ΦΤΗΝΕΣ ΟΙ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ

Δεν πρόκειται για μάρτυρες εργασίας, αλλά για σφαγή εργαζομένων

Αυτοί οι οποίοι πεθαίνουν σε εργατικά ατυχήματα για ποιόν ιερό σκοπό πέθαναν ; Ή μήπως ήταν θυσία στον θεό της οικονομικής ανάπτυξης ;

Η 28η Απριλίου ήταν ημέρα μνήμης θανόντων σε εργατικά ατυχήματα. Συνεχίζουν να λέγονται απερίσκεπτα κουβέντες του τύπου πως η 28η Απριλίου είναι μέρα μαρτύρων εργασίας. Η αναγνώριση ως μαρτύρων αυτών που πεθαίνουν σε εργατικά ατυχήματα, φέρει τον στόχο της ιεροποίησης αυτού χάριν του οποίου πεθαίνουν. Μα για ποιο ιερό σκοπό πέθαναν, αυτοί που πέθαναν σε εργατικά ατυχήματα ; Ή μήπως ήταν θυσία στον θεό της οικονομικής ανάπτυξης ;

Μα οι ανασφάλιστες και απάνθρωπες συνθήκες εργασίας που έχουν στηθεί διεθνώς χάριν της αύξησης των κερδών των κεφαλαιούχων και των εργοδοτών, δεν τα καταστούν αυτά δολοφονίες ; Εάν υπάρχουν θύματα, πρόκειται για θύματα δολοφονιών που προκαλούνται από την λαχτάρα για απεριόριστη ανάπτυξη και την απληστία.

Η συντηρητική τάξη του κεφαλαίου, θέλει μας κάνει να πιστέψουμε πως οι θανόντες σε εργατικά ατυχήματα στην Τουρκία είναι θύματα της μοίρας.

Συντηρητικοί που προσκυνάνε τα υψηλά κέρδη και φιλελεύθεροι, θρησκευόμενοι και άσχετοι με την θρησκεία, οπαδοί του λαϊκού καθεστώτος και Μουσουλμάνοι, όταν τίθεται θέμα των εργατικών ατυχημάτων, συνιστούν μια ιερά συμμαχία. Το χρώμα του κεφαλαίου δεν έχει καμία διαφορά για τους εργαζόμενους που πεθαίνουν σε εργατικά ατυχήματα.

Πριν από τρεις μέρες κατέρρευσε στο Μπαγκλαντές κτίριο κλωστοβιομηχανίας με περίπου 3.500 εργαζόμενους. Και παρά το ότι το κτίριο χτίστηκε σε ασταθές έδαφος και ήταν γνωστό πως υπήρχε μεγάλος κίνδυνος για κατάρρευση, κανείς δεν το σφράγισε. Βρέθηκαν 376 πτώματα ατόμων, που στην πλειοψηφία τους ήταν γυναίκες. Αγνοούνται ακόμη 600 εργαζόμενοι. Η φωτιά που ξέσπασε στα χαλάσματα αυξάνει το ενδεχόμενο να έχουν πεθάνει όλοι οι αγνοούμενοι. Στο κτίριο γινόταν παραγωγή φασόν για παγκοσμίως διάσημες φίρμες. Στο κτίριο δούλευαν στην πλειοψηφία εργάτριες με μισθό 30-50 $ το μήνα και παρήγαγαν ρούχα που το καθένα πωλείται δύο φορές τον μισθό τους. Στο κτίριο που κατέρρευσε παράγονταν προϊόντα Mango, Primark, Cato, C&A, Bon Marché και Corte Ingles. Επίσης βρέθηκαν τα έτοιμα ενδύματα μάρκας Tex που πωλούνται στα Carrefour. Στην λίστα υπάρχει και η Benetton.

Επρόκειτο για το τρίτο μεγάλο ατύχημα το τελευταίο εξάμηνο, σε μονάδα έτοιμου ενδύματος στο Μπαγκλαντές. 112 εργάτες πέθαναν στις 24 Νοεμβρίου από φωτιά που ξέσπασε σε κλωστοϋφαντουργία. Σε εκείνη την μονάδα παράγονταν προϊόντα για τις αλυσίδες Walmart, Carrefour, και C&A. Εάν υπήρχε μια έξοδος κινδύνου πυρκαγιάς δεν θα συνέβαιναν οι θάνατοι αυτοί. Δύο μήνες αργότερα 7 ακόμη εργάτες ηλικίας 16-18 ετών πέθαναν από άλλη φωτιά σε κλωστοϋφαντουργία. Αυτή την φορά είχαν κλείσει την έξοδο κινδύνου. Στην μονάδα αυτή παράγονταν προϊόντα για τις φίρμες Zara και Scott&Fox.

Το Μπαγκλαντές αναμένεται να καταλάβει την δεύτερη θέση μετά από την Κίνα στις εξαγωγές κλωστοϋφαντουργίας. Από το 24 δις $ που είναι οι συνολικές εξαγωγές του Μπαγκλαντές, το 80% προέρχεται από τον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας. Στον τομέα αυτό της οικονομίας του εργάζονται περίπου 2 εκ. εργάτες στην πλειοψηφία τους γυναίκες, με μισθό περίπου 50$. Σημαντικό τμήμα βουλευτών του κοινοβουλίου του Μπαγκλαντές είναι άμεσα ή έμμεσα κάτοχοι μονάδων κλωστοϋφαντουργίας.

Ιδιοκτήτης μια τέτοιας μονάδας παρουσίασε την αλυσίδα των ευθυνών για αυτές τις κατά συροήν δολοφονίες δηλώνοντας τα εξής : ¨Οι ευαίσθητες ψυχές των ανεπτυγμένων χωρών πρώτα ας καθαρίσουν τους εαυτούς τους. Εάν τα μαγαζιά με τις διάσημες φίρμες ρούχων στα οποία πάνε και στήνονται στην ουρά τους, μας δώσουν λίγα χρήματα παραπάνω, θα μπορέσουμε και εμείς να κάνουμε δαπάνες για την βελτίωση της ασφάλειας των εργατών μας. Αλλά αυτοί από την μια μας πιέζουν για χαμηλή τιμή και για παραγωγή χωρίς απόθεμα, και από την άλλη μας ζητάνε να αυξήσουμε την ασφάλεια στην εργασία.¨

Ευθύνη στο θέμα αυτό δεν έχουν οι καταναλωτές της μέσης και ανώτερης τάξης των εξελιγμένων χωρών ; Φυσικά και έχουν. Για αυτό το λόγο και κάποιες διεθνείς οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων ζητάνε την επιβολή φόρου στα έσοδα από τις πληρωμές καταναλωτών σε αναπτυγμένες χώρες, φόρος τα χρήματα του οποίου να πηγαίνουν και να μοιράζονται δίκαια στις χώρε όπου βρίσκονται αυτές οι μονάδες παραγωγής.

Όταν αγοράζετε ένα ρούχο και κοιτάτε την ετικέτα, δεν σας έρχονται στο νου, αυτές οι δολοφονίες ; Και πάλι ¨πάει το χέρι¨ σας να το αγοράσετε ; Ε τότε πως και εσείς έχετε ευθύνη για αυτές τις δολοφονίες.

Εφ. Ραντικάλ 30/4/2013

Αχμέτ Ινσέλ

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone