ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΗΓΕΤΗ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ

Εάν δεν στήριζε η Τουρκία, αυτές οι πίκρες δεν θα υπήρχαν

turkiye-desteklemese-bu-acilar-olmazdi_9005_b

¨Φυσικά και ο στόχος της Τουρκίας δεν ήταν να σκοτώσει τον γιό μου αλλά εάν δεν είχε δώσει άδεια στις συμμορίες και δεν είχε ανοίξει τα εδάφη της σε αυτές , αυτές οι πίκρες δεν θα υπήρχαν.

Ο αναπληρωτής πρόεδρος του Δημοκρατικού Κόμματος Ενότητας(PDY) Σαλίχ Μουσλίμ, που έχασε τον γιό του σε συγκρούσεις ανάμεσα στις Δυνάμεις Λαϊκής Άμυνας (YPG) και σε ισλαμιστικές ομάδες που μάχονται στην Συρία, μίλησε στην εφημερίδα Ταράφ. Ο πατέρας αυτός που έθαψε τον γιό του στην πατρίδα του στο Κομπάνι (σημ. μεταφρ : Βόρεια Συρία) θα περίμενε κανείς να είναι οργισμένος.Το αντίθετο, εμείς τον βρήκαμε σε μια ψυχική κατάσταση ηρεμίας και σύνεσης.

Ερ : Ζωή σε λόγου σας. Περνάτε δύσκολες μέρες. Πως συνέβη το θλιβερό περιστατικό. Μπορείτε να μας το περιγράψετε ;

 Απ : Ξέρετε τα παιδιά μου είναι μέσα σε αυτή την ιστορία. Ο Σερβάν ήταν ο πιο μικρός. Μεταξύ των γιών μου δηλαδή ήταν ο πιο μικρός, 21 ετών. Και έχω μια κόρη την Περβίν, που εκείνη είναι η πιο μικρή από όλους. Εκείνη είναι 19 χρονών. Ο Σερβάν μετείχε σε κανονικές μάχες. Σε επιθέσεις που γίνονται εναντίον μας ενάμιση χρόνο τώρα. Αλλά όταν πριν από δύο μήνες ο πιο στενός του φίλος και συγγενής μας ο Ντιλοβάν έγινε μάρτυρας, ο γιός μου άρχισε να πολεμά στην πρώτη γραμμή για να πάρει εκδίκηση.

Ερ. : Και ο Ντιλοβάν πολεμούσε μέσα στις γραμμές του YPG ;

Ναι. Ο Σερβάν είχε ορκιστεί να πάρει εκδίκηση. Μιλούσαμε στο τηλέφωνο και του έλεγα να προσέχει. Μιλήσαμε δύο μέρες πριν το θάνατο του και πάλι τον προειδοποίησα. Έσκαβαν ορύγματα στην περιοχή του Τελ Αμπιγιάντ. Δεν υπήρχαν συγκρούσεις. Μαζί με συντρόφους του περνούσαν από το ένα όρυγμα στο άλλο. Στην απέναντι πλευρά υπήρχαν ελεύθεροι σκοπευτές. Τα παιδιά μας ξέροντας την παρουσία τους, πάντοτε κινούνταν ανάλογα. Αλλά φυσικά με κίνδυνο. Σε μια λοιπόν τέτοια κίνηση ένας ελεύθερος σκοπευτής πυροβόλησε τον γιό μου. Εκείνον τον ελεύθερο σκοπευτή τον πυροβόλησαν μετά οι δικοί μας. Έμαθα για το γεγονός μετά από δύο μέρες. Στις 11 του μηνός ήμουν στο Ερμπίλ. Αμέσως γύρισα στην Ροζάβα.

Ερ : Μάθατε ποιος ήταν ο ελεύθερος σκοπευτής ;

Απ : Όχι

Ερ : Πως νοιώσατε ; Λίγο ανόητη ερώτηση. Συγγνώμη.

Απ : Όχι δεν είναι ανόητη. Ο θάνατος του γιού μου ήταν κάτι πολύ πικρό για μένα αλλά δεν ήταν έκπληξη. Ξέραμε πως κάτι τέτοιο μπορεί να μας συμβεί ανά πάσα στιγμή. Όλοι όσοι πολεμάνε εκεί είναι παιδιά μας. Δεν υπήρχε περίπτωση να κάνουμε διακρίσεις.

Ερ : Για καιρό τώρα δηλώνετε πως η Τουρκία στηρίζει τις ακραίες ισλαμιστικές ομάδες που πολεμάνε εναντίον σας. Ο θάνατος του γιού σας άλλαξε την οπτική σας γωνία για την Τουρκία ; Φούσκωσε μήπως η οργή σας ;

Απ : Όχι, αλλά σκέφτηκα το εξής. Τίποτε από αυτά δεν θα είχε συμβεί αν η Τουρκία δεν στήριζε αυτές τις συμμορίες, δεν επέτρεπε το πέρασμα τους και δεν άνοιγε τα εδάφη της για αυτούς. Εάν δεν υπήρχε η τουρκική στήριξη, οι ομάδες αυτές δεν θα μπορούσαν νa αντισταθούν τόσο απέναντι στον λαό μας. Αυτοί που τους στηρίζουν παρακαλώ να το σκεφτούν αυτό. Φυσικά σκοπός της Τουρκίας δεν ήταν να σκοτώσουν τον γιό μου. Ποιος είναι ο σκοπός της δεν ξέρω. Προφανώς κινείται με βάση τα πολιτικά της οφέλη. Αλλά δυσκολεύομαι να το κατανοήσω. Αυτοί οι άνθρωποι βλάπτουν τον λαό μας. Πρώτα από όλα βλάπτουν την Συρία. Το ντέρτι τους δεν είναι η επανάσταση ή η δημοκρατία. Γυναίκες, παιδιά, δολοφονούν τους πάντες αδιακρίτως.

………..

……….

Εφ. Τάραφ 20/10/2013

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΚΟΥΡΔΙΚΟ, ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ | Ετικέτα:

Τα σχόλια είναι κλειστά.