Ως εκπρόσωποι των Eυρωπαίων πολιτών και ως αξιωματούχοι της ΕΕ στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή, κρινόμαστε για την διορατικότητά μας και για τα αποτελέσματα των πολιτικών μας, όχι για τις προθέσεις μας. Όταν ο Ερντογάν εργαλειοποιούσε διάφορους δυστυχισμένους ανθρώπους και μετανάστες σε υβριδική επίθεση κατά της ΕΕ, όλοι μας γνωρίζαμε τα γεγονότα τότε, όπως τα γνωρίζουμε τώρα με το καθεστώς Λουκασένκο (της Λευκορωσίας). Ίδιες πρακτικές, ίδια αδίσταχτη εκμετάλλευση της ανθρώπινης δυστυχίας.

Είχαμε τότε επιβάλει κυρώσεις στο καθεστώς Ερντογάν; Όχι, δεν το πράξαμε.

Στην ανθρώπινη δυστυχία αρμόζει ανθρώπινη αλληλεγγύη.

Στους εγκληματίες δικτάτορες αρμόζουν η ποινική δίωξη και επιβολή κυρώσεων, όχι λόγια».

Καταλήγοντας ο Κύπριος Ευρωβουλευτής και απευθυνόμενος σε ορισμένους Ευρωβουλευτές που συνέκριναν το τείχος του Βερολίνου με την προστασία των ευρωπαϊκών εξωτερικών συνόρων, ανέφερε δηκτικά:

«Για όσους επικρίνουν την προστασία των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ συγκρίνοντας την με το τοίχος του Βερολίνου, κάνουν απλά λάθος. Όμως, υπάρχει  ένα διαχωριστικό τοίχος όπως εκείνο του Βερολίνου, το οποίο μοιράζει την Λευκωσία όπως το επέβαλε και το συντηρεί ακόμη ο τουρκικός στρατός».

Ευρωβουλευτής Μαυρίδης