Ελένη Παπαδοπούλου

Με αφορμή τα γεγονότα στα σύνορα της Πολωνίας, βλέπω μία πολύ μεγάλη συζήτηση για την προστασία των συνόρων της ΕΕ από όσους εργαλειοποιούν τους λ@θρο, μία αναταραχή, ένα καταδικάζω, ακόμη και ο Πρετεντέρης έπαθε μία ισλαμοφοβία – ποιος θα το πίστευε. Πολύ ανησυχούν στα Ευρώπας.
Ο δε ΠΘ μας έγραψε ολόκληρο άρθρο στην Figaro προχτές, όπου εξέφρασε τους προβληματισμούς του με “ναι, μεν, αλλά” ως συνήθως. Διαβάζοντας το άρθρο του μάθαμε ότι δεχτήκαμε 700 Αφγανούς “ευπαθείς” – δεν ήταν μόνο οι μ@ντιλούδες που τις περιφέρουμε από το Προεδρικό μέγαρο στο Υπουργείο Εξωτερικών και μετά στην Βουλή. Μάθαμε επίσης ότι δώσαμε χιλιάδες άδειες εργασίας, ενώ συγχρόνως επεξεργαστήκαμε χιλιάδες αιτήματα ασύλου. Να υπενθυμίσω ότι όσο γίνεται η επεξεργασία, η διαμονή των λ@θρ@ είναι νομιμότατη με όλα τα έξοδα πληρωμένα.
Πολλή ανησυχία για τα σύνορα και την προστασία τους, καμία ανησυχία για το τι κάνουν όλοι αυτοί μέσα στις χώρες και την προστασία της κοινωνίας από αυτούς που είναι ήδη μέσα.
Όλη αυτή η άκρως εκνευριστική και επικίνδυνη υποκρισία, όλος αυτός ο πόνος για το τι θα κάνουμε να μην μπουν μέσα, όταν υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες ήδη στην χώρα μας, στους οποίους έχουμε στρώσει το κόκκινο χαλί, όπου με χίλια προσχήματα βάζουμε και άλλους και άλλους και άλλους, μέχρι να τελειώσουμε την Ελλάδα και τους Έλληνες, όλη αυτή η κλάψα άνευ ουσίας, προσωπικά με αφήνει αδιάφορη.
Έρχονται γιατί τους κανακεύουμε.
Έρχονται γιατί η ΕΕ δεν θέλει να απαντήσει δυναμικά.
Έρχονται γιατί η ΕΕ έχει αποφασίσει να πεθάνει την Ευρώπη με εποικισμό.
Έρχονται γιατί οι πολιτικές τους νομιμοποιούν τους παράνομους.
Όσο παριστάνουν ότι αγανακτούν με τους Λουκασένκο, για να χαϊδέψουν προφανώς αυτιά, για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του κόσμου που είναι στα κάγκελα, ενώ κατ’ουσίαν δεν έχουν κανένα πρόβλημα με τους Λουκασένκους που βρίσκονται εντός των πυλών, όσο λοιπόν συμβαίνουν αυτά, λυπάμαι, αλλά δεν θα φάω το παραμύθι τους. Να πάνε να το πουλήσουν αλλού. Έγιναν και πατριώτες τώρα οι απάτριδες που διαλύουν τις κοινωνίες με τις πολιτικές τους.
Ε όχι δα.