ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΘΥΜΑΤΩΝ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ ΤΟΥ ΡΟΜΠΟΣΚΙ ΣΕ ΒΙΝΤΕΟ

Κείμενο του ιστολόγιου 27/12/2012

Στο παραπάνω βίντεο υπάρχουν αρχικά εικόνες από το χωριό Ρομπόσκι με τους τάφους των αδικοχαμένων της 28/12/2011.Ακολούθως μιλάνε στην κάμερα δύο συγενείς τους.

Είμαι ο Χικμέτ Αλμά και στην σφαγή έχασα τον αδερφό μου τον Ναντίρ Αλμά. Αυτές τις στιγμές πέρσι στις 28/12/2011 έγινε εδώ μια σφαγή. Παρά το ότι πέρασαν 365 μέρες, δεν έγινε τίποτε. Δεν έγινε το παραμικρό βήμα. Εμείς από την αρχή οι προσπάθειες μας ήταν στο να αποδοθεί δικαιοσύνη. Αλλά εδώ δεν επήλθε δικαιοσύνη. Κράτος και κυβέρνηση δεν έκανε κανένα απολύτως βήμα. Δεν προχώρησαν. Ο πόνος μας είναι όπως την πρώτη μέρα. Διότι οι δολοφόνοι των αδερφών μας ακόμη δεν δικάστηκαν. Παρά το ότι πέρασε ένας χρόνος από μια τόσο ξεκάθαρη σφαγή τίποτε, σκεφτείτε πως οι πιλότοι εκείνων των βομβαρδιστικών ακόμη πετάνε από πάνω μας. Ούτε καν ένας στρατιωτικός δεν κατέθεσε. Πιστεύουμε πως αν δεν υπήρχε η πολιτική διάσταση, οι δράστες προ πολλού θα είχαν δικαστεί. Αλλά η υπόθεση έχει πολιτικές διαστάσεις. Πιστεύουμε πως ανώτατοι πολιτικοί αξιωματούχοι ήταν αυτοί που έδωσαν την εντολή ¨πυρ¨ αδιακρίτως. Εμείς θα συνεχίσουμε να ζητάμε δικαιοσύνη μέχρι το τέλος και θα ζητάμε υπερασπιστούμε το δίκιο μας. Προσδοκία μας είναι οι λαοί της Τουρκίας, Κούρδοι και Τούρκοι να σχηματίσουν μια κοινή γνώμη που θα πιέσει την κυβέρνηση. Και έτσι αυτή η σφαγή στο Ρομπόσκι να αποτελέσει την τελευταία σφαγή. Για αυτό ζητάμε να σχηματιστεί μια κοινή γνώμη που θα πιέσει την κυβέρνηση. Προσδοκία μας είναι να έρθει δικαιοσύνη. Εδώ στις οικογένειες του Ρομπόσκι, παρά το ότι πέρασε ένας χρόνος, δεν έγινε τίποτε άλλο πέρα από συλλήψεις, απειλές, παραινέσεις του τύπου ¨σωπάστε¨ και προτάσεις για αποδοχή βρώμικων χρημάτων.

 

Γυναίκα :

Ο αδερφός μου ήταν 17 χρονών. Στις 28/12/2011 κομματιάστηκαν από τα αεροπλάνα. Ο πόνος μας ακόμη συνεχίζεται. Δύο μέρες πριν από την σφαγή (επέτειο) και το κράτος δεν έκανε τίποτε απολύτως, ούτε για τους δράστες ούτε για εμάς. Ούτε συνέλαβε κανέναν, ούτε τιμώρησε κανέναν. Αυτή είναι η δικαιοσύνη του κράτους ; Αυτή είναι η δημοκρατία ; Μα καλά αυτό το κράτος δεν έχει καθόλου συνείδηση, καθόλου ανθρωπιά ; Γιατί μας δίνουν να ζήσουμε αυτόν τον πόνο ; Γιατί μας δίνουν να ζήσουμε αυτές τις σφαγές ; Ο πόνος μας ακόμη συνεχίζεται. Σαν να ήταν χτες…

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone