Ελένη Παπαδοπούλου

Έγινε μεγάλο θέμα ο ηλίθιος που κλώτσησε το γατί, ο οποίος ηλίθιος έβαφε λέει και τον σκύλο του στα χρώματα της ομάδας του. Οι ζωόφιλοι έφριξαν με το θέμα και καταδίκασαν την πράξη. Λογικό, αλλά καλό θα ήταν αυτό να γίνεται γενικώς.
Λίγα χρόνια πριν, όταν ένας Αφρικανός ονόματι Fofana ήρθε εδώ να εκθέσει στην έκθεση Documenta λουλακί πρόβατα ,τα οποία τα βουτούσε μέσα σε βαρέλι με μπλε χρώμα, οι ίδιοι έξαλλοι τύποι σχεδόν το έβλεπαν πολύ καλλιτεχνικό το θέαμα. Για τους Ζαίους και τον Καμίνη που την έθεσε και υπό την αιγίδα του δεν συζητώ. Αυτοί τα λάτρεψαν τα εκθέματα.

Τα ΜΜΕ για τον Fofana έπλεκαν εγκώμια. Γιατί ήταν μαύρος από το Μάλι. Ο ρατσισμός δεν έχει αδιέξοδα. Εκεί δεν υπήρξε κάποιος αποτροπιασμός.
Δύο στελέχη της νυν κυβέρνησης, ο ΠΘ και ο Χατζηδάκης είχαν επισκεφθεί την έκθεση Documenta, στα πλαίσια της οποίας ο Fofana εξέθετε τα λουλακί του πρόβατα, για να την τιμήσουν με την παρουσία τους. Βέβαια εκείνοι δεν είδαν τα πρόβατα, κάτι κόκκινα σκοινιά κρεμασμένα θαύμασαν, αλλά όπως και να το κάνεις καλλιτεχνική έκθεση με λουλακί ζωντανά πρόβατα δεν την επισκέπτεσαι. Την απαξιώνεις.
Αλλά όταν σε παίρνει τηλέφωνο το αφεντικό να θαυμάσεις τις ανοησίες, τι να κάνεις; Καταπίνεις και λουλακί πρόβατα και κακοποίηση ζώων και τα πάντα όλα.
Εκτός κι αν σου θυμίζουν τους ψηφοφόρους σου. Εν τοιαύτη περιπτώσει μία συμπάθεια δικαιολογείται σε μερικούς να την αισθάνονται.