Όμως αυτό μπορεί να λειτουργήσει μόνο επικουρικά, σε επίπεδο επικοινωνίας. Τις ιστορικές εξελίξεις τις καθορίζει η ισχύς, η οποία εκ των υστέρων επιβάλλει το δικό της “δίκαιο”. Αυτό μας δίδαξε πρώτος από όλους ο “παππούς” μας ο Θουκυδίδης.

Θα ήταν ολέθριο λοιπόν να νομίζουμε ότι επειδή είμαστε “μοντέρνοι” και έχουμε “δίκαιο”, οι υπόλοιποι θα μας το αναγνωρίσουν αυτόματα, χωρίς να εμείς να κάνουμε τίποτε.

Και ως τώρα δεν νομίζω ότι κάνουμε πολλά. Τα λίγα Rafal και οι φρεγάτες που θα έλθουν σε μερικά χρόνια, είναι θετικές κινήσεις, αλλά από μόνες τους δεν φτάνουν.

Απαιτείται μια πολύ πιο βαθιά και πολύπλευρη πολιτική για την αντιμετώπιση της ιστορικής τουρκικής απειλής. Πρώτα από όλα όμως πρέπει να εγκαταλείψουμε τις επιλογές “εκσυγχρονιστικού κατευνασμού” που προτάσουν συμβιβασμούς στη Χάγη. Απαιτείται πρώτα από όλα σφυρηλάτηση μιας νέας ελληνικής ισχύος η οποία θα μας επιτρέψει να εφαρμόσουμε το διεθνές δίκαιο στις θάλασσές μας και όχι απλώς να το επικαλούμαστε.