Όλοι είναι θυμωμένοι με την οικονομία

Οι πολιτικές της κυβέρνησης AKP-MHP έσυραν την Τουρκία σε βαθιά οικονομική κρίση, προκαλώντας εξέγερση στον λαό. Προσπαθήσαμε να αφουγκραστούμε τον παλμό της οικονομίας επί του πεδίου. Η δήλωση των καταστηματαρχών και εμπόρων που πήραμε συνέντευξη, ακόμα και των πολιτών που ήρθαν να ψωνίσουν είναι η ίδια: Η κυβέρνηση είναι υπεύθυνη!

Του δημοσιογράφου GÜLCAN DERELİ

Οι οικονομικές πολιτικές της κυβέρνησης AKP-MHP στην Τουρκία προκαλούν τον λαό σε εξέγερση. Οι  σχεδόν καθημερινές αυξήσεις ενοχλούν τους πολίτες. Από το ψωμί στο γάλα, από το λάδι στη ζάχαρη, οι καιροί που έρχονται από το φυσικό αέριο στο ρεύμα, καθώς και οι βασικές ανάγκες σε τρόφιμα, λυγίζουν την πλάτη των ανθρώπων. Ενώ η εντεινόμενη οικονομική κρίση και η ραγδαία αύξηση του δολαρίου μειώνουν την αγοραστική δύναμη, οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες. Ενώ το κύμα «Δεν μπορούμε να τα βγάλουμε πέρα» συνεχίζει να αυξάνεται, ακόμη και τα παιδιά έφτασαν να συζητάνε για την οικονομία. Τα παιδιά, των οποίων τα χαρτζιλικία είναι περιορισμένα, δεν μπορούν πια να ψωνίζουν και  ταλαιπωρούνται από την ακρίβεια.  Μιλήσαμε με έμπορους και μικροκαταστηματάρχες για να αφουγκραστούμε τον παλμό της οικονομικής κρίσης στην Τουρκία.

Αλλάζουμε ετικέτες (τιμών) κάθε μέρα

Η δεύτερη στάση μου είναι και πάλι ένας έμπορος. Αναρωτιέμαι πώς επηρεάζουν οι αυξήσεις τους παντοπώληδες. Ο Yusuf, ο οποίος διατηρεί ένα παντοπωλείο εδώ και 2 χρόνια, είπε:  «Υπάρχει μια συνεχής αύξηση των τιμών. Δεν μπορούμε να αγοράσουμε αγαθά στην τιμή που πουλάμε αυτή τη στιγμή. Κάθε μέρα, πολλά προϊόντα αυξάνονται κατά 10-15%. Επιπλέον, όχι μόνο αυτό, αλλά μειώνουν τα γραμμάρια των προϊόντων, ενώ οι τιμές τους αυξάνονται. Ο κόσμος δεν μπορεί να αγοράσει λάδι και ζυμαρικά. Κυρίως, αυτές οι βασικές ανάγκες αυξάνονται», λέει.

Μας τελείωσαν οι αγορές,

Άλλου μαγαζάτορα την πόρτα χτυπάμε και είναι κι αυτός εξεγερμένος. Ο Necmettin, ο έμπορος που πουλούσε υλικά καθαρισμού:  «Οι μεγάλοι έμποροι έχουν τελειώσει τους μικρούς εμπόρους. Ειδικά τα μεγάλα μάρκετ.  Λόγω αυτών των μάρκετ, οι πελάτες δεν έρχονται καν, προτιμούν εκεί. Δεν μπορείτε να αγοράσετε Domestos ή άλλους τύπους σαμπουάν από την μάρκετ στην ίδια τιμή με εμένα. Πάτε και ρωτήστε,  στην αγορά, είναι ακριβό. Κάνουν διαφημιστικές εκστρατείες, και οι άνθρωποι αιμορραγούν. Αγοράζουν σαμπουάν και απορρυπαντικό πιο ακριβά. Δεν έρχονται σε εμάς. Θα το κλείσω ούτως ή άλλως. Μετά από το Ραμαζάν Μπαϊράμ θα το κλείσω. Τα μάρκετ με τελείωσαν, πήγαινε στους μικρούς μαγαζάτορες, κοίτα, όλοι έχουν τον ίδιο μπελά»..

«Η δουλειά μας έγινε σκουπίδια!»

Ακόμα ένας τεχνίτης ξυλουργός μου τραβάει το βλέμμα. Σταματώ κι εγώ εκεί, θέλω να ακούσω από αυτούς για τις εμπειρίες τους. Είναι επίσης προβληματισμένος. «Τι να πω;» αρχίζει, μη θέλοντας να δώσει ούτε το όνομά του. Λέει: «Είμαστε ευγνώμονες όταν βγάλουμε το κόστος»,λέει, προσθέτοντας: «Φτιάχνουμε ένα τραπέζι και ούτε τα εργατικά δεν παίρνουμε. Ο μόχθος μας  έγινε σκουπίδια και είμαστε ευγνώμονες αν πάρουμε τα χρήματα. Μία καρέκλα πήγε 600 λίρες το κομμάτι».

Δεν μπορούμε να πληρώσουμε το νοίκι μας

Ένας πολίτης που ψωνίζει διακόπτει χαμογελώντας και λέει: «Ρωτήστε εμάς αντί να τους ρωτήσετε». Γυρίζω αμέσως στη Fatmagül που ψωνίζει και προσθέτει: «Με 250 λίρες δεν μπορώ να κάνω τα ψώνια, που έκανα παλιά με 50 λίρες». Δείχνει το πορτοφόλι της, μερικές δεκάρες έμειναν.  Δείχνει τις δυο τσάντες στο χέρι της, «Μπορούσα να τα αγοράσω μόνο για 50 λίρες», προσθέτοντας: «Δεν μπορούμε να πληρώσουμε ούτε το νοίκι μας».

Όσοι βλέπουν τις τιμές σοκάρονται

Αμέσως μετά την αποχώρηση του πολίτη που ψωνίζει, ο έμπορος Caner συνεχίζει τα λόγια του ως εξής: «Δεν υπάρχουν χρήματα στον κόσμο. Δεν έχουμε δει ποτέ τέτοια ακρίβεια. Ο κόσμος σοκάρεται όταν έρχεται στο αγορά και βλέπει τις τιμές».

Η αγορά είναι άδεια

Ελέγχω τους διάφορους πάγκους της αγοράς. Κάνω τις ερωτήσεις μου στον Adem Gümüşten, ο οποίος είναι έμπορος της αγοράς για 15 χρόνια, και μου απαντά θυμωμένος: « Δήθεν η οικονομία είναι πολύ καλή, πολύ καλή, αναρωτιέστε αν η αγορά είναι έτσι. Η αγορά είναι άδεια. είναι πολύ άσχημα εδώ και ένα χρόνο, αλλά η αγορά είναι άδεια τώρα τον τελευταίο μήνα. Αν συνεχίσει έτσι σύντομα θα φύγουμε και δεν θα μπορούμε να κάνουμε αυτή τη δουλειά. Κοίτα όπως βλέπεις δεν μπορούμε να ασχολούμαστε μάταια. Η αγοραστική δύναμη έχει πέσει. Ο κόσμος βγαίνει στην αγορά με 50 λίρες, τι να αγοράσει. Ένα χαρτοκιβώτιο αυγά και 2 κιλά ντομάτες κοστίζουν 50 λίρες πάντως».

Δεν έμεινε πια (χρήμα) για τσάι

Εκείνη την ώρα έρχεται ένας πολίτης που κυκλοφορεί με ένα δίσκο τσαγιού. Όταν έμαθε ότι είμαι δημοσιογράφος, είπε: «Δεν μένει άλλο για τσάι». Κάνω ερωτήσεις για να μιλήσω μαζί του, αλλά τις αφήνει αναπάντητες.  «Ο κόσμος δεν βρίσκει χρήματα για να πιει ένα φλιτζάνι τσάι. Πρέπει να είσαι τυφλός για να μην δεις αυτή την κρίση.  Δεν θέλω να μιλήσω, αν μιλήσω, θα πάει αλλού, μη με βάζετε να μιλήσω», λέει, αφήνοντας θυμωμένος το τσάι στον έμπορο και φεύγει.

Αν δεν τον ψηφίσουμε, ο Ερντογάν θα φύγει.

Ο πολίτης στο γκισέ συνεχίζει: «Η χώρα είναι δική μας, αλλά το παράπονο δεν είναι στη χώρα, αλλά στην κυβέρνηση. Οι άνθρωποι δεν κατηγορούν κανέναν για δικό τους όφελος. Κατηγορούν όμως όταν δεν έχουν συμφέρον. Σήμερα ο κατώτατος μισθός είναι 2.600 λίρες, ο πλούσιος παίρνει ό,τι θέλει. Ο Ερντογάν παίρνει μισθό 100.000 λιρών, δεν τον παίρνει, εμείς τον δίνουμε. Η πολιτική έρχεται και φεύγει, αν τον ψηφίσουμε εσύ κι εγώ μένει, αν δεν τον ψηφίσουμε, φεύγει. Το αγόραζα αυτό (δείχνει το προϊόν που πούλησε) για μια λίρα, τώρα είναι 10 λίρες, το κεφάλαιο μου έφυγε, το κέρδος μου έφυγε».

Μια τουρκική πραγματικότητα: Ο κόσμος τρώει σκουπίδια

Όταν πήγα την ώρα που μάζευαν τους πάγκους, είδα μια γνωστή πραγματικότητα. Οι άνθρωποι μάζευαν τα πεταμένα και σάπια λαχανικά. Είναι προφανές πως η κατάσταση είναι πιο σοβαρή από αυτά που αναφέραμε .

https://www.ozgurpolitika.com/haberi-konu-ekonomi-herkes-ofkeli-156410

Μετάφραση του Δημητρίου Ι. Αμανατίδη

Σχόλιο: Αναμφισβήτητα, η Τουρκία διανύει μία τεραστίων διαστάσεων οικονομική κρίση πολύ χειρότερη από αυτήν την Ελλάδας. Αυτή η κρίση έχει ήδη μετατραπεί σε κοινωνική και απειλεί πλέον στα ίσια τα ίδια τα θεμέλια του τουρκικού κράτους.Στα φιλοκυβερνητικά τουρκικά ΜΜΕ, βέβαια, δεν συμφέρει να δείχνουν αυτή την εικόνα. Αντίθετα, πλέκουν καθημερινά διθυράμβους για τα εγχώρια εξοπλιστικά προγράμματα και «θριάμβους» της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής (βλ. επιθετικότητα σε γειτονικά κράτη) προκειμένου να αποσπάσουν την προσοχή του λαού από τα πραγματικά του προβλήματα. Έτσι έκαναν πάντοτε εξάλλου. Ο πολίτης όμως δεν τρέφεται με βόμβες, πυρηνικά ή drones. Ο μέσος Τούρκος βλέπει το αφήγημα της ισχυρής Τουρκίας να καταρρέει μέρα με τη μέρα σαν χάρτινος πύργος με τον ίδιο να μην μπορεί να καλύψει ούτε τις βασικές του ανάγκες.

Αυτό το εκρηκτικό μείγμα πολύ εύκολα μπορεί να αποτελέσει τη θρυαλλίδα άσχημων εξελίξεων στο εσωτερικό τα οποία (πάλι όπως πάντα) το τουρκικό καθεστώς της Άγκυρας θα επιδιώξει να εξάγει στο εξωτερικό (βλ. επιθετική ενέργεια κατά Ελλάδας, Κύπρου). Ο τουρκικός λαός στο σύνολο θα πρέπει επιτέλους να καταλάβει ότι αυτό το τυραννικό καθεστώς τον εξαπατά από ιδρύσεως του με μεγαλοστομίες και μεγαλειώδεις εξαγγελίες που μόνο σκοπό έχουν να θολώσουν την πραγματικότητα σε όλες της τις διαστάσεις δημιουργώντας εξωτερικούς εχθρούς προκειμένου να βολευτούν στην εξουσία οι προύχοντες απομυζώντας τους κόπους και μόχθους της εργασίας τους διαχρονικά.