Την ώρα που η δικαιοσύνη κοιμάται βαθιά, ο Αλή Ποϊράζ μεγαλώνει στις φυλακές…

Τον Αλή Ποϊράζ τον γνωρίσαμε από τις γραμμές που έγραψε η μητέρα του η Ζεϊνέπ Μπακίρ μέσα από τις φυλακές του Μπακίρκιοϊ : ¨Ο γιός μου ο Αλή Ποϊράζ είναι 2,5  ετών. 9 μήνες τώρα είμαστε στις φυλακές.¨…

3 μήνες πέρασαν από εκείνο το γράμμα και η προφυλάκιση τους συνεχίζεται ακόμη.

Περπατά με γρήγορα βήματα, τρέχει, πηδά πάνω από εμπόδια που βρίσκει περπατώντας, κρατώντας από το χέρι μπορεί να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από την σκάλα, χοροπηδά, γυρνά μια μία τις σελίδες του βιβλίου, προσπαθεί να ζωγραφίσει………..

Τα λόγια αυτά περιγράφουν τι μπορεί να κάνει ένα παιδί στα δύο του χρόνια. Αλλά φυσικά αυτό δεν συμπεριλαμβάνει και την ζωή στην φυλακή…

Όταν συνέλαβαν και έστειλαν την μητέρα του στην φυλακή, αυτός ήταν μαζί της. Όταν γνωρίστηκε με τα σίδερα της φυλακής δεν είχε γίνει δύο χρονών, τώρα μόλις κοντεύει να γίνει 3.

Η ιστορία της φυλάκισης του Ποϊράζ Αλή και της μητέρας του είναι ίσως από τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα του συστήματος απονομής δικαιοσύνης μας…

¨ΑΚΟΜΗ ΣΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΚΑΤΑΛΑΒΑ¨

Η  Ζεϊνέπ Μπακίρ προφυλακίστηκε ως μέλος παράνομης οργάνωσης ως αποτέλεσμα κατηγοριών πως μετείχε σε διαμαρτυρία, οργάνωσε ανακοίνωση τύπου, έγραψε κείμενο στην εφημερίδα Οζγκιούρ Καραντενίζ και μετείχε στην Πρωτομαγιά.

Όταν συνελήφθη πρώτη στάση ήταν οι φυλακές Σαμψούντας. Κατά τον 9ο μήνα της κράτησης της περιέγραφε την φυλακή ως εξής : ¨…. Ο Ποϊράζ Αλή συνελήφθη μαζί μου στην Σαμψούντα. Μεταφέρθηκα στις φυλακές Σαμψούντας. Στην φυλακή αυτή ακόμη ενώ έμπαινα από την πόρτα, υπέστην επίθεση με τον τρόπο που έγινε η έρευνα πάνω μου. Όταν μπαίνοντας σε αυτή τη φυλακή σε ξεγυμνώνουν και σε ψάχνουν ακόμη και στα πιο άσχετα μέρη, αντιλήφθηκα πως αυτή η φυλακή δεν ήταν καθόλου κατάλληλη για τον Ποϊράζ Αλή¨

Η Ζεϊνέπ Μπακίρ είχε αντιληφθεί πως εδώ δεν θα μπορούσε να κρατήσει τον γιό της και εν μέσω θρήνων χώρισαν. Μέχρι να την μεταφέρουν στο Γκέμπζε δεν θα έβλεπε ξανά το παιδί της. Με το που πήγε στην Γκέμπζε τον πήρε κοντά της. Ο Αλή δεν μπορούσε χωρίς την μητέρα του αλλά όμως ήταν στην φυλακή. Ο Ποιράζ Αλή δεν κατανοούσε τον χωρισμό του από τον πατέρα του, το ότι οι φύλακες κλείδωναν την πόρτα του όπως και τους συνεχείς καβγάδες. Η μητέρα του περιγράφοντας τι προκάλεσε όλο αυτό έγραψε : ¨ Αρχικά εξεπλάγη και κλείστηκε μέσα του. Δεν ήθελε να με αφήσει καθόλου. Όταν την μέρα κοιμόταν, ακόμη και αν έφευγα για μια στιγμή από δίπλα του, ξυπνούσε και έκλαιγε. Γυναίκες-κρατούμενες που δεν εξετάζονται, όντας άρρωστες δέχονται επιθέσεις και σηκωτές τις ρίχνουν στα κελιά. Στο μεταξύ επειδή κατά την διάρκεια αυτών φωνάζουν συνθήματα, τους επιβάλλονται ποινές όπως διακοπή επικοινωνίας και απομόνωση. Ο Ποϊράζ Αλή είναι μάρτυρας όλων αυτών. Το έκπληκτο παιδί πλέον έγινε ¨παιδί που δέρνει τις πόρτες¨.

Σε όλα αυτά προστέθηκε και η διάγνωση για ¨άτυπο αυτισμό¨ του Ποϊράζ Αλή.

Όσα βίωσε ο μικρός Ποϊράζ τον επηρέασαν πολύ. Μετά από την διάγνωση ο Ποϊράζ Αλή και η μητέρα του χρειαζόταν μια ειδική εκπαίδευση. Και ενώ κάθε μέρα του τρίχρονου Αλή ήταν πολύτιμη, η εκπαίδευση μπόρεσε να αρχίσει μόνο τρεις μήνες μετά στις φυλακές Μπακίρκιοϊ.  Η μητέρα του περιγράφει την εκπαιδευτική διαδικασία λέγοντας πως ¨Μαζί με τον Ποϊράζ Αλή, 3 μέρες την εβδομάδα πάμε στην 45 λεπτών εκπαίδευση. Αλλά τι πηγαιμός ! Συνωστιζόμαστε σε ένα ριγκ με στρατιώτες και φύλακες. Εγώ στην αγκαλιά μου κρατάω τον Ποϊράζ Αλή και αυτοί τα όπλα τους¨.

……………..

Οι γιατροί λένε πως ο Αλή με την συνέχιση της θεραπείας στις συνθήκες της φυλακής, δεν θα μπορέσει να προχωρήσει και ήδη άρχισε μια καμπάνια για την απελευθέρωση του. Μέχρι στιγμής συγκεντρώθηκαν παραπάνω από 30 χιλιάδες υπογραφές και ο αριθμός των υπογραφών συνεχίζει να αυξάνει.  Παρόλα αυτά μέχρι τώρα, ούτε ένας αρμόδιος δεν συναντήθηκε με την οικογένεια. Το αίτημα της Ζεϊνέπ Μπακίρ προς το υπουργείο Δικαιοσύνης για υφ΄όρων απόλυση της, ακόμη δεν απαντήθηκε.

……………..

……………..

Ο εισαγγελέας του Μπακϊρκιοϊ Φουάτ Αρί, ανακοίνωσε πως στο σύνολο των φυλακών της Τουρκίας, βρίσκονται μαζί με τις μητέρες τους στις φυλακές περίπου 500 παιδιά.

…………………..

Αφήνουμε τις τελευταίες κουβέντες στην μητέρα του Ποϊράζ Αλή, μπορεί ο Αρί να αντιληφθεί αυτά τα λόγια…Εκτός αν κι αυτός μοιάζει με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, που ποτέ δεν καταλαβαίνει τον πόνο των ανθρώπων : ¨ Στις φυλακές αυτές που διευθύνονται με μια σκοτεινή πολιτική απομόνωσης, υπάρχουν άνθρωποι που κρατούνται για δεκάδες χρόνια. Οι περισσότεροι άρρωστοι λόγω των συνθηκών εκεί. Τμήμα τους έχει εγκαταλειφθεί στον θάνατο. Για παράδειγμα ο Ουφούκ Κεσκίν… Είναι στις φυλακές τύπου F στο Μπόλου και παρά το ότι έχει προχωρημένο ζάχαρο και κοιλιοκάκη, υποχρεώνεται να τρώει από το συσσίτιο και έτσι επίσημα σκοτώνεται. Τα παραδείγματα αυτά δεν τελειώνουν.  Αλλά πάλι ήθελα να αναφερθώ. Διότι η σωτηρία των Ουφούκ και του Χασάν Μπασρί δεν είναι ανεξάρτητη από την σωτηρία του Ποϊράζ Αλή. Διότι με την ίδια πολιτική επιζητείται η θυσία τους. Και εσύ όμως αγαπητέ άνθρωπε που έδειξες την σοβαρότητα να διαβάσεις αυτό το άρθρο… Και η δική σας η σωτηρία δεν είναι ανεξάρτητη από την σωτηρία του Ποϊράζ Αλή. Διότι αν καταστούμε μια κοινωνία που έχει πετύχει να μην δίνει για θυσία τα ίδια της τα παιδιά, αυτό θα σημαίνει πως θα έχουμε κερδίσει την γαλήνη¨ .

Αλή Ουφούκ Αρικάν

Haber.sol.org  28/1/2015