Με κάποιες παραχωρήσεις από ελληνικής πλευράς θετική φαίνεται σε πρώτη ανάγνωση η υπογραφή συμφωνίας με την Ιταλία για τον καθορισμό ΑΟΖ.

Βασικό θετικό στοιχείο το οποίο φαίνεται να έχει η συμφωνία, είναι η αναγνώριση ότι τα νησιά έχουν τη δική τους υφαλοκρηπίδα. Συνεπώς η ΑΟΖ μπορεί να ορισθεί με βάση την ακτογραμμή και των νησιών. Αυτό δημιουργεί ένα προηγούμενο σε μια πιθανή προσφυγή στη Χάγη για το Καστελόριζο.

Σημειώνεται ότι η συμφωνημένη γραμμή ξεκινά λίγο νοτιότερα από το σημείο που συναντιούνται θεωρητικά οι ΑΟΖ Ελλάδας, Ιταλίας και Αλβανίας (τριεθνές), ώστε να μην απαιτείται και η συγκατάθεση της Αλβανίας. Η καθορισμός ΑΟΖ με την Αλβανία παραμένει ως εκκρεμότητα για το μέλλον. Η πλέον ακανθώδης εκκρεμότητα θα είναι βεβαίως ο καθορισμός ΑΟΖ με τη Λιβύη, καθώς η τελευταία ως τουρκικό προτεκτοράτο λειτουργεί ως εξάρτημα της τουρκικής πολιτικής.

Μελανό σημείο της Συμφωνίας η αποδοχή από ελληνικής πλευράς ότι οι Ιταλοί ψαράδες θα μπορούν να εισέρχονται εντός της ελληνικής ΑΟΖ και να ψαρεύουν έως το όριο των ελληνικών χωρικών υδάτων που σήμερα φτάνουν τα 6νμ. Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες η δυνατότητα να ψαρεύουν στη ζώνη 6-12νμ θα την διατηρήσουν και μετά από πιθανή επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12νμ.

Τα παραπάνω προκύπτουν από τις δημοσιογραφικές πληροφορίες που βγήκαν στα ΜΜΕ. Σαφέστερη εικόνα θα έχω όταν διαβάσω το κείμενο της συμφωνίας.

Αναστάσιος Λαυρεντζος Facebook 9/6/2020