ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ 1964, ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΙΡΚΕΤΖΙ…

H αναπότρεπτη εξορία των Κωνσταντινουπολιτών Ελλήνων

istanbullu-rumlarin-kacinilmaz-surgunu_4962_orijinal

O σταθμός του Σίρκετζι ήταν σαν χώρος του Αρμαγεδδώνα. Η θλίψη ήταν το κοινό στοιχείο των χιλιάδων ανθρώπων που αποχαιρετούσαν τους συγγενείς τους, περιμένοντας την αναχώρηση με το τραίνο. Στις κόρες των ματιών τους είχε πέσει μια τέτοια σκοτεινιά που αυτοί που τους έβλεπαν θα πίστευαν πως σε λίγο θα εξαφανιζόταν.

Λίγα λεπτά αργότερα θα εξορίζονταν από την πατρίδα τους και ξέρανε ότι δεν θα μπορούσαν ξανά να γυρίσουν στην χώρα όπου έζησαν τα παιδικά τους χρόνια, αλλά ακόμη αρνούνταν να το πιστέψουν αυτό. Από το μυαλό τους περνούσε το εξής : ¨Μα τι έκανα εγώ ; Τι έκανα που να μου πρέπει κάτι τέτοιο ; Φέρω στις πλάτες μου το βάρος μιας σύγκρουσης με την οποία δεν έχω καμμία σχέση. Στην Κωνσταντινούπολη γεννήθηκα και σε αυτήν μεγάλωσα. Εδώ ερωτεύτηκα ; Γιατί σε εμένα ; ¨

ΜΟΝΟ 200 ΛΙΡΕΣ

Την μαύρη εκείνη μέρα του 1964 χιλιάδες άνθρωποι έχοντας στο μυαλό τους παρόμοια ερωτήματα, άφησαν πίσω τα σπίτια τους, τους αγαπημένους τους, το παρελθόν τους και ανέβηκαν στο τραίνο που πήγαινε στην Ελλάδα. Άλλη επιλογή δεν τους δόθηκε.

Και το στήσιμο νέας ζωής στην χώρα όπου πήγαιναν ήταν τόσο δύσκολο….Ότι είχαν στην Κωνσταντινούπολη από σπίτια, επιχειρήσεις, ακόμη και χρήματα σε λογαριασμούς τραπεζών κατασχέθηκαν. Όλα τα υπάρχοντας τους, τους τα πήραν. Το τουρκικό κράτος τους είχε πει πως ¨Φεύγοντας θα πάρετε μόνο μια βαλίτσα και μπορείτε να έχετε μαζί σας 200 τουρκικές λίρες. Πέραν τούτων δεν μπορείτε να πάρετε τίποτε. Όλα τα άλλα θα τα κατασχέσουμε¨.

Σκεφτείτε να σας συμβούν όλα αυτά σε εσάς : Σηκωθήκατε ένα πρωί και παίρνετε μαζί με την οικογένεια σας το πρωινό σας. Και ξαφνικά έρχονται αστυνομικοί στην πόρτα σας, και λες και είστε κάποιος επικίνδυνος σας παίρνουν σηκωτό και σας πάνε στο τμήμα. Και εσείς λέτε ¨Μα κύριε αστυνομικέ, εγώ τι έκανα ; Ποιο είναι το θέμα ; ¨. Απάντηση δεν έρχεται. Οι αστυνομικοί σας πάνε στο τμήμα και βλέπετε εκεί μια εικόνα που τα χάνετε : Άνθρωποι δαρμένοι που κλαίνε και παρακαλάνε. Που λένε στους γύρω αστυνομικούς ¨Μην το κάνετε¨. Μεταξύ αυτών των ανθρώπων υπάρχουν παππούδες και γιαγιάδες 70 και 80 χρονών.

ΜΕΣΑ ΣΕ 48 ΩΡΕΣ…

Μετά από κάποιο διάστημα καταλαβαίνετε πως πρέπει να υπογράψετε το χαρτί που σας δίνει ο αστυνομικός και αντιλαμβάνεστε τι τρέχει. Είναι γνωστό πως η τουρκική βουλή αποφάσισε να απελάσει όλους τους ελληνικής ιθαγένειας πολίτες της χώρας. Και εσείς που γεννηθήκατε και μεγαλώσατε στην Κωνσταντινούπολη είστε υποχρεωμένοι να την εγκαταλείψετε μέσα σε 48 ώρες. Και ενώ τα μάτια σας μεγαλώνουν από την έκπληξη, ο αστυνομικός επαναλαμβάνει και σε εσάς εκείνη την σύντομη δήλωση με τον γνωστό κρύο τόνο : ¨Οι Έλληνες στην Κύπρο σκοτώνουν Τούρκους. Για αυτό τον λόγο όλοι οι Έλληνες της χώρας θα σταλούνε. Απόφαση της βουλής είναι, εμείς είμαστε σκλάβοι παραγγελιών, δεν περνά τίποτε από το χέρι μας. Μέσα σε 48 ώρες είστε υποχρεωμένοι να εγκαταλείψετε την χώρα. Μαζί σας μπορείτε να πάρετε το πολύ 200 τ.λ. Όλα τα υπάρχοντα σας εδώ θα κατασχεθούν¨.

Αντιστέκεστε, λέτε πως είστε αθώοι, πως δεν έχετε καμμία σχέση με τα γεγονότα στην Κύπρο, αλλά όλα μάταια. Στο τέλος θέλετε, δεν θέλετε υπογράφετε το χαρτί που σας δίνει ο αστυνομικός και έτσι δεσμεύεστε πως σε 48 ώρες θα εγκαταλείψετε την χώρα. Τον χρόνο που σας μένει ως τότε, τον περνάτε στους δρόμους της πόλης σας και αποχαιρετώντας τους φίλους σας, ξέροντας πως δεν θα μπορέσετε να γυρίσετε ξανά. Και μετά αρχίζει το αναπόφευκτο ταξίδι.

ΜΟΝΟΠΛΕΥΡΗ ΑΚΥΡΩΣΗ

Αυτά έζησαν στα 1964 δεκάδες χιλιάδες Κωνσταντινουπολίτες Ρωμιοί που το μόνο τους έγκλημα ήταν πως έφεραν ελληνικό διαβατήριο. Με αυτό τον τρόπο το κράτος που αντιμετώπιζε τους μη μουσουλμάνους πολίτες του ως ομήρους, με δικαιολογία τις ελληνοτουρκικές συρράξεις στην Κύπρο, ακύρωσε μονομερώς την συμφωνία για το εμπόριο και την ναυσιπλοΐα που είχαν υπογράψει το 1930 ο Ατατούρκ και ο Έλληνας πρωθυπουργός Βενιζέλος. Με εκείνη την συμφωνία οι εξορισθέντες στην Ελλάδα Έλληνες που με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1923 είχαν απωλέσει την τουρκική ιθαγένεια και είχαν πάρει την ελληνική, αποκτούσαν το δικαίωμα να εγκατασταθούν και να εργαστούν πάλι εδώ.

Η συμφωνία αυτή εφαρμόστηκε 34 χρόνια. Έλληνες με ρίζες ακόμη από το Βυζάντιο, Έλληνες στην Ανατολία, που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και παντρεύτηκαν στις αρχαίες πόλεις τους. Μετά από την καταστροφή του φόρου Περιουσίας (βαρλίκ βεργκισί) στην δεκαετία του 1940, βίωσαν τα Σεπτεμβριανά της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955, που όπως αποκαλύφθηκε αργότερα ήταν σχεδιασμένα και συστηματικά. Παρόλα αυτά δεν έφυγαν , προτίμησαν να μείνουν στην χώρα τους. Μέχρι που με απόφαση της βουλής, τους εξόρισαν με το ζόρι και κατέσχεσαν τα χρήματα τους.

Αρχικά ανέβηκαν πρώτα οι 12.500 χιλιάδες ελληνικής ιθαγένειας Κωνσταντινουπολίτες Έλληνες και ακλούθησαν διαδοχικά σύζυγοι, παιδιά και συγγενείς που ανέβηκαν στο τραίνο στον σταθμό Σιρκετζί. Μα πως θα μπορούσαν άλλωστε οι τουρκικής ιθαγένειας Έλληνες να αφήσουν στη μοίρα τους τους ελληνικής ιθαγένειας Έλληνες ;

Σήμερα στην Κωνσταντινούπολη, πόλη που ιδρύθηκε ως ελληνική πόλη, ζούνε συνολικά 1500 Έλληνες. Αυτό δεν είναι άλλωστε και ένα από τα πιο θλιβερά αποτελέσματα της πολιτικής εκτουρκισμού που εφαρμόστηκε στην Ανατολία από την ίδρυση της τουρκικής δημοκρατίας και μετά ;

………………..

………………..

Οζλέμ Ερτάν

Εφ. Ταράφ 23/12/2013

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ, ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ | Ετικέτα:

Τα σχόλια είναι κλειστά.