¨ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΚΑΙ ΕΚΤΟΤΕ ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ…..¨

Eξαφάνισαν τους αγαπημένους τους, τα παιδιά και αδέρφια τους

 

Στην Τουρκία η οποία μετά το 1980 γνώρισε τις περιπτώσεις ανθρώπων που ¨συνελήφθησαν και αγνοούνται¨, μια κατάσταση η οποία εντάθηκε γρήγορα κατά την δεκαετία του 1990, ενώ οι συγγενείς των αγνοουμένων υψώνουν την φωνή τους, η ίδια η Τουρκία διατηρεί τα αυτιά της κλειστά σε αυτές τις φωνές. Η Ιφέτ Μουτάς που έχασε 4 μέλη της οικογένειας της και τους αναζητεί για πάνω από 200 εβδομάδες δηλώνει πως ¨Τουλάχιστον ας μου δώσουν τα κόκαλα τους. Να τα φιλούσα και να τα έβαζα κοντά μου. Το πιο πολύτιμο πράμα στον κόσμο είναι τα παιδιά του και τα αδέρφια του. Εμάς αυτά μας τα εξαφάνισαν¨

 Οι Μητέρες του Σαββάτου που στις 31/1/2009 άρχισαν ξανά τις διαμαρτυρίες τους στην πλατεία Γαλατασεράι στην Κωνσταντινούπολη μαζί με την Επιτροπή Αγνοουμένων της IHD και τους συγγενείς των αγνοουμένων, μπήκαν πλέον στην 200η εβδομάδα διαμαρτυρίας με το σύνθημα ¨Να βρεθούν οι αγνοούμενοι, να βρεθούν οι δράστες¨. Οι συγγενείς των αγνοουμένων για μια ακόμη φορά θα συναντηθούνε στην Κωνσταντινούπολη στην πλατεία Γαλατάσεράι και στο Ντιγιαρμπακίρ στο πάρκο Κοσγιολού, όπου θα ρωτήσουν για την μοίρα των αγνοουμένων και θα ζητήσουν την τιμωρία των δραστών.

 ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΝΑ ΚΛΕΙΝΕΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΤΟΥ ΣΤΙΣ ΚΡΑΥΓΕΣ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΤΩΝ ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ

Η Τουρκία η οποία μετά το 1980 γνώρισε τις περιπτώσεις ανθρώπων που ¨συνελήφθησαν και αγνοούνται¨ ήταν ένα φαινόμενο που εντάθηκε ιδιαίτερα στην δεκαετία του 90 κατά την περίοδο –και εν γνώσει – των πρωθυπουργού Τανσού Τσιλέρ, Αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ντογάν Γκιουρές, και αρχηγού της αστυνομίας Μεχμέτ Αγάρ. Κατά την διετία του 1992-1993 ήταν η εποχή με τις περισσότερες δολοφονίες αγνώστων δραστών, και από το 1994 άρχισαν τα φαινόμενα με τους αγνοούμενους.

Οι συγγενείς των αγνοουμένων που πολλές φορές δέχτηκαν δακρυγόνα και ξυλοδαρμούς από την αστυνομία, συνεχίζουν να αναζητούν την μοίρα των συγγενών αγνοουμένων τους οι οποίοι όπως αποδείχτηκε απήχθησαν από τις μονάδες της JITEM και των Kontr-gerilla. Και ενώ στο πάρκο Κοσγιολού συγκεντρώνονται κάθε εβδομάδα συγγενείς αγνοουμένων ζητώντας να βρεθούν νεκροί ή ζωντανοί οι συγγενείς τους, το τουρκικό κράτος εξακολουθεί να κλείνει τα αυτιά του .

…………………

Η Ιφέτ Μουτάς είναι μια συγγενής αγνοουμένων. Δύο αδέρφια της και δύο παιδιά της αγνοούνται, ενώ πατέρας της έχασε την ζωή του λίγο καιρό μετά από ξυλοδαρμό από μέλη της JITEM που τον έδειραν με υποκόπανο όπλου. Η Ιφέτ Μουτάς που για 200 εβδομάδες αγωνίζεται μίλησε σχετικά στο Φιράτ :

Για όσο είμαστε ζωντανοί θα συνεχίσουμε τον αγώνα μας. Θα πορευόμαστε στους δρόμους μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματος μας. Ζούσαμε στο χωριό και δεν μας άφηναν στην ησυχία μας. Κάθε μέρα γινόταν έφοδος. Ρωτούσαν «που είναι ο ¨Αλή Τεκντάγ ;». Στον αδερφό μου του έλεγαν πως τον δεχόταν στο σπίτι. Εντέλει λόγω των επιθέσεων μας εξανάγκασαν να φύγουμε από το χωριό. Το 1993 ο αδερφός μου ο Μεχμέτ Τεκντάγ βγήκε από το σπίτι και δεν ξαναγύρισε. Ο έτερος μου αδερφός απήχθη στις 13/11/1994 στο Νταγκαπί. Μαζί με την μάνα μου για δύο μήνες ψάξαμε και υποβάλλαμε αίτημα. Η γυναίκα στην οποία υποβάλλαμε την αίτηση ς είχε πει πως ¨Δεν υπάρχει κάποιος Αλή¨Και τα γνώριζαν όλοι, δικαστές και εισαγγελείς. Δεν βρήκαμε την σωρό του Αλή, δεν μας την έδωσαν¨…

……………….

Κουρδικό πρακτορείο Φιράτ 7/12/2012

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΑΝΑΣΚΑΦΕΣ-ΜΝΗΜΕΙΑ, ΚΟΥΡΔΙΚΟ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *