Τό βουλγαρικό μάθημα

Ἡ ἀπέλαση τοῦ Uğur Emiroğlu, ἀπό τό Προξενεῖο τῆς Τουρκίας στό Μπουργκάς ἦταν τό μήνυμα τῆς Βουλγαρίας πρός τήν ἄσπονδο γείτονα ὅτι “ἀνοχή τέλος”.

Ἦταν ἡ ἀπάντηση στίς προσπάθειες τῆς ἐρντογανικῆς Τουρκίας νά ἀξιοποιήσει τό νέο μειονοτικό Κόμμα DOST τοῦ Λουτφί Μεστάν, πού ἱδρύθηκε γιά νά ὑποκαταστήσει τό παλιότερο “Κίνημα Δικαιωμάτων καί Ἐλευθεριῶν” ὅταν ὁ τελευταῖος ἀπομακρύνθηκε ἀπό τήν ἡγεσία του (εἶχε διαδεχθεῖ τόν ἐνταγμένο στό βουλγαρικό σύστημα, Ἀχμέτ Ντογάν).

Ἡ Τουρκία προέβη στά προβλεπόμενα  “ἀντίποινα” κηρύσσοντας persona non grata τή Βουλγάρα Πρόξενο στήν Πόλη. Πολλοί εἶδαν στήν ἀπέλαση τοῦ Ἐμίρογλου τό τί πρέπει νά κάνει καί ἡ Ἑλλάδα στή Θράκη, ἀφοῦ ἀπό 25ετίας δέν ἔχει γίνει κάτι ἀνάλογο ἐδῶ. Ὅμως γενικά δέν θά ἔπρεπε νά ζηλεύουμε τή Βουλγαρία, ἀφοῦ ἐκεῖ ὅλα συμβαίνουν σέ ἕνα πολύ χειρότερο περιβάλλον. Σήμερα χρειαζόμαστε σωστά προληπτικά μέτρα πού θά καταστήσουν περιττές τίς θεαματικές ἐνέργειες καί θά διασφαλίσουν τό ἐθνικό συμφέρον μέ τό ἐλάχιστο κόστος.

Αντιφωνητής 26/2/2016