Μεταφράσεις Και Νέα Των Τουρκικών Εφημερίδων Και Ιστοσελίδων Που Αφορούν Την Ελλάδα

Οι τουρκικής έμπνευσης ¨αμοιβαία λογικές ρυθμίσεις¨ στην Κύπρο…

0 σχόλια Share:

«Αμοιβαία λογικές ρυθμίσεις» μιας παραφροσύνης
28 Ιουνίου 2020, 10:55 πμ

Ρωτούσαμε τις προάλλες αν μπορεί κάποιος να εξηγήσει πώς μπορούν να υπάρξουν «αμοιβαία λογικές ρυθμίσεις», όπως έλεγε ο Ακιντζί σε σχέση με τα οδοφράγματα, όταν από τη μια υπάρχει λογική και νομιμότητα κι από την άλλη παραλογισμός. Διότι, αυτό μας λένε για όλα τα ζητήματα, όχι μόνο για τα οδοφράγματα. Ακόμα και για το φυσικό αέριο. Ο λογικός δρόμος, λένε, είναι το φυσικό αέριο της Κύπρου να καταλήξει στους τουρκικούς αγωγούς. Το λογικό είναι στα θέματα της ενέργειας να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της Τουρκίας. Ας μας εξηγήσει κάποιος, λοιπόν, όχι μόνο ο Ακιντζί, αλλά και οι Ελληνοκύπριοι που μας μιλούν για τον δρόμο της λογικής μπερδεύοντας τον ρεαλισμό με τον σουρεαλισμό, με ποιο τρόπο μπορούν να εξυπηρετηθούν τα τουρκικά συμφέροντα. Και γιατί πρέπει ειδικά τα συμφέροντα της Τουρκίας να εξυπηρετηθούν με διαφορετικό τρόπο από αυτόν που εξυπηρετούνται τα συμφέροντα όλων των άλλων χωρών του πλανήτη. Επειδή είναι μια φασιστική χώρα; Επειδή είναι μια ιμπεριαλιστική χώρα; Επειδή έχει ανισόρροπους ηγέτες και δεν μπορείς να συνεννοηθείς μαζί τους; Έτσι είναι, πάντως λογικό δεν είναι.

Ας μας εξηγήσει, για παράδειγμα, κάποιος λογικός τα απλούστερα πρώτα: γιατί το κατοχικό καθεστώς δεν άνοιξε εξ αρχής το οδόφραγμα Λιμνίτη και χρειάστηκαν καβγάδες και διαμαρτυρίες για να το ανοίξει; Θα μπορούσαν να μεταδώσουν τον ιό όσοι Ελληνοκύπριοι θα χρησιμοποιούσαν τον δρόμο προς τον Αστρομερίτη κι ας μην έκαναν κανένα σταθμό στα κατεχόμενα; Ας μας εξηγήσει κάποιος, γιατί δεν επιτρέπουν τη διέλευση μέσα από τα Κόκκινα να τερματιστεί η επί 57 χρόνια ταλαιπωρία μιας δράκας πολιτών της Τηλλυρίας; Όταν, μάλιστα, η ελληνοκυπριακή πλευρά, από το 2009, επέτρεψε να συνδεθούν τα Κόκκινα με το ηλεκτρικό δίκτυο της ΑΗΚ για να μην ταλαιπωρούνται με γεννήτριες οι Αττίλες του θύλακα;
Όταν μιλάμε για «λογικές ρυθμίσεις» σημαίνει ότι υπάρχουν δυο πλευρές που διαθέτουν την κοινή λογική και τη χρησιμοποιούν για να συνεννοούνται. Στην περίπτωσή μας, όμως, δυο πράγματα μπορεί να συμβούν για να συνεννοηθούμε: Να γίνουμε εμείς παράφρονες ή να γίνουν οι άλλοι λογικοί. Υπάρχει δίλημμα για το τι πρέπει να γίνει; Υπάρχει, φαίνεται. Δεν είναι για όλους αυτονόητο. Είναι πολλοί που έχουν την άποψη ότι δεν μπορούμε να απαιτούμε από τους άλλους να γίνουν λογικοί. Το λένε, βέβαια, περιφραστικά. Ότι δεν μπορούμε να ζητούμε από τους άλλους να μπουν στη δική μας λογική. Λες και η λογική είναι ιδιωτική υπόθεση. Κάθε ένας με τη λογική του, φυσικά. Αλλά υπάρχει και η κοινή λογική. Είναι η ίδια σε όλο τον πλανήτη, για όλους τους ανθρώπους, αλλά σε εμάς πρέπει να είναι διαφορετική, λένε, για να μπορεί να προσαρμόζεται στην τουρκική παραφροσύνη.
Βγαίνουν οι παράφρονες από την Άγκυρα και μας καλούν να γίνουμε λογικοί. Ακόμα και ο Τούρκος πρέσβης από την Αθήνα, ο Μπουράκ Οζουγκέργκιν, έλεγε προχτές ότι «δεν ευθύνεται μια έλλειψη καλών ανθρώπων ή καλών ιδεών για το γεγονός ότι η τελική λύση παραμένει ανέφικτη. Είναι ξεκάθαρα επειδή η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν προτίθεται να μοιραστεί τη διακυβέρνηση και τον πλούτο, να αναγνωρίσει την πολιτική ισότητα και να αντιμετωπίσει τις ανάγκες ασφάλειας των Τουρκοκυπρίων ομολόγων της». Και μετά ακούς και τους διάφορους τζιτζιφιόγκους μας να κάνουν αναπαραγωγή «λογικής»: Έχουν κι αυτοί το δίκαιό τους, λένε. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι νιώθουν ανασφάλεια οι Τουρκοκύπριοι. Ότι έχουν δικαιώματα σε ολόκληρη την Κύπρο, είναι συνιδιοκτήτες και το σωστό είναι μοιραστεί η διακυβέρνηση. Ότι έχει και η Τουρκία δικαιώματα στον πλούτο, δεν είναι λογικό να την αποκλείουμε από το φυσικό αέριο και το σωστό είναι να μοιραστεί και η ΑΟΖ.

Ακόμα και ο Οζερσάι μάς υποδεικνύει τον δρόμο της λογικής. Αφού, λέει, δεν λύνεται το Κυπριακό, ας μην περιμένουμε τη λύση για να κάνουμε κάποια αναγκαία βήματα και να συνεργαστούμε σε μερικά ζητήματα, χωρίς τη λύση. Για το έγκλημα, για το ξέπλυμα, για το φυσικό αέριο. Λογικό κι αυτό. Γιατί να μην συνεργαστούμε, σου λέει ο άλλος. Δεν έχει σημασία που αυτός μιλά για συνεργασία δυο κρατιδίων. Αυτό παρακάμπτεται εύκολα όταν κάνεις πως δεν το βλέπεις. Βλέπεις μόνο όσα θέλεις να δεις για να βολευτεί η φαντασίωση που έκτισες και νομίζεις πως αυτή η φαντασίωση είναι ο πραγματικός κόσμος. Έτσι προχωράμε. Πού θα φτάσουμε; Φτάσαμε ήδη. Να θυμώνει ο Ακιντζί με τον Ζοζέπ Μπορέλ διότι ήρθε στην Κύπρο και δεν τον επισκέφθηκε στο «προεδρικό» του και να εφιστά την προσοχή «σε όλους τους Ευρωπαίους αρμοδίους»… Ανάθεμα τη λογική σας.

Αρίστος Μιχαηλίδης

Philenews.com   28/6/2020

Previous Article

Σε 15 μέρες θα ανακοινωθεί η απόφαση για την Αγία Σοφία

Next Article

Τι περιέχεται στην νέα ρύθμιση του κόμματος ΑΚΡ σχετικά με τις ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης

Ίσως Σας Ενδιαφέρουν

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *