Απαντήσεις σε ερωτήσεις των μέσων ενημέρωσης του Σεργκέι Λαβρόφ (Sergey Lavrov), Υπουργού Εξωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κατά τη διάρκεια κοινής συνέντευξης Τύπου με τον Βλαντισλάβ Ντεϊνέγκο (Vladislav Deynego), Υπουργό Εξωτερικών της Λ.Δ. του Λουγκάνσκ, και τον Σεργκέι Περεσάντα (Sergey Peresada), Πρώτο Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών της Λ.Δ. του Ντονιέτσκ, μετά από συνομιλίες.

Μόσχα, 25 Φεβρουαρίου 2022.

Ερώτηση: Ο πρόεδρος Ζελένσκι δήλωσε ότι το Κίεβο είναι έτοιμο να διαπραγματευτεί, αλλά απαιτεί εγγυήσεις ασφαλείας, τις οποίες φέρεται να μην δίνει κανείς. Είναι η Μόσχα έτοιμη για τέτοιες διαπραγματεύσεις; Εάν ναι, με ποιους όρους;

Σεργκέι Λαβρόφ: Ο πρόεδρος Ζελένσκι δεν έλεγε την αλήθεια και σας εξαπατούσε. Αναφέρθηκε στις διαπραγματεύσεις σε δύο τουλάχιστον επίπεδα: πρώτον, αρνήθηκε κατηγορηματικά να εφαρμόσει τις συμφωνίες του Μινσκ, ενώ παράλληλα καλούσε τους δυτικούς προστάτες του να συγκαλούν συναντήσεις του σχήματος της Νορμανδίας, χωρίς όμως ταυτόχρονα να εγγυάται ότι οι συναντήσεις αυτές θα συνοδεύονταν και από ουσιαστικά αποτελέσματα. Οι εκκλήσεις αυτές είχαν ως στόχο (όπως έγινε φανερό σε όλους) να αντικαταστήσουν το συγκεκριμένο έργο που απαιτούνταν από τον ίδιο για την εφαρμογή των συμφωνιών που είχαν επιτευχθεί κατά τους προηγούμενους γύρους διαπραγματεύσεων.
Το δεύτερο παράδειγμα, όταν ο Πρόεδρος Ζελένσκι ζήτησε διαπραγματεύσεις, ήταν η διαπραγμάτευση για την ένταξη στο ΝΑΤΟ και την παροχή εγγυήσεων ασφαλείας μέσω του ΝΑΤΟ. Όλα αυτά είχαν βγει στο φως της δημοσιότητας και είχαν υποπέσει πολύ πρόσφατα στην αντίληψη όλων μας. Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκαν και οι απειλές ότι η Ουκρανία, εάν δεν προστατευθεί βάσει του Μνημονίου της Βουδαπέστης, θα απαλλαγεί από την υποχρέωση της να μην διαθέτει πυρηνικά όπλα. Ελπίζω να έχουν όλοι διαβάσει το Μνημόνιο της Βουδαπέστης. Σε αυτό το Ντοκουμέντο δεν υπάρχει καμία υποχρέωση να αναγνωρίζει αντικρατικά πραξικοπήματα, να συμπορεύεται με ένα καθεστώς που έχει κηρύξει γενοκτονία εναντίον ενός μέρους του ίδιου του λαού του, εναντίον της ρωσικής γλώσσας, εναντίον της ρωσικής εκπαίδευσης, εναντίον πολλών πραγμάτων που σχετίζονται άμεσα με τη ρωσική κουλτούρα και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της σύγχρονης ουκρανικής κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την οποία και αυτή, ακολουθώντας τον πρόεδρο Ποροσένκο, τον προκάτοχό του, διαλύει. Επομένως, δεν λείπουν οι ευκαιρίες που χάθηκαν από τον Πρόεδρο Ζελένσκι.
Προτείναμε να συζητήσουμε το θέμα των εγγυήσεων ασφαλείας τον περασμένο Δεκέμβριο. Το γνώριζε πολύ καλά αυτό. Ο μόνος όρος ήταν η εκπλήρωση της απαίτησης των συμφωνιών που είχαν υπογραφεί σε ανώτατο επίπεδο στο πλαίσιο του ΟΑΣΕ. Συγκεκριμένα, να μην προσπαθήσει κανείς να ενισχύσει την ασφάλειά του εις βάρος της ασφάλειας των άλλων. Δεν ήθελε να συμμορφωθεί με την υποχρέωση αυτή. Ούτε οι δυτικοί προστάτες του θέλησαν να εκπληρώσουν τη δέσμευσή τους που περιείχε αυτή η φράση, αυτή η διατύπωση. Όλοι θεωρούσαν «ιερό» το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής της Ουκρανίας για την ένταξή της σε συμμαχία, ως το μέσο που θα της παρείχε ασφάλεια. Επομένως, δεν σας λέει την αλήθεια ούτε σήμερα. Λέει ψέματα, για να το θέσω απλά, όταν λέει ότι είναι έτοιμος να συζητήσει περί ουδετερότητας. Έχουμε προσφέρει εναλλακτικές επιλογές ασφαλείας. Ο πρόεδρος Πούτιν μίλησε σχετικά σε συνέντευξη Τύπου μετά τις συνομιλίες με τον πρόεδρο Μακρόν. Είπε ρητά ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ είναι απαράδεκτη, αλλά θέλουμε να αναζητήσουμε μέσω κοινών διαπραγματεύσεων και προσπαθειών επιλογές ασφαλείας που θα εγγυώνται τις κατάλληλες συνθήκες, δυνατότητες και απαιτήσεις για την Ουκρανία, για τις ευρωπαϊκές χώρες και, φυσικά, για τη Ρωσική Ομοσπονδία.
Οι πρωτοβουλίες μας που αφορούσαν τα ζητήματα ασφάλειας, τον Δεκέμβριο του 2021 αποσκοπούν ακριβώς στην εξεύρεση εγγυήσεων εκτός της διεύρυνσης των πολιτικοστρατιωτικών μπλοκ, ιδίως του ΝΑΤΟ. Ως εκ τούτου, οι χαμένες ευκαιρίες του προέδρου Ζελένσκι είναι γνωστές και δεν υπάρχει λόγος να «μετατοπίσουμε τις ευθύνες από το κακό στο χειρότερο»

Ερώτηση: Ποιος είναι ο σκοπός αυτής της επιχείρησης; Να ανατρέψει τον δημοκρατικά εκλεγμένο πρόεδρο της Ουκρανίας, Ζελένσκι; Ποιο είναι το σχέδιο εξόδου από αυτή την επιχείρηση; Λέτε ότι δεν θέλετε να καταλάβετε την Ουκρανία, αλλά όταν η Ρωσία τοποθετήσει μια φιλορωσική κυβέρνηση, πώς θα αποσύρετε τα Ρωσικά στρατεύματα;

Σεργκέι Λαβρόφ: Αρνούμαι να διανοηθώ ότι ένας δημοσιογράφος ενός τόσο σοβαρού μέσου ενημέρωσης δεν έχει διαβάσει τη δήλωση του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, η οποία έγινε νωρίς χθες το πρωί.
Όλες οι απαντήσεις στις ερωτήσεις που μόλις κάνατε βρίσκονται στη δήλωσή του. Για άλλη μια φορά θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στο γεγονός ότι το είπε πολύ ξεκάθαρα. Δεν μπορούμε να θεωρήσουμε ως δυνατότητα, το να αναγνωρίσουμε ως δημοκρατική μια κυβέρνηση που καταπιέζει και εφαρμόζει μεθόδους γενοκτονίας εναντίον του ίδιου της του λαού.
– Θα μου πείτε, για να μπορέσουμε να συνεννοηθούμε, από ποιες θέσεις καλύπτετε τα σύγχρονα γεγονότα;
– Στη δημοκρατική κοινωνία της οποίας τις αξίες τόσο πολύ υποστηρίζετε, αποδέχεστε την απαγόρευση της χρήσης μιας γλώσσας που ομιλείται από την πλειοψηφία του πληθυσμού;
– Οι δημοκρατίες που εκπροσωπείτε θα αποφάσιζαν να απαγορεύσουν την εκπαίδευση στη Ρωσική, ή σε οποιαδήποτε γλώσσα ομιλείται από την κοινωνία, ξεκινώντας, ας πούμε, από την 5η τάξη;
– Ή να απαγορεύσουν τη χρήση της μητρικής γλώσσας στην καθημερινή ζωή, όπως για παράδειγμα στο καταστήματα, στην επικοινωνία στα ξενοδοχεία ή σε άλλους δημόσιους χώρους;
– Είναι αποδεκτό στις δημοκρατικές κοινωνίες να δηλώνεται ότι οι άνθρωποι που βρίσκονται σήμερα σε μια περιοχή μιας χώρας, στην προκειμένη περίπτωση στην Ουκρανία, ότι δεν είναι άνθρωποι, αλλά «μη άνθρωποι» ή «δείγματα», όπως τους αποκάλεσε ο πρόεδρος Ζελένσκι;
– Θυμηθήκαμε σήμερα στις συνομιλίες μας, πώς ο Πρόεδρος Ποροσένκο υποσχέθηκε να μεταχειριστεί τον λαό του μετά τη δημοκρατική εκλογή του. Είπε ότι «εμείς, στην Ουκρανία μας, την οποία ελέγχουμε, θα έχουμε τα πάντα: σχολεία, νηπιαγωγεία, φαγητό, απολαύσεις, ευημερία, ενώ αυτοί (έδειξε το Ντονμπάς) θα κάθονται σε υπόγεια και θα σαπίζουν σε αυτά τα υπόγεια».
Κάτι παρόμοιο είχε πει και ο πρόεδρος Ζελένσκι όταν απαίτησε να φύγουν από την Ουκρανία όσοι θεωρούν ότι σχετίζονται με τη Ρωσική κουλτούρα.
– Πείτε μου, αν ξαφνικά απαγορευόταν η αγγλική γλώσσα στην Ιρλανδία, πώς θα ένιωθε η Βρετανία γι’ αυτό;
– Ή αν το Βέλγιο απαγόρευε τη γαλλική γλώσσα; Δεν μπορώ να φανταστώ ότι μια τέτοια νομοθετική πρωτοβουλία θα μπορούσε να διαρκέσει περισσότερο από μερικές ημέρες ή ακόμη και ώρες. Στη Δύση, όμως, τα πάντα γίνονται αντιληπτά μόνο μέσα από το πρίσμα των δικών τους ιδιοτελών συμφερόντων. Δηλαδή, όταν θίγεστε σε κάτι, αρχίζετε αμέσως να κάνετε φασαρία, αλλά όταν όμως θίγονται τα γλωσσικά, πολιτιστικά και θρησκευτικά δικαιώματα εκατομμυρίων Ουκρανών, δεν προτάσσετε τα ανθρώπινα δικαιώματα, αλλά τον «δημοκρατικό» χαρακτήρα του καθεστώτος που έχει εμπλακεί εκεί. Διαβάστε λοιπόν τον Πρόεδρο Πούτιν, διαβάστε την ομιλία του. Κανείς δεν πρόκειται να καταλάβει την Ουκρανία. Ο σκοπός της επιχείρησης έχει δηλωθεί ανοιχτά: είναι η αποστρατιωτικοποίηση και η αποναζιστικοποίηση. Επειδή οι συνεχείς πορείες με πυρσούς, οι υμνωδίες των ναζί, η καλλιέργεια ναζιστικών συνηθειών στα λεγόμενα τάγματα εθελοντών – όλα αυτά συνεχίζονται με πλήρη συναίνεση και σιωπή, ακόμη και από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης.
Δεν μπορώ να μην πω: υπάρχει ένας ανταποκριτής του CNN που κάτι κάνει σήμερα, εκεί στην πρώην γραμμή επαφής, περιοδεύοντας στην Ουκρανία. Όμως, όλα αυτά τα οκτώ χρόνια, καμία από τις δυτικές επιχειρήσεις των ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων των αναγνωρισμένων μέσων ενημέρωσης που εκπροσωπούνται εδώ, δεν έχει προσφέρει συνεχή κάλυψη των γεγονότων στη γραμμή επαφής. Ενώ οι δικοί μας δημοσιογράφοι εργάζονταν νυχθημερόν στη γραμμή επαφής από την πλευρά της πολιτοφυλακής και αποκάλυπταν την αλήθεια: πώς εξοντώνονταν οι άμαχοι, πώς σκοτώνονταν γυναίκες και παιδιά και πώς δέχονταν βολές συγκεκριμένες σημεία και θέσεις, που σε κάθε περίπτωση πρέπει να προστατεύονται, διαφορετικά αυτό που συμβαίνει αποτελεί έγκλημα πολέμου. Ακριβώς όπως τα αεροσκάφη του ΝΑΤΟ βομβάρδισαν το Βελιγράδι, στοχεύοντας σκόπιμα επιβατικά τρένα σε γέφυρες, βομβαρδίζοντας σκόπιμα ένα τηλεοπτικό κέντρο. Επομένως, στην προκειμένη περίπτωση, το Ουκρανικό καθεστώς έχει πολλά που πρέπει να σκεφτεί.
Αλλά ποιο θα είναι το αποτέλεσμα όλης αυτής της ειδικής επιχείρησης, όλων αυτών που συμβαίνουν τώρα, αυτό θα το δούμε ανάλογα με τις περιστάσεις, όπως είπε ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν. Επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά ότι μας ενδιαφέρει, πως ο ουκρανικός λαός θα είναι ανεξάρτητος, να έχει μια κυβέρνηση που θα εκπροσωπεί όλους τους πολίτες με τη διαφορετικότητά τους και όχι να βρίσκεται σε μια κατάσταση όπου ο λαός θα βρίσκεται υπό πλήρη εξωτερικό έλεγχο, ο οποίος έχει σχεδιαστεί με στόχο την ενθάρρυνση του νεοναζισμού, τη γενοκτονία των Ρώσων και τη χρήση της Ουκρανίας ως μέσο ανάσχεσης της Ρωσίας.
Ερώτηση : Ας αφήσουμε τους ευφημισμούς. Δεν πρόκειται για ειδική στρατιωτική επιχείρηση, έτσι δεν είναι; Πρόκειται για μια πλήρους κλίμακας Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία. Πώς μπορείτε να δικαιολογήσετε την κατάκτηση ενός ειρηνικού έθνους, του γείτονά σας; Πιστεύετε ότι όταν βομβαρδίζετε, η Ουκρανία θα θέλει να στραφεί προς τα ανατολικά και όχι προς τα δυτικά;
Σεργκέι Λαβρόφ: Δεν είμαι ειδικός στον τομέα των ευφημισμών. Εδώ πρέπει να μάθουμε και να διδαχθούμε από τους Αγγλοσάξονες. Πάρτε μόνο την περιγραφή όλων αυτών των επεμβάσεων που έγιναν κατά της Γιουγκοσλαβίας (ήταν ένας αγώνας για τη δημοκρατία), την καταστροφή του Ιράκ, της Λιβύης (ήταν επίσης ένας αγώνας για την προώθηση της δημοκρατίας), εκατοντάδες και εκατοντάδες χιλιάδες νεκροί, οπότε δεν θα ανταγωνιστώ καν μαζί σας σε «ευφημισμούς».
Όσο για την απάντηση στο ερώτημά σας, τι γίνεται με τις επιθυμίες των Ουκρανών και αν θέλουν να πάνε «μέσα και έξω». Θα έπρεπε να το είχατε σκεφτεί αυτό από την αρχή. Το 2008. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν προειδοποίησε στη σύνοδο κορυφής ΝΑΤΟ-Ρωσίας στο Βουκουρέστι ότι τα μέλη της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας θα πρέπει να το σκεφτούν τρεις φορές πριν γράψουν με έπαρση ότι η Ουκρανία και η Γεωργία «θα μπορούν να μπουν στο ΝΑΤΟ». Του παρουσιάστηκε εκείνη την εποχή, ως κάποιου είδους σπουδαίος συμβιβασμός το γεγονός ότι η Γερμανία και η Γαλλία κατάφεραν να αντικαταστήσουν την αμερικανική πρόταση για την άμεση έγκριση ενός σχεδίου δράσης για την ένταξη της Ουκρανίας και της Γεωργίας. Τους είχε πει τότε να συνέλθουν και να μην αντιμετωπίζουν με αυτόν τον τρόπο μια ανεξάρτητη χώρα, η οποία βρίσκεται μόλις στη διαδικασία ενίσχυσης της ανεξαρτησίας της. Ο Ρώσος πρόεδρος επανέλαβε στη συνέχεια αυτό που είχε ήδη γράψει στα άρθρα του: πόσο εύθραυστο είναι το Ουκρανικό κράτος και πόση προσοχή πρέπει να δοθεί σ’ αυτό. Αλλά οι συνάδελφοί μας στο ΝΑΤΟ, χωρίς ευφημισμούς, «ξεπέρασαν τον στόχο» με έναν ξεκάθαρο στόχο (σε σχέση με όσα είπατε για τη δυτική και την ανατολική Ουκρανία): να υποτάξουν τη Ρωσόφωνη, ρωσόφιλη και ρωσικής κουλτούρας ανατολική Ουκρανία σε μια φιλοδυτική, μπαντερική νοοτροπία. Είναι σαφές για μένα ότι ο στόχος αυτός είχε ήδη τεθεί εκείνη την εποχή. Προκειμένου να αποφύγουμε κάθε ευφημισμό, θέλουμε ο Ουκρανικός λαός, ή όπως είπε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, όλοι οι λαοί που ζουν στο έδαφος της σημερινής Ουκρανίας, να είναι σε θέση οι ίδιοι, να καθορίσουν ελεύθερα το μελλοντικό τους πεπρωμένο, χωρίς να προσπαθούν να τους οδηγήσουν στη «μέγγενη» της μπαντερικής ψυχολογίας.
Η Ρωσία θα διασφαλίσει την αποστρατιωτικοποίηση και την αποναζιστικοποίηση της Ουκρανίας. Έχουμε υποφέρει πάρα πολύ από τον ναζισμό. Ο ουκρανικός λαός υπέφερε πάρα πολύ από τον ναζισμό για να μπορεί να κάνει τα στραβά μάτια και να τα βλέπει όλα αυτά με τόση ελαφρότητα.
Η αποστρατιωτικοποίηση είναι γνωστή σε όλους, κανείς δεν θα την ανεχόταν. Διαβάστε συνταξιούχους στρατηγούς και συνταγματάρχες των ΗΠΑ, οι οποίοι δυστυχώς αρχίζουν να λένε την αλήθεια μόνο όταν συνταξιοδοτούνται. Σχεδόν όλοι λένε με μια φωνή ότι οι ΗΠΑ δεν θα ανέχονταν ποτέ την ανάπτυξη όπλων που θα οδηγούσε στη στρατιωτικοποίηση του άμεσα γειτονικού περιβάλλοντός τους.
Επειδή ανακαλούμε σήμερα στην μνήμη μας το 2008 και τη σύνοδο κορυφής του Βουκουρεστίου, θα ήθελα να σας υπενθυμίσω ότι ο τότε πρέσβης των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, Ίβο Ντάαλντερ (Ivo Daalder), αποκάλεσε στη συνέχεια την απόφαση του Βουκουρεστίου το μεγαλύτερο λάθος στην ιστορία της συμμαχίας. Αυτό έγινε χωρίς κανένα ευφημισμό.
Ερώτηση: Πιστεύετε ότι θα υπάρξουν επιπτώσεις από τις κυρώσεις της Δύσης σε βάρος της Ρωσίας που έχουν τώρα υιοθετηθεί; Πώς εκτιμάτε τα μέτρα αυτά σε συνάρτηση με την έναρξη ειδικών επιχειρήσεων; Είναι δυνατή μια διπλωματική διευθέτηση;
Σεργκέι Λαβρόφ: Ήμασταν πάντα υπέρ μιας διπλωματικής λύσης. Η Ρωσία ήταν αυτή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία στέρεων θεμελίων για μια διπλωματική λύση, όπως φαίνεται και από τις συμφωνίες του Μινσκ. Πριν από τις συμφωνίες του Μινσκ, η Λαϊκή Δημοκρατία του Ντονιέτσκ και η Λαϊκή Δημοκρατία του Λουγκάνσκ, οι οποίες είχαν ανακηρύξει την ανεξαρτησία τους, δεν ήθελαν να αλλάξουν αυτή την απόφαση του πληθυσμού τους. Η Ρωσία ήταν αυτή που έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να τις πείσει να υπογράψουν τις συμφωνίες του Μινσκ, οι οποίες διασφάλιζαν την εδαφική ακεραιότητα και κυριαρχία της Ουκρανίας υπό τον όρο ότι το Ντονμπάς θα αποκτούσε ένα ειδικό καθεστώς, το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τη ρωσική γλώσσα, να έχει τις δικές του υπηρεσίες επιβολής του νόμου και να διατηρεί ειδικές οικονομικές σχέσεις με τη Ρωσία. Αυτό είναι βασικό. Το καθεστώς αυτό θα έπρεπε να είχε κατοχυρωθεί στο Σύνταγμα της Ουκρανίας, να είχε κηρυχθεί αμνηστία, να είχε αρθεί πλήρως ο εμπορικός και οικονομικός αποκλεισμός που είχε επιβάλει μέχρι τότε ο Ποροσένκο και να είχαν διεξαχθεί εκλογές σε συμφωνία με τις δημοκρατίες αυτές. Όλο αυτό το πλαίσιο κατέρρευσε. Κατά τη διάρκεια των επτά ετών από την υπογραφή των συμφωνιών του Μινσκ, προσπαθήσαμε επανειλημμένα να πείσουμε τόσο το Κίεβο όσο και τους δυτικούς προστάτες του: το Βερολίνο, το Παρίσι και την Ουάσιγκτον να αναγκάσουν το καθεστώς του Κιέβου να εφαρμόσει αυτές τις βασικές συμφωνίες, από τις οποίες εξαρτιόταν η αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας της Ουκρανίας με ταυτόχρονη αναγνώριση των στοιχειωδών πολιτιστικών και γλωσσικών δικαιωμάτων του πληθυσμού του Ντονμπάς. Κανείς δεν κούνησε το δαχτυλάκι του για να διασφαλίσει ότι θα σταματήσει το κατάφωρο σαμποτάζ που έκαναν τόσο ο Ποροσένκο, όσο και ο Ζελένσκι μετά από αυτόν. Οι πολυάριθμες εκκλήσεις μας (συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων εκκλήσεων στη συνείδηση των δυτικών εταίρων μας) παρέμειναν, προς μεγάλη μας λύπη, ως «φωνή βοώντος εν τη ερήμω».
Δεν μπορώ να πιστέψω ότι οι δυτικοί πολιτικοί και διπλωμάτες έχουν εγκαταλείψει κατηγορηματικά κάθε προσπάθεια να εξαναγκαστεί το Κίεβο να εφαρμόσει τις συμφωνίες του Μινσκ, ελπίζοντας ότι θα είναι έτσι για πάντα. Ότι θα ανεχόμαστε για πάντα να καταπιέζονται οι Ρώσοι, να απαγορεύεται η Ρωσική γλώσσα. Απευθύνομαι στους δυτικούς συνομιλητές μας. Απαντήστε στην ερώτησή μου: αν απαγορευόταν η αγγλική γλώσσα στην Ιρλανδία, ποια θα ήταν η αντίδρασή σας;
Δεν μας έλειπαν οι διπλωματικές λύσεις στη σύγκρουση και οι όποιες ένοπλες επιχειρήσεις διενεργούνται σήμερα, έχουν σαν στόχο την αποκατάσταση κάποιας μορφής δημοκρατικής τάξης χωρίς στοιχεία γενοκτονίας, νεοναζισμού και μιλιταρισμού. Τα πάντα θα πρέπει να επανέλθουν στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι είμαστε υπέρ της απαλλαγής της Ουκρανίας από τον μιλιταρισμό και τον νεοναζισμό και της εξασφάλισης της δυνατότητας σε όλους τους ανθρώπους που ζουν στη χώρα αυτή να καθορίσουν το μέλλον τους χωρίς καμία εξωτερική πίεση.
Ερώτηση: Η Κίνα πιστεύει ότι οι διαπραγματεύσεις είναι απαραίτητες. Σε περίπτωση που αυτό θα καθίστατο εφικτό, με ποιον θα μπορούσαν να διεξαχθούν: με τις ΗΠΑ, με το ΝΑΤΟ ή με την Ουκρανία;
Σεργκέι Λαβρόφ: Υπήρχε μια ευκαιρία για διαπραγματεύσεις μέχρι την τελευταία στιγμή. Στις 14 Φεβρουαρίου, ενημέρωσα τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντίμιρ Πούτιν σχετικά με την απάντηση των συναδέλφων μας στη Βορειοατλαντική Συμμαχία, και κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών, όσον αφορά τις Ρωσικές προτάσεις για τη συμφωνία περί δίκαιων εγγυήσεων ασφαλείας. Θα μπορούσαν να είχαν παράσχει αυτές τις εγγυήσεις με ειλικρινή τρόπο, με βάση τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί στο ανώτατο επίπεδο του ΟΑΣΕ. Ακριβώς με έναν ειλικρινή τρόπο, όχι με έναν ψεύτικο τρόπο, όπως προσπάθησε να τις ερμηνεύσει το σύνολο των Δυτικών λέγοντας ότι κάθε χώρα έχει το δικαίωμα να επιλέγει η ίδια τις συμμαχίες της. Το γεγονός ότι το δικαίωμα αυτό περιορίζεται από την υποχρέωση, του να μην ενισχύει κανείς την ασφάλειά του εις βάρος της ασφάλειας των άλλων, απλώς αποσιωπήθηκε. Είχε ειπωθεί ότι επρόκειτο για μια Ρωσική «ερμηνεία». Δεν δεχόμαστε αυτού του είδους την εξαπάτηση όσον αφορά έγγραφα που εγκρίνονται σε ανώτατο επίπεδο.
Αναφορικά τις συμφωνίες του Μινσκ, η Δύση ήθελε να αποσπάσει από αυτές, μόνο ό,τι βόλευε το καθεστώς του Κιέβου, όπως το να τεθούν τα σύνορα υπό τον έλεγχο των ουκρανικών αρχών, γεγονός που υποτίθεται ότι θα διευθετούσε όλες τις ανησυχίες. «Ξεχάστε το ειδικό καθεστώς, τις εκλογές, την αμνηστία κ.λπ.» Δεν έλειψαν οι συνομιλίες. Ωστόσο ο διάλογος αντικαταστάθηκε από ξεκάθαρο σαμποτάζ. Παράλληλα, η Ρωσία κατηγορείται ότι όφειλε να εφαρμόσει τις συμφωνίες του Μινσκ. Η ξεδιαντροπιά είναι ένα γνωστό χαρακτηριστικό ορισμένων δυτικών συναδέλφων μας. Στην προκειμένη περίπτωση, ξεπερνώντας τα όρια του αποδεκτού, συνοδεύτηκε από συνεχόμενη επιδείνωση της κατάστασης του Ρωσόφωνου πληθυσμού στην Ουκρανία. Έχω ήδη δώσει παραδείγματα για το τι έχει υποστεί η Ρωσική γλώσσα, η εκπαίδευση και η Ορθόδοξη Εκκλησία. Αν οι δυτικοί εταίροι το εφάρμοζαν αυτό στις δικές τους παραδόσεις, θα συνειδητοποιούσαν ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει ανεκτό.
Είμαστε έτοιμοι να διαπραγματευτούμε ανά πάσα στιγμή, μόλις οι Ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις ανταποκριθούν στην έκκληση του Προέδρου της Ρωσίας Πούτιν, σταματήσουν να αντιστέκονται και καταθέσουν τα όπλα τους. Κανείς δεν πρόκειται να τους επιτεθεί. Κανείς δεν πρόκειται να τους καταπιέσει. Αφήστε τους να επιστρέψουν στις οικογένειές τους. Ο ουκρανικός λαός θα πρέπει να έχει την ευκαιρία να καθορίσει τη μοίρα του.

Ερώτηση: Βρίσκομαι αυτή τη στιγμή στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας. Πρόσφατα υπήρξε βομβαρδισμός των προαστίων της πόλης. Σχεδιάζει η Ρωσία να «αποκεφαλίσει» την ουκρανική ηγεσία και να την αντικαταστήσει με μια φιλορωσική;

Σεργκέι Λαβρόφ: Θα το εξηγήσω ξανά. Δεν θέλετε να ακούσετε. Απαντώντας σε ερωτήσεις προηγούμενων εκπροσώπων των δυτικών μέσων ενημέρωσης, επέστησα την προσοχή σε αυτό που είπε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν. Καταλαβαίνω ότι εξακολουθείτε να μην θέλετε να διαβάσετε μια δήλωση που περιγράφει τη Ρωσική στάση με μεγάλη λεπτομέρεια. Παρ’ όλα αυτά, σας καλώ να το κάνετε. Εφόσον βρίσκεστε στην Ουκρανία, συμβουλεύστε τους Ουκρανούς συναδέλφους σας, ιδίως τους εκπροσώπους των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, να τη διαβάσουν.
Κανείς δεν πρόκειται να επιτεθεί στον Ουκρανικό λαό ή να μεταχειριστεί τα μέλη των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων με οποιονδήποτε εξευτελιστικό τρόπο. Το ζήτημα είναι να αποτρέψουμε τους νεοναζί και όσους προωθούν μεθόδους γενοκτονίας από το να κυβερνούν σε αυτή τη χώρα. Το καθεστώς του Κιέβου βρίσκεται πλέον υπό την επιρροή δύο μηχανισμών εξωτερικού ελέγχου: της Δύσης (με επικεφαλής τις ΗΠΑ) και των νεοναζί που προωθούν την «κουλτούρα» τους και η οποία ανθεί στη σημερινή Ουκρανία.
Όσο για το πώς αισθάνεστε ως άτομο στο Κίεβο αυτή τη στιγμή. Για άλλη μια φορά, διαβάστε τη δήλωση του Προέδρου Πούτιν. Δεν πλήττονται αστικές υποδομές. Δεν πραγματοποιούνται πλήγματα κατά του προσωπικού του Ουκρανικού στρατού σε κοιτώνες και άλλους χώρους που δεν συνδέονται με περιοχές στρατιωτικών επιχειρήσεων. Τα στατιστικά στοιχεία που είναι αυτή τη στιγμή διαθέσιμα αυτό επιβεβαιώνουν.
Επειδή είσθε εκπρόσωπος των ελεύθερων μέσων ενημέρωσης, θα ήθελα να σας θέσω ένα ερώτημα: γιατί κανένας δυτικός δημοσιογράφος δεν κάλυπτε σε τακτική βάση τα γεγονότα στη γραμμή επαφής στο Ντονμπάς, που ελέγχεται από την Ουκρανική κυβέρνηση, όλα αυτά τα οκτώ χρόνια; Ιδιαίτερα, όταν σήμερα είστε τρομοκρατημένοι από αυτό που συμβαίνει στο Κίεβο.
Έχει πάει κανείς από το CNN στο ίδιο το Ντονμπάς;
Έχετε δει να καταστρέφονται σχολεία, να σκοτώνονται γυναίκες που κουβαλούν βρέφη στην αγκαλιά τους;
Πώς γίνεται ο βομβαρδισμός σε μια παραλία που παίζουν παιδιά;
Έχει πάει ποτέ κανείς από εσάς εκεί;
Νομίζω ότι πρέπει να διατυπώνετε τις ερωτήσεις σας με βάση τα γεγονότα. Και τα γεγονότα παρατίθενται αναλυτικά στο διάγγελμα του Ρώσου Προέδρου Πούτιν.