ΠΩΣ Η ΙΜΒΡΟΣ ΕΓΙΝΕ ΓΚΙΟΚΤΣΕΑΝΤΑ

Μια ομολογία : Πως κάναμε Γκιοκτσέαντα την Ίμβρο

 

Φωτογραφία τραβηγμένη το 1973 σε απόκομμα παλιάς εφημερίδας. 61 οικογένειες από το χωριό Σαχινκαγιά-επαρχίας Τσαγίκαρα του νομού Τραπεζούντας, με απόφαση από το Υπουργείο Χωριών, παίρνουν τον δρόμο για την Ίμβρο. Για ποιο λόγο άραγε πάνε τόσο μακριά ; Αυτές οι 61 οικογένειες γιατί στάλθηκαν από τα βουνά της Μαύρης Θάλασσας 1400 χλμ μακριά σε ένα νησί στην μέση του Αιγαίου ;

Το χωριό Ντερέκιοϊ στην Ίμβρο όπου εγκαταστάθηκαν οι οικογένειες από την Τραπεζούντα, σύμφωνα με τις απογραφές μεταξύ 1950 και 1960 ήταν το μεγαλύτερο χωριό της Τουρκίας. Αλλά όταν έφτασαν οι Τραπεζούντιοι εκεί, από τα 1900 άτομα είχαν απομείνει στο χωριό πολύ λίγοι.

Διότι επρόκειτο για ελληνικό χωριό, το οποίο στην δεκαετία μεταξύ 1960 και 1970 βίωσε έναν εφιάλτη, Εφιάλτη τον οποίο ακόμη δεν παραδέχτηκε και για τον οποίο ακόμη δεν ζήτησε συγγνώμη το κράτος.

………………..

Η Ίμβρος και η Τένεδος με την συνθήκη της Λοζάννης αφέθηκαν στην Τουρκία. Αλλά με έναν όρο, δεν θα εμπλέκεται στην αυτονομία που θα έχουν εκεί οι πλειοψηφούντες Έλληνες. Η Τουρκική Δημοκρατία μπόρεσε να κρατήσει την υπόσχεση της μόνο για τρία χρόνια. Το 1927 με βάση τον υπ, αρ. 1151 νόμο μετεγκατάστασης η αυτονομία των Ελλήνων αφαιρέθηκε και τα ιδιωτικά τους σχολεία κρατικοποιήθηκαν. Σα να μην έφτανε αυτό ο νόμος Περιουσίας (Varlık Vergisi), η απαγόρευση στους Έλληνες να αγοράζουν ακίνητα και η έναρξη αποστολής εποίκων στο νησί, αύξησαν την ανησυχία.

Μέχρι που ήρθε το Δημοκρατικό κόμμα (DP) στην εξουσία και λόγω της τουρκικής υποψηφιότητας για το ΝΑΤΟ, άνοιξε μια νέα σελίδα με την Ελλάδα. H εξουσία του DP το 1951 ακύρωσε τον νόμο του 1927 και επέτρεψε να ανοίξουν ξανά ελληνικά ιδιωτικά σχολεία. Καθώς οι εντάσεις αυξήθηκαν με το Κυπριακό θέμα, οι άνεμοι άρχισαν πάλι να φυσάνε αντίθετα στο νησί το 1958. Το 1958 τα δύο νησιά κηρύχτηκαν περιοχές ασφαλείας

Το πραξικόπημα της 27ης Μαΐου ήταν ένα χτύπημα και για τους Ιμβριώτες. ¨Όταν το 1969 άρχισαν να δημοσιεύονται ειδήσεις πως ¨ οι Ρωμιοί με την στήριξη των Ελλήνων αγοράζουν εκτάσεις Τούρκων, και με δημοψήφισμα θα ενταχθούν στην Ελλάδα¨, απαγορεύτηκε η αγορά ακινήτων στους Ρωμιούς. Περιστατικό κατά το οποίο Ρωμιός έδειρε δύο Τούρκους δασκάλους επειδή έβαλαν χαμηλό βαθμό στο παιδί του, έφτασε μέχρι την βουλή. Βουλευτές υπογράμμισαν πως για την ασφάλεια των νήσων πρέπει να υπάρξει εκεί τουρκική πληθυσμιακή πλειοψηφία. Καθώς μετά τα ματωμένα Χριστούγεννα στην Κύπρο η ένταση αυξήθηκε, σκλήρυνε και η γλώσσα έναντι των Ρωμιών.

Με το Πρόγραμμα Υπονόμευσης που έγινε δεκτό από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας (MGK) στις 27/3/1964, αρχίζει η διαδικασία εκτουρκισμού των νήσων.

Η κυβέρνηση του Ινονού με τον ξακουστό νόμο του 1964, υποχρεώνει τους ελληνικής καταγωγής Ρωμιούς να μεταναστεύσουν. Ενεργοποιεί πάλι τον νόμο

Ενεργοποιείται ξανά ο νόμος που είχε ακυρωθεί το 1951, και κλείνουν ξανά τα ελληνικά σχολεία. Προχωρώντας το παραπέρα, αφαιρείται η ιθαγένεια από 30 Ρωμιούς που ζούνε στην Ίμβρο, λόγω συμπεριφορών που παραβαίνουν την εθνική ασφάλεια. 300 ακόμη προειδοποιούνται πως ¨πρέπει να αφήσουν τις τέχνες και τα επαγγέλματα τους σε Τούρκους¨.

Και το θανατηφόρο χτύπημα ήταν η ίδρυση κάτω από το χωριό Ντερέκιοϊ, της ανοιχτής φυλακής. Έρχονται πρώτα στο νησί οι καταδικασθέντες και μετά οι οικογένειες τους. Στο νησί οι κατάδικοι που ασχολούνται με αγροτικές εργασίες γυρνάνε ελεύθερα. Οι κατάδικοι μαυρίζουν την ζωή των Ρωμιών. Βιασμοί, κλοπές, ξυλοδαρμοί και ακόμη και 6 δολοφονίες σύμφωνα με αυτά που λένε Ρωμιοί που μετανάστευσαν. Σαν να μην έφτανε αυτό το κράτος ξαφνικά αποφασίζει να ιδρύσει στο νησί φυτεία με την επωνυμία TİGEM. Έτσι δημεύει τους ελαιώνες από τους οποίους ζούσαν οι Ρωμιοί.

Το κράτος δήμευσε το 90% των εκτάσεων του νησιού που μπορούσαν να σπαρθούν. Και μάλιστα την εποχή που το αυγό πωλούνταν 25 λεπτά το ένα, αυτοί έδωσαν 8 λεπτά το τετραγωνικό μέτρο. Αυτή η επίσημη παρενόχληση προκάλεσε την αντίδραση της Ελλάδας. Στα πλαίσια της αμοιβαιότητας τίθεται ακόμη θέμα και να στείλουν τους Τούρκους από την Ρόδο. Όταν αυξήθηκαν οι διεθνείς πιέσεις, δόθηκε εντέλει το 1966 άδεια στον Έλληνα πρέσβη να επισκεφτεί το νησί. Μόλις ο πρέσβης κατέβηκε από το φεριμπότ περικυκλώθηκε από Έλληνες που του φώναζαν ¨Πάρε μας από εδώ¨. Υπήρξαν και κάποιοι που θέλησαν να του δώσουν ακόμη και τα παιδιά τους.

Οι Ρωμιοί ταχύτατα εγκαταλείπουν το νησί. Στα 1970 δίνεται το τελευταίο χτύπημα και η νήσος που από την αρχαία Ελλάδα ονομαζόταν Ίμβρος, αλλάζει και γίνεται Γκιοκτσέαντα. Οικογένειες από κάθε γωνιά της Τουρκίας επανεγκαθίστανται αναγκαστικά στο νησί.

Το νησί που για χρόνια διοικήθηκε με αποφάσεις του MGK, και όπου με το που κατέβαινες από το νησί γινόταν έλεγχος ταυτότητας , τώρα γίνεται προσπάθεια εξομάλυνσης. Από το ρεπορτάζ της Ταράφ, μάθαμε πως γίνονται βήματα για να τεθούν ενώπιον δικαστηρίου το Πρόγραμμα Υπονόμευσης και επίσημης καταπίεσης. Η Τουρκία πάντα αρνήθηκε πως απογύμνωσε εσκεμμένα το νησί από τους Ρωμιούς.

Μέχρι που εμφανίστηκαν οι κασέτες της υπόθεσης Βαριοπούλα. O συνταγματάρχης Μπουλέντ Τουντζάι -υπεύθυνος του Σχεδίου Δράσης στην περιοχή- στο αρχηγείο της 1ης Στρατιάς όπου υπηρετούσε το 2003ακούγεται να περιγράφει :

¨Τι να κάνουμε, θα συζητήσουμε τώρα εδώ κάποια πολύ εμπιστευτικά, πολύ απόρρητα θέματα. Άλλωστε αυτός ήταν ο βασικός σκοπός του προγράμματος. Σε πρώτο πλαίσια για να εξαναγκάσουμε τους Ρωμιούς σε μετανάστευση από την Ίμβρο στείλαμε εκεί μονάδα των ειδικών δυνάμεων στρατοχωροφυλακής. Κάναμε ανοιχτή φυλακή στη περιοχή. Τα αποτελέσματα αυτών ήταν πως υπήρξε σοβαρή μετανάστευση από τη περιοχή. Βήμα βήμα πιστεύω στους κρατικού φορείς έγιναν κάποια πράματα από την μια με την ανοιχτή φυλακή αλλά και φυτείες κ.λ.π. Επειδή όμως αυτό απελευθερώνει κάποια θέματα δεν το συζητάω. Αυτά ήταν εντός των τότε συνθηκών, τώρα είναι αδύνατο να γίνει κάτι τέτοιο, αλλά τότε στα πλαίσια των ελληνοτουρκικών σχέσεων ήταν αναπόφευκτο να γίνει έναντι των μέτρων που εφάρμοζαν αυτοί στην Δυτική Θράκη¨

Μήπως ήρθε η ώρα για συγγνώμη από τους Ίμβριους

Εφ. Ταράφ 28/10/2012

Γιλντιράι Ογούρ 

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ, ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *