευκολότερα με τις αρχές
    ~Οι συγκεκριμένοι χώροι ενσωματώνονται εύκολα στις γειτονιές.
    ~Οι συγκεκριμένοι χώροι είναι απόλυτα διακριτικοί
    ~Δεν προσβάλλεται το θρησκευτικό συναίσθημα της χώρας
    ~Ευκολότερη διαχείριση για το κράτος

    Και πολλές άλλες αναρίθμητες ωφέλειες.

    1. Το άρθρο αυτό ειναι του Άχμεντ Ελντίν με τίτλο “Το επίσημο Τζαμί και τα προβλήματα που το συνοδεύουν”

Leave a Reply to Αλή Αλ-Γιουνάνι Cancel reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *