Στην συνάντηση μεταξύ του Έλληνα πρωθυπουργού και του Τούρκου προέδρου στην Νέα Υόρκη, γίναμε μάρτυρες μίας πρωτοφανούς επίθεσης φιλίας από τον Τούρκο πρόεδρο. Το γεγονός αυτό συμβαίνει για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι η καταστροφή την οποία υπέστη η τουρκική οικονομία μετά τους διπλούς σεισμούς στην Ανατολία, σε συνδυασμό με την οικονομική πολιτική την οποία ακολουθείσαι ο Τούρκος πρόεδρος, με καταστροφικές συνέπειες. Ο δεύτερος λόγος αφορά την νέα γεωστρατηγική υπόσταση της Τουρκίας η οποία συνεχώς κατακρημνίζεται, εντός του ΝΑΤΟ από τις ΗΠΑ.

Οι ΗΠΑ με την αναβάθμιση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης και την σύνδεση μέσω Βουλγαρίας, υποβαθμίζουν την αξία των στενών για την Τουρκία. Εν τω μεταξύ στην Ελλάδα σχεδιάζονται νέες βάσεις των ΗΠΑ υπό την ομπρέλα του ΝΑΤΟ. Η Ελλάδα και η Κυπριακή Δημοκρατία συνεχίζουν έναν παγκόσμιο διπλωματικό μαραθώνιο, ο οποίος αποδίδει καρπούς, κάνοντας συνεχώς νέους ισχυρούς συμμάχους, όπως η Ινδία, το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Δεν είναι τυχαίο που οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις και η Εθνική Φρουρά ασκούνται από την Ινδία έως τον Ατλαντικό, στις πιο απαιτητικές συνθήκες, με τις μεγαλύτερες στρατιωτικές δυνάμεις του κόσμου. Το τελειωτικό χτύπημα όμως για την Τουρκία είναι πως ενώ συνεχώς τα ελλαδικά κράτη αναβαθμίζονται στρατιωτικά, η Τουρκία δεν εισάγει από τον βασικό της προμηθευτή ούτε ένα ανταλλακτικό.

Όλα όμως εξαρτώνται από το πώς θα αντιληφθεί ο τουρκικός λαός τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή. Αν ο λαός της εν λόγω χώρας αποφασίσει να δει τη χώρα του στο μέλλον –η Τουρκία αποτελεί παρά τα προβλήματα της έναν γίγαντα– ως ένα παράγοντα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή, πρέπει να γνωρίζει πως οι λύσεις στα ελληνοτουρκικά περνάνε μέσα από την επίλυση του Κυπριακού.

Γιατί όμως η Τουρκία πρέπει να λύσει τα προβλήματα της με την Ελλάδα και την Κυπριακή Δημοκρατία, ώστε να γίνει ισχυρότερη στην Ανατολική Μεσόγειο; Η Ελλάδα είναι το πιο ακμαίο κράτος της περιοχής, με την Κυπριακή Δημοκρατία να αποτελεί πολλαπλασιαστή ισχύος για την χώρα μας. Ναι είναι αλήθεια, έστω κι αν δεν αρέσει σε ντόπιους και ξένους καταστροφολόγους. Το σπουδαιότερο όλων είναι πως η Ελλάδα μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία –όπως και η Τουρκία– έχουν ακόμη τεράστιες δυνατότητες ανάπτυξης.

Αν οι τρεις αυτές χώρες σύναπταν μία στρατηγική συμμαχία, θα αποτελούσαν έναν από τους σπουδαιότερους πόλους του πλανήτη, σε τομείς όπως: η ενέργεια, η ναυτιλία, η άμυνα, η οικονομία, η πολιτική, το εμπόριο, ο τουρισμός και ο πολιτισμός, καθώς και σε πλήθος άλλων τομέων.

Όμως κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα. Οι ταγοί της εξουσίας στην Τουρκία θέλουν να δώσουν στο λαό τους ένα αφήγημα αναθεωρητικής δύναμης για την χώρα τους. Ο Τούρκος πρόεδρος μίλα ξανά για λύση δύο κρατών στην μεγαλόνησο, τορπιλίζοντας οποιαδήποτε περίπτωση ειρήνευσης στην Ανατολική Μεσόγειο. Όσο για τις εμπορικές σχέσεις και το ΑΣΣ, την στιγμή που τα προβλήματα παραμένουν παγωμένα στο τραπέζι, ας λάβουμε υπ’ όψιν πως οι Ναζί είχαν εμπορικές σχέσεις με την ΕΣΣΔ μέχρι μία μέρα πριν αρχίσουν την επιχείρηση Μπαρμπαρόσα.

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ ΚΑΤΣΑΟΥΝΗΣ

Απόφοιτος ΕΑΠ τμήματος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού – Συγγραφέας

Μεταπτυχιακός φοιτητής ΕΑΠ τμήματος Δημιουργικής γραφής