ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Γ.Γ.ΤΗΣ ΔΗΜΑΡ ΡΟΔΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΓΚΙΟΥΝΤΕΜ

ΚΑΛΗΜΕΡ-ΧΑΜΠΑ

dimar

Του Δάμωνα Δαμιανού 

Πριν λίγες μέρες συζητώντας με πρόσωπο που έχει ρόλο στην κεντρική κυβέρνηση και πέρασε από την Θράκη, έμεινα άναυδος όταν μου είπε ότι στην Αθήνα και γενικότερα στην νότια Ελλάδα δεν υπάρχουν πλέον δήμαρχοι που να δέχονται να φιλοξενήσουν την προσευχή μουσουλμάνων μεταναστών των περιοχών τους, παραχωρώντας δημοτικές αίθουσες για τον σκοπό αυτό. Η απάντηση που δίνουν στις κρούσεις των κυβερνόντων είναι: «μη με πλέκεις σε αυτά και έχω εκλογές του χρόνου» ή ακόμα χειρότερα: «δεν θέλω μπλεξίματα με την Χρυσή Αυγή».

Η Χρυσή Αυγή επελαύνει στη Αθήνα και τις γύρω περιοχές και μπορεί εδώ στην Θράκη να έχουμε ακόμα σχετικά μικρά δείγματα της δράσης της, αλλά η κοινωνική ανοχή, η αδιαφορία ή και ο φόβος που υπάρχει, αποτελούν τις σημαντικότερες απειλές για την κοινωνική ειρήνη και την ίδια την δημοκρατία.

Πριν λίγες εβδομάδες είχα δημοσιεύσει σε αυτή την στήλη την συγκλονιστική μαρτυρία του Αμερικανού καθηγητή Άκμπαρ Αχμέντ και των εμπειριών του από μια πρόσφατη επίσκεψή του σε χώρους μεταναστών στην Αθήνα.

Σήμερα παρουσιάζω άρθρο του συνεργάτη του American University’s School of International Service, Frankie Martin, που συνόδευσε τον Αχμεντ σε εκείνη την επίσκεψή του στην Αθήνα και δημοσιεύθηκε πριν δύο μόλις εβδομάδες στην διαδικτυακή HUFFINGTON POST, την ιστοσελίδα με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στις ΗΠΑ. Το άρθρο του τιτλοφορείται : «Μουσουλμάνοι και Νεοναζί στην Αθήνα. Ανάσχεση της καθόδου στο σκοτάδι»

“Οι νεοναζί τοποθετούν ανακοινώσεις έξω από το τζαμί μας, απειλώντας να μας σφάζουν παθητικά σαν τα κοτόπουλα και να κάψουν το τζαμί αν δεν φύγoυμε από τη χώρα.”

Ήταν μετά την προσευχή της Παρασκευής τον περασμένο μήνα στο μεγαλύτερο «Τζαμί» στην Αθήνα, Al Salam, και καθόμουν στο χαλί ακούγοντας μια ομάδα μουσουλμάνων, η οποία περιλάμβανε Πακιστανούς και Άραβες μιλώντας σε Ουρντού και τα αραβικά, μοιραζόμενοι τις ιστορίες τους με τον καθηγητή Akbar Ahmed. Ήμουν συνοδός του καθηγητή Αχμέντ, προέδρου των Ισλαμικών Σπουδών στο «American University», σε μια επίσκεψή του στην Αθήνα για μια σειρά από συναντήσεις και συνομιλίες, μετά από πρόσκληση του Βρετανικού Συμβουλίου.

Αυτή η απειλή μιας επικείμενης σφαγής, όπως μας την εξέφρασε ένας νεαρός Αιγύπτιος, ήταν στο μυαλό πολλών στην συνάθροιση. Αλλά ήταν μόνο μια αφήγηση των ιστοριών της αποκτήνωσης και εκφοβισμού.

Έχω συνεργαστεί με τον καθηγητή Ahmed ως ερευνητής στον τομέα για τα μεγάλα έργα που έχουμε πάρει σε όλο τον πλανήτη για την μελέτη των σχέσεων μεταξύ του ισλαμικού κόσμου και της Δύσης. Ωστόσο, ήμουν απροετοίμαστος για το τι βρήκαμε στην ευρωπαϊκή πρωτεύουσα: μια αποκαρδιωμένη, τρομοκρατημένη και εγκαταλελειμμένη μουσουλμανική μειονότητα. Απευθυνόμενος στον καθηγητή Ahmed, συγκινημένοι και έκπληκτοι μετανάστες έλεγαν ότι ήταν η πρώτη αξιοσημείωτη παρουσία μουσουλμάνου που είχε ποτέ έρθει να μιλήσει μαζί τους.

Όπως και οι δυσοίωνες ανακοινώσεις, πολλές από τις ιστορίες που ακούσαμε συνδέονταν με την νεοναζιστική κίνηση της Χρυσή Αυγής, η οποία κατέχει 18 από τις 300 έδρες στη Βουλή των Ελλήνων. Ένας ηγέτης της κοινότητας, επίσης, από την Αίγυπτο, περιέγραψε πώς νεο-Ναζί είχαν κλειδώσει τις πόρτες σε ένα τζαμί και άναψαν φωτιά σε αναμμένο δοχείο απορριμμάτων σε μια προσπάθεια να αποτεφρώνουν τους ανθρώπους μέσα. Η αστυνομία, εξήγησε, δεν θα μπορούσε να εισέλθει στο χώρο, που είχαν μπλοκάρει οι νεοναζί.

Εν πάση περιπτώσει, οι μετανάστες συμφώνησαν ότι υπήρχε συνενοχή μεταξύ της αστυνομίας και των νεοναζί. Πολλοί μίλησαν για την επιθέσεις στους δρόμους της Αθήνας χωρίς να λαμβάνουν βοήθεια από τις αρχές.

Ένας Πακιστανός έφηβος, για παράδειγμα, μας είπε ότι είχε ξυλοκοπηθεί στο φως της ημέρας κυνηγημένος από τρεις άνδρες και δύο γυναίκες, ενώ το πλήθος των ανθρώπων απλώς παρακολούθησαν.

Χρησιμοποιώ εισαγωγικά γύρω από Al Salam “τζαμί” επειδή η Αθήνα, μια πόλη με μισό εκατομμύριο μουσουλμάνους, δεν έχει επίσημο τζαμί. Τα σχέδια για την κατασκευή έχουν ατονήσει από τα τέλη της δεκαετίας του 1990, και ενώ ο Γιώργος Καλαντζής, ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων για την ελληνική κυβέρνηση και προεξέχων συνήγορος για την κατασκευή του τεμένους, μας είπε ότι αναμένεται να αρχίσει την κατασκευή σε έξι με επτά μήνες, εντούτοις πολλοί δεν ήταν αισιόδοξοι, αναφέροντας την συνεχιζόμενη αντίθεση και διαμάχη.

Αυτό έχει αναγκάσει η μουσουλμανική κοινότητα κυριολεκτικά να προσεύχεται σε ένα υπόγειο υγρό πρώην γκαράζ με μεγάλους αεραγωγούς που έτρεχαν πάνω μας όταν μιλούσαμε.

Έχοντας πραγματοποιήσει έρευνα σε πολλά μεγάλα και επιβλητικά τεμένη σε πόλεις δυτικών κρατών, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου, ήμουν έκπληκτος να ανακαλύψω ότι κάτι τέτοιο υπήρχε στην Αθήνα.

Οι μετανάστες προσπαθούσαν να πουν ότι δεν ήταν πάντα έτσι.

«Αυτή η χώρα ήταν πολύ ωραία για όλους μέχρι και δύο με τρία χρόνια πριν,” είπε ένας μεσήλικας άνδρας από το Πακιστάν. Εξήγησε ότι ήταν στην Αθήνα για 20 χρόνια και δεν είχε «κανένα πρόβλημα» μέχρι την έλευση της οικονομικής καταστροφής για τους Έλληνες που αποκαλείται απλώς ως “κρίση”.

Η κρίση έχει οδηγήσει σε 27 % ανεργία και 64 % μεταξύ των νέων. Οι μετανάστες, και ιδιαίτερα οι μουσουλμάνοι, η συντριπτική πλειοψηφία των οποίων είναι παράνομοι, εμφανίστηκαν ως εύκολα εξιλαστήρια θύματα. Δεδομένου ότι η Ελλάδα θεωρείται η «πύλη» για την Ευρωπαϊκή Ένωση, πολλοί από το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Αφγανιστάν και άλλες χώρες πιάστηκαν από αστυνομικές ακταιωρούς μπήκαν έγκλειστοι σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, ενώ η ζωή στους δρόμους γίνονταν όλο και πιο αφόρητη. Μερικοί απελπισμένοι μετανάστες, που ζουν σε άθλιες συνθήκες σε σκοτεινές γειτονιές της Αθήνας, όπως η Ομόνοια, στράφηκαν προς το έγκλημα, απαγωγή (μερικές φορές άλλων μεταναστών), ακόμη και στο φόνο και αυτά συνέβαλαν στο αντι-μεταναστευτικό συναίσθημα. Νόμιμοι μετανάστες που βρίσκονται στην Ελλάδα εδώ και δεκαετίες τώρα ψάχνουν για οποιαδήποτε διέξοδο.

Σε αυτό το περιβάλλον, κανείς δεν είναι ασφαλής, ακόμα και διπλωμάτες. Μια Latino επίσημη της αμερικανικής πρεσβεία ξυλοκοπήθηκε άσχημα πέρυσι και δεν έλαβε την κατάλληλη ιατρική θεραπεία, ενώ ένας Πακιστανός βοηθός πρόξενος μαχαιρώθηκε και σκοτώθηκε. Ένας Πακιστανός αξιωματούχος της πρεσβείας με τον οποίο συναντηθήκαμε στην Αθήνα την επόμενη ημέρα από την επίσκεψή μας στο Al Salam μου είπε, “Θα αισθανθείτε τον τρόμο παντού. Δεν μπορώ να πάω έξω μετά τις 21:00” Υπάλληλος της πακιστανικής πρεσβεία μας είπε ότι οδηγούσε το αυτοκίνητό της τα μεσάνυχτα στην Ομόνοια, όταν πέρασε μια ομάδα 20-25 ατόμων. Προσπάθησε απεγνωσμένα να κρύψει τα γένια του αλλά εις μάτην. Οι άνδρες άρχισαν να κλωτσούν το αυτοκίνητό του, αλλά κατάφερε να διαφύγει. «Δόξα τω Θεώ δεν είχα σταματήσει», είπε.

Ενώ τα προβλήματα της που έχουν να κάνουν με τις πολιτικές των τραπεζών και των γραφειοκρατών ,εμφανίζονται συχνά στα διεθνή ΜΜΕ, η ανθρώπινη δυστυχία και η κατάσταση του τρόμου που συναντήσαμε στη χώρα, απαιτεί πολύ πιο επείγουσα προσοχή από ό, τι λαμβάνει μέχρι σήμερα.

Η άνοδος της Χρυσής Αυγής έχει προφανείς ομοιότητες με την κατάσταση στη Γερμανία στη δεκαετία του 1930. Είδαμε την εικονογραφία της εποχής εκείνης που αναβίωσε: ένα πανό που απεικονίζει τον Χίτλερ κρέμεται από ένα παράθυρο εδώ, ένας ταραχοποιός ντυμένος στα μαύρα δίνοντας το ναζιστικό χαιρετισμό εκεί. Το έμβλημα της Χρυσής Αυγής μοιάζει με την σβάστικα. Το γεγονός ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί στο λίκνο της ίδιας της δημοκρατίας κάνει την κατάσταση ακόμα πιο τραγική.

Ευτυχώς, συναντήσαμε πολλούς Έλληνες, οι οποίοι αρνούνται να επιτρέψουν στη χώρα τους να γεμίσει με μίσος και παράνοια. Έχουν πάθος όρθιοι για τον πλουραλισμό, την αποδοχή και συμπόνια για τον “άλλο”. Ο καθηγητής Σωτήρης Ρούσσος, ένας εξέχων ακαδημαϊκός που παρακολούθησε την ομιλία του καθηγητή Αχμέντ στο Ωνάσειο Πολιτιστικό Κέντρο στην Αθήνα, μίλησε για «ντροπή», για την αποτυχία της πόλης να χτίσει ένα τζαμί. Ο Γενικός Γραμματέας Θρησκευμάτων Καλαντζής χαρακτήρισε την πλειοψηφία των μεταναστών ως «ειλικρινείς» και «εργατικούς» και μας είπε ότι και ο ίδιος κατηγορείται από την Χρυσή Αυγή.

Οι Έλληνες μας δίνουν ελπίδα για μια διέξοδο από το σκοτάδι.

Οι Έλληνες με τους φίλους τους στην Ευρώπη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και αλλού, θα πρέπει να κάνουν ό, τι μπορούν για να προωθήσουν τον πλουραλισμό και την προστασία του κράτους δικαίου, οι οποίες είναι οι απαιτήσεις για μια σύγχρονη και προοδευτική κοινωνία. Όπως είδαμε στις συζητήσεις μας, με τον τρόμο από τον οποίο επλήγησαν οι μετανάστες, οι συνέπειες της συνέχισης της τρέχουσας κατάστασης θα είναι πράγματι τρομακτικές».

Εφ. Γκιουντέμ  10/8/2013

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone