fbpx

TourkikaNea.gr

Μεταφράσεις Και Νέα Των Τουρκικών Εφημερίδων Και Ιστοσελίδων Που Αφορούν Την Ελλάδα

Η ιστορία του 11χρονου Αλή κατά την σφαγή αλεβιτών του Μάρας…

0 σχόλια Share:
Η ιστορία του 11χρονου Αλή κατά την σφαγή αλεβιτών του Μάρας...

19 Δεκεμβρίου 26 Δεκεμβρίου…. Μια ημερομηνία χαραγμένη στην μνήμη. Μια εβδομάδα ακριβώς διήρκεσε η σφαγή στο Μάρας. Ήταν μια από τις πιο αιματηρές σφαγές της ιστορίας. Η διαδικασία αυτή που άρχισε το 78, συνεχίστηκε με το πραξικόπημα του 80 και συνέχισε με τις δολοφονίες αγνώστων δραστών της δεκαετίας του 90. Το 93 υπήρξε μια ακόμη πιο πικρή σφαγή: Το 93 ήταν η Σεβάστεια. Μια από τις αιματηρές σφαγές της πρόσφατης ιστορίας. Κόσμος που κάηκε και σκοτώθηκε δια χειρός του κράτους, αργότερα το 2000 είδε την αιματηρή επιχείρηση στις φυλακές. 6 γυναίκες κάηκαν ζωντανές. Και μετά στις 28/12/2011 η Σφαγή του Ρομπόσκι ! Με ποιες λέξεις να περιγραφτούνε οι βόμβες που έπεφταν πάνω στα νεανικά σώματα… Ποιο κείμενο μπορεί να τα περιγράψει, ποια πένα να αποδώσει την παγωνιά του θανάτου!  Ο κόσμος αυτός πολλές φορές πέθανε, αλλά ξαναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του…

19 Δεκεμβρίου 78 και 19 Δεκεμβρίου 2000…2011… Ούτε οι θάνατοι ούτε αυτοί που τα προκάλεσαν θα ξεχαστούνε. Οι ιστορίες τους, πάντα θα σταματάνε κάπου τα χαμογελαστά μάτια…

Να μια από αυτές τις ιστορίες… Η ιστορία του ΑΛΗ ΤΡΑΣ που απήχθη από γείτονες του που τον έβρασαν σε ένα καζάνι σε υπόγειο, όπως περιγράφεται στο βιβλίο ¨Σκότωσε με εσύ-Μάρας 78¨ του Αζίζ Τουντς.

ΑΛΗ ΤΡΑΣ-ΧΩΡΙΟ ΕΛΜΠΙΣΤΑΝ – 1964

Ο Αλή ήταν μαθητής. Μόλις είχε αρχίσει το γυμνάσιο. Στο σχολείο μαθαίνει νέες πληροφορίες και με αυτές προσπαθεί να νοηματοδοτήσει το μέλλον του. Κάποιες πληροφορίες τις έμαθε στο σχολείο και άλλες στην συνοικία. Είχε μετάσχει σε μια κηδεία, αργότερα γύρισε στο σπίτι του και έκτοτε δεν βγήκε από αυτό. Πριν από μια μέρα, δηλαδή στις 23 Δεκεμβρίου, οι σφαγείς είχαν κάνει έφοδο στο σπίτι του Αλή Τρας. Η Ντονέ η μητέρα του Αλή ήταν μέσα στο άγχος και τον φόβο. Αρχικά αυτοί που μπήκαν στο σπίτι, χωρίς να νοιαστούν για αυτούς που ήταν μέσα, άρχισαν να το ερευνούνε. Το κάνουν άνω-κάτω και ζορίζουν αυτούς που ήταν εκεί λέγοντας τους ¨βγάλτε τα όπλα που έχετε στο σπίτι¨. Κατά την διάρκεια αυτής της εφόδου στο σπίτι, ο επικεφαλής τους που ήταν κοινοτάρχης, όταν η μητέρα του Αλή εναντιώθηκε σε αυτά που γινόταν, της είπε πως ¨Εσένα ο τόπος σου είναι η Μόσχα¨ και μετά την έσπρωξε και την έριξε κάτω. Στο σπίτι βρήκαν ένα σπασμένο τυφέκιο και το κατέσχεσαν. Αλλά δεν αρκέστηκαν σε αυτό. Έλεγαν πως υπήρχαν και άλλα όπλα και ζητούσαν να τους τα αποκαλύψουν. Μάλιστα έλεγαν πως εάν τους αποκάλυπταν τα όπλα δεν θα χρειαζόταν να κάνουν έρευνα στο σπίτι. Για αρκετό διάστημα οι επιτιθέμενοι συνέχισαν να ψάχνουν για όπλα. Αλλά πέραν του πρώτου σπασμένου τυφεκίου που είχαν βρει στην πρώτη έρευνα δεν βρήκαν τίποτε άλλο. Οι επιτιθέμενοι το πήραν εκείνο και έφυγαν για να ψάξουν για όπλα στα άλλα σπίτια. Την  επομένη στην σφαγή των ανθρώπων που έγινε, ένα από τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν και αυτό που είχε βρεθεί στο σπίτι του Αλή Τρας. Ενδεχομένως και η σφαίρα  που βρήκε τον Αλή Τρας να έφυγε από αυτό το όπλο. Η κανονική σφαγή άρχισε μια μέρα μετά από την έρευνα για όπλα στα σπίτια των αλεβιτών. Το σπίτι της Ντονέ ήταν ένας από τους στόχους της σφαγής. Η Ντόνε Τρας είχε ενοχληθεί, είχε τρομάξει πολύ από την επίθεση που είχε γίνει μια μέρα πριν στο σπίτι της. Σκεφτόταν να φύγει αλλά υπό αυτή την κατάσταση, ακόμη και αυτό δεν ήταν τόσο εύκολο.  Που θα πήγαιναν; Πως θα έφευγαν; Εδώ ήταν κάτοικοι του σπιτιού τους. Αν όταν έβγαιναν από το σπίτι τους, τους έπιαναν τι θα μπορούσαν να κάνουν;  Αυτό και άλλα παρόμοια ερωτήματα δυσκόλευαν την αποχώρηση της Ντονέ από το σπίτι. Εν μέσω αυτής της αναποφασιστικότητας ξημέρωσε. Η Ντονέ ανήσυχη από χτες, προσπάθησε να παρατηρήσει τον περίγυρο και να μάθει τι γινόταν στην γειτονιά. Βλέποντας την εικόνα θορύβου και αποκάλυψης στην συνοικία, ο φόβος για μια ακόμη φορά γέμισε την καρδιά της. Κοινοποίησε τον φόβο της στη κόρη της την Αϊσέ. Ο Αλή Τρας μαζί με την μητέρα του την Ντονέ και την αδερφή του την Αϊσέ, αποφάσισαν να είναι προσεκτικοί, κλείδωσαν την πόρτα, δεν βγήκαν από το σπίτι και προσπάθησαν να κρυφτούν. Οι λογαριασμοί όμως που έγιναν στο σπίτι, δεν επαληθεύτηκαν στην αγορά. Η Ντονέ πίστευε πως θα μπορούσαν να γλυτώσουν αν έδιναν την εικόνα πως στο σπίτι δεν βρισκόταν κανείς. Την ίδια ώρα οι σφαγείς έφταναν με φωνές και κάνοντας εφόδους σε σπίτια. Κατάλαβαν πως σε λίγο θα επιτίθονταν και στο δικό τους σπίτι. Πυροβολούσαν από μακριά στο σπίτι τους. Μάλιστα από τις φωτιές που είχαν βάλει είχε αρχίσει να καίγεται η μια πλευρά του σπιτιού. Η διαφυγή φαινόταν ως η μόνη λύση και έπρεπε να φύγουν αμέσως. Τότε η Ντόνε συγκέντρωσε τα παιδιά της και σκεφτόταν πως θα φύγουν. Αρχικά έβγαλε τα παιδιά από μέσα και κλείδωσε την πόρτα. Γρήγορα χωρίς αν περιμένουν ο ένας τον άλλον άρχισαν να τρέχουν. Έφευγαν χωρίς να κοιτάνε γύρω τους. Η Ντονέ είχε δει έναν από τους γείτονες της και φώναξαν ο ένας στον άλλον. Ο Αλή ο γιός της Ντονέ βρισκόταν δίπλα της . Συνέχισαν να τρέχουν. Μπροστά ήταν ο Αλή, στην μέση η αδερφή του η Αϊσέ και πίσω τους έτρεχε η Ντονέ. Όταν αυτοί που έπαιρναν ζωές είδαν τον Αλή φώναξαν ¨Πιάστε τον, ένας κομμουνιστής φεύγει¨. Άρχισαν να τον καταδιώκουν τον Αλή για να τον πιάσουν. Σύντομα έπιασαν τον Αλή της οικογένειας Τρας. Από την άλλη η Αισέ βλέποντας πως έπιασαν τον αδερφό της έτρεξε γρήγορα και στράφηκε προς άλλο δρόμο. Ενώ η μητέρα τους είχε φύγει από άλλο δρόμο. Έτσι τα τρία αυτά άτομα χώρισαν ο ένας από τον άλλο.  Ο Αλή στα 11 του ήταν σε ηλικία που ακόμη τον έλεγαν παιδί. Ήταν ένα λαμπρό παιδί που δεν μπορούσε να κάνει κάποια κακία. Αλλά αυτό δεν είχε καμία σημασία για τους σφαγείς. Αυτοί που έπιασαν τον Αλή, τον έδειραν και του έλεγαν πως δεν θα μπορούσε να διαφύγει τρέχοντας. Λες και υπήρχε κάποιο στοιχείο εγκλήματος το οποίο επέβαλε στον Αλή να φύγει. Οι 4 εξ αυτών που έπιασαν τον Αλή τον πήγαν σε ένα σπίτι σαν να επρόκειτο για κρατούμενο. Το τι συνέβη αργότερα μας το αποκάλυψε το ίδιο το πτώμα του Αλή.

Βράσιμο ανθρώπου στο καζάνι…

Στο σπίτι όπου πήγαν τον Αλή πρώτα τον πυροβόλησαν.  Αυτό δείχνουν οι σφαίρες στο σώμα του. Μπορεί την ώρα που τον πυροβολούσαν και ο Αλή πονούσε, αυτοί να γελούσαν, παίρνοντας μια αφύσικη ευχαρίστηση. Τον Αλή ενώ ήταν ημιθανής τον μετέφεραν σε ένα υπόγειο. Εκεί έκοψαν τα χέρια και τα πόδια του και μαζί με το σώμα τα έβαλαν σε ένα καζάνι και τα έβρασαν.  Ποιός σκότωσε τον Αλή; Ποιός τον έκαψε; Πέθανε όταν του έκοψαν τα χέρια; Μήπως πέθανε όταν του έκοψαν τα πόδια; Ή πέθανε όταν τον πυροβόλησαν; Πως εξέφρασε τον πόνο του όταν του έκοβαν τα χέρια; Ποιος άκουσε τον πόνο του; Πόσες φορές κραύγασε; Πόσες φορές κραύγασε ¨μάνα¨; Μήπως του κρατούσαν το χέρι και του έκοβαν με τσεκούρι το άλλο; Ποιο χέρι του έκοψαν πρώτο; Για να του κόψουν τα πόδια πόσες φορές τον χτύπησαν με το τσεκούρι; Πως άντεξε τόσο πόνο ο Αλή; Που πήγε τόσο αίμα που έρεε; Χωρίς πόδια και χέρια τι έκαμνε; Τι φώναζε ο Αλή;

 

……………

Όταν η Ντονέ Τρας βρήκε τον Αλή…

Όταν η μητέρα Ντονέ διέφευγε, πήγε στο κτίριο της Δρόμος-Νερό & Ρεύμα (ΥSE) όπου είχαν πάει όλοι προσπαθώντας να σωθούν. Δεν ήταν όμως γαλήνια. Δεν μπορούσε να ηρεμήσει. Δεν ήξερε αυτά που έζησε ο Αλή…..Δεν μπορούσε να περιμένει, σε μερικές ώρες βγήκε από το κτίριο της YSE.  Πήγε πάλι στο σημείο όπου είχαν χάσει ο ένας τον άλλο. Βρήκε εκείνους τους ανθρώπους-τέρατα. Και τους φώναξε ¨δώστε μου τον γιό μου¨. Στην αρχή δεν ασχολήθηκαν και προσπάθησαν να την απομακρύνουν από κοντά τους. Αλλά η μητέρα Ντονέ δεν τους άφησε. Δεν έφυγε από κοντά τους.  3,5 ώρες μαζί γυρνούσαν. Την ώρα που εκείνοι έκαναν τις σφαγές τους, η Ντονέ συνέχιζε να τους ζητά τον γιο της.  Οι δολοφόνοι σχετικά με την μητέρα Ντονέ που ζητούσε τον γιό της είπαν μεταξύ τους στα κουρδικά ¨Να ρίξουμε μια σφαίρα σε αυτή την πουτάνα, γιατί θα μας κάψει¨. Αυτή όμως δεν σταμάτησε να ζητά τον γιό της. H Ντονέ επιχείρησε να κάνει παζάρια με εκείνα τα βαμπίρ. ¨Δώστε μου τον γιο μου να σας δώσω τον τίτλο ιδιοκτησίας του σπιτιού μου¨ τους είπε. Η μόνη περιουσία της ήταν το σπίτι της. Εκείνοι γέλασαν με τα αθώα αισθήματα αυτής της μάνας. Διότι σκέφτηκαν πως όπως και να έχει θα έβαζαν χέρι στο σπίτι της και θα το έπαιρναν. Γελούσαν με τα αφελή αισθήματα της Ντονέ, η οποία όντας καλοπροαίρετη αυτό δεν το καταλάβαινε. Σκέφτηκαν πως δεν χρειάζεται να ασχολούνται άλλο με αυτή την γυναίκα και της είπαν τι είχαν κάνει. Της είπαν ¨Θυσιάσαμε τον γιό σου¨. Πόσο εύκολα, πόσο άνετα το έλεγαν. Ο Αλή όμως ήταν ο πολύτιμος, ο χαϊδεμένος της Ντονέ. Δεν είχε χορτάσει αν χαϊδεύει τα μαλλιά του. ¨Μα τι άνθρωποι είναι αυτοί; Αυτοί δεν έχουν παιδιά; ¨σκέφτηκε από μέσα της. Όμως δεν είχε πια κανένα νόημα. Αφού τον σκότωσαν τον γιό της τον Αλή, δεν είχε νόημα να περιμένει κάτι από αυτούς. Η μάνα Ντονέ ξεχώρισε από αυτούς και άρχισε να ψάχνει τον γιό της μόνη της. Δεν μπόρεσε, δεν μπορούσε να βρει τον μικρούλη της Αλή. Η Ντονέ σαν τρελή, ήταν σαν να ζει σε ένα κενό. Αναζητώντας το πτώμα του γιού τους, ταυτόχρονα φοβόταν. Κατέφυγε στο σπίτι ενός γείτονα της. Αφού έμεινε τρεις μέρες εκεί, μετά πήγε στο σπίτι της, όπου είδε πως αυτό ήταν λεηλατημένο και πυρπολημένο. Γυρνώντας μέσα στο καμένο σπίτι, βρήκε το λευκό πουκάμισο του Αλή. Το πήρε και το μύρισε και το έκρυψε. Έκλαψε επί ώρες. Με τι δυσκολίες είχε κάνει το σπίτι της. Εκείνες οι μέρες πέρασαν μπροστά στα μάτια της. Όλος ο κόπος πάει χαμένος, βρισκόταν πια κάτω από τα πόδια της.

Ήταν πια 4 μέρες από τότε που σκότωσαν τον Αλή

Είχε χάσει πια τις ελπίδες που είχε για να βρει το πτώμα του Αλή κι ετοιμαζόταν να αναχωρήσει από το Μάρας. Ένας γείτονας της, βρήκε στο υπόγειο του βρασμένα κομμάτια από το σώμα του Αλή. Αυτά ήταν μέσα σε ένα μεγάλο καζάνι. Το σώμα του Αλή το έβρασαν μέσα στο αίμα του, ενώ το εσωτερικό του καζανιού είχε μαυρίσει. Η Ντονέ δεν μπόρεσε να αγκαλιάσει το σώμα του Αλή. Δεν μπόρεσε να αγκαλιάσει το πτώμα του.

………….

Η δολοφονία ενός νέου παιδιού βράζοντας το στο αίμα του, είναι μια φρίκη που δεν συναντάται ιδιαίτερα στην ιστορία. Η σφαγή στο Μάρας πέρασε στην ιστορία με έναν τέτοιο τρόπο δολοφονίας. Οι δολοφόνοι μετά από την εκδίκαση της υπόθεσης, γλύτωσαν λόγω ανεπαρκών στοιχείων.  Σαν να τους έλεγαν ¨Πάτε και σφάξτε ξανά¨.  Αυτοί δηλαδή που έκαναν αυτή την φρίκη, οι δολοφόνοι του Αλή παρέμειναν ατιμώρητοι και η σφαγή αυτή καταχωρήθηκε ως ¨αγνώστου δράστη¨.

Σε ένα από τους θρήνους για τον Αλή Τρας που τον έκαψαν έτσι αναφέρεται :

¨Ετοίμασαν το μαύρο καζάνι

Έβρασαν τα μωρά

Αυτοί οι σφάχτες¨

Αυτό έλεγαν οι συγγενείς του Αλή και η χαροκαμένη μάνα του.

Πηγή :

ΣΚΟΤΩΣΕ ΜΕ ΕΣΥ / ΜΑΡΑΣ 78

Συγγραφέας Αζίζ Τουντς

Εκδοτικός οίκος : Εκδόσεις και διανομές Φιράτ

http://yenimaras.com/2017/12/maras-katliami-ve-alinin-hikayesi/
18/12/2017
Previous Article

Η ¨απάντηση¨ του τουρκικού υπουργείου Αμύνης στην επιστολή του Αμερικανού υπουργού Άμυνας

Next Article

Τι γρήγορα που τρέχουν προς τα πίσω οι Τούρκοι στρατιώτες…

Ίσως Σας Ενδιαφέρουν

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.