Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΟΔΥΣΣΕΙΑ ΕΝΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

¨Φιμώθηκα, πλέον είμαι ένας δημοσιογράφος στην εξορία¨

Ο εκπρόσωπος από το 2004 της Πλατφόρμας Αλληλεγγύης Κρατούμενων Δημοσιογράφων Νετζατί Αμπαγί, ζήτησε άσυλο από την Γερμανία.

Ο Νετζατί Αμπαγί ο οποίος συνελήφθη πριν από 9 χρόνια όταν εργαζόταν στην εφημερίδα Ατιλίμ και αφέθηκε μετά ελεύθερος ώστε να δικαστεί χωρίς να κρατείται, ήταν γνωστός στην κοινή γνώμη ως εκπρόσωπος της Πλατφόρμας Αλληλεγγύης Κρατούμενων Δημοσιογράφων (TGDP). Μετά από την καταδίκη του Αμπαγί στο Ανώτατο Δικαστήριο ως ¨μέλος παράνομης οργάνωσης¨ βρέθηκε να αντιμετωπίζει ποινή τουλάχιστον δέκα ετών. Μετά από αυτή την εξέλιξη ο Νετζατί Αμπαγί με επιστολή του της 25/11/2012 προς τις οργανώσεις τύπου, ανακοίνωσε πως υποχρεώθηκε να καταφύγει στην Γερμανία. Δημοσιεύουμε το γράμμα του Αμπαγί που περιλαμβάνει τους λόγους του αιτήματος του καθώς και τις εξελίξεις των εννέα ετών.

¨Φιμώθηκα στην Τουρκία, πλέον είμαι ένας δημοσιογράφος στην εξορία…

Νετζατί Αμπαγί

Εκπρόσωπος της Πλατφόρμας Αλληλεγγύης Κρατουμένων Δημοσιογράφων (TGDP)

Τον αγώνα που άρχισα ως εκπρόσωπος τύπου της TGDP το 2004, την δημοσιογραφία και τον αγώνα μου για ελευθερία τύπου και ελευθερία πίστης και έκφρασης, θα προσπαθήσω να συνεχίσω σε συνθήκες εξορίας.

Μπορεί και εσείς να είστε ένας από τους χιλιάδες μάρτυρες του αγώνα μου για ελευθερία τύπου, σκέψης, έκφρασης, λόγου, διαμαρτυρίας και συνεταιρίζεσθαι στην Τουρκία. Τρείς φορές μπήκα στην φυλακή σαν ¨βαμμένος εγκληματίας σκέψης¨. Στο φασιστικό πραξικόπημα της 12/9/1980 κρατήθηκα στην στρατιωτική φυλακή Μέτρις. Το 1997 κατά την περίοδο του μοντέρνου πραξικοπήματος κρατήθηκα στην φυλακή του Γκέμπζε και το 2003 –λόγω της συνεχιζόμενης δίκης συνωμοσίας- στις φυλακές τύπου F στο Τεκίρνταγ.

Στο στάδιο που έφτασαν τα πράματα με την κυβέρνηση του ΑΚΠ, υποχρεώθηκα να καταφύγω στην Γερμανία.

Βρισκόμουν στην Ευρώπη συμμετέχοντας σε πάνελ με θέμα ¨Ελευθερία τύπου στην Τουρκία¨. Είχα μετάσχει σε ανάλογα πάνελ σε Γερμανία, Ελβετία και Γαλλία. Όταν στις 15/11/2012 ανακοινώθηκε η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ακύρωσα τα πάνελ σε Βέλγιο και Ολλανδία και άλλαξα γνώμη για την επιστροφή μου στην Τουρκία. Υποχρεώθηκα να ζητήσω άσυλο στην Γερμανία.

Το κράτος μου έδειξε τον δρόμο είτε των φυλακών τύπου F είτε της εξορίας. Πλέον στην Τουρκία φιμώθηκα.

Το 12ο Κακουργιοδικείο Κωνσταντινούπολης με απόφαση του της 4/5/2011 με τιμώρησε με ποινή 18 ετών και 9 μηνών, ως επικεφαλής παράνομης οργάνωσης. Η δικηγόρος μου Γκιουλιζάρ Τουντζέρ και εγώ πιστέψαμε πως θα αθωωθώ στο Ανώτατο Δικαστήριο. Διότι όπως αναφερόταν και στην απόφαση του δικαστηρίου τιμωρήθηκα αν και ¨δεν υπάρχουν αποδείξεις αλλά πεποιθήσεις¨. Φυσικά δεν θα μπορούσαν να βρεθούν αποδείξεις για κάτι που δεν υπήρξε. Η απόφαση του δικαστηρίου δεν ήταν νομική απόφαση αλλά πολιτική. Έναντι σε αυτή την απόφαση το Ανώτατο Δικαστήριο με απόφαση που ανακοίνωσε στις 15/11/2012 (με άγνωστο ακόμη σκεπτικό) επιφανειακά μεν βρήκε υψηλή την ποινή των 18 ετών και 9 μηνών, αλλά έκρινε πως ως μέλος οργάνωσης πρέπει να τιμωρηθώ με ποινή ανάμεσα σε 10 και 15 χρόνια φυλάκισης. Με αυτό τον τρόπο ολοκληρώθηκε η ανομία σε βάρος μου.

Για μένα αυτό που στην ουσία συζήτησε το κράτος ήταν το εξής : Να τιμωρήσουμε τον Νετζατί Αμπαγί με ποινή 18 ετών και 9 μηνών ή με μια ποινή ανάμεσα σε 10 και 15 έτη !

Η 9 ετών αναζήτηση δικαίου έληξε με την εξορία

Υπάρχουν κάποιοι λόγοι που επιδιώκεται η τιμωρία μου με βαριά ποινή. Όταν 9 χρόνια πριν δούλευα σαν εκδότης και συντάκτης στην εφημερίδα Ατιλίμ στήθηκε μια σκευωρία. Με αυτό τον τρόπο τιμωρείται επίσης και η εφημερίδα Ατιλίμ. Όταν 9 χρόνια πριν ενώ εργαζόμουν εκεί συνελήφθην και έπειτα αφέθηκα ελεύθερος, μαζί με μια ομάδα δημοσιογράφων της αντιπολίτευσης ιδρύσαμε το 2004 την Πλατφόρμα Αλληλεγγύης Κρατουμένων Δημοσιογράφων (TGDP). Από τότε που ιδρύθηκε μέχρι τώρα ήμουν ο εκπρόσωπος της. Ο ρόλος μου στην TGDP ήταν ιδιαίτερος όσον αφορά την ενημέρωση της τουρκικής και παγκόσμιας κοινής γνώμης σχετικά με την πραγματικότητα των κρατούμενων δημοσιογράφων, το πώς η Τουρκία είναι πρώτη στον αριθμό των φυλακισμένων δημοσιογράφων και τις μεγάλες της ευθύνες στα πεδία της ελευθερίας τύπου, έκφρασης και σκέψης. Ως πρώτο λόγο για τον εξαναγκασμό μου σε εξορία βλέπω το περιστατικό της 7/3/2012 όταν ο πρωθυπουργός Ερντογάν βγήκε στην τηλεόραση και βομβαρδίζει με επικρίσεις την TGDP δίνοντας και το όνομα μου.

Επίσης ήμουν ένας από αυτούς που οδήγησαν στην καταδίκη τον βασανιστή αστυνομικό Σεντάτ Σελίμ Αγί που τοποθετήθηκε υποδιευθυντής στην Αστυνομική Διεύθυνση Κωνσταντινούπολης και επικεφαλής της αντιτρομοκρατικής. Επίσης είχαμε υποβάλει προσφυγή στο ΕΔΑΔ (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων), καθώς το τουρκικό κράτος σε περιπτώσεις βασανιστών, εσκεμμένα είτε τις άφηνε να παραγραφούν οι υποθέσεις, είτε διεξήγαγε ελλιπή έρευνα. Το ΕΔΑΔ καταδίκασε την Τουρκία στις 6/4/2010. Ένας από αυτούς που προκάλεσε την καταδίκη της Τουρκίας εκεί ήμουν εγώ. Αυτή η επιδίωξη να τιμωρηθώ και τελικά ο εξαναγκασμός μου σε εξορία, οφείλεται και στον ρόλο μου σε αυτές τις δίκες των βασανιστηρίων και των βασανιστών.

Τέλος πρέπει να αναφέρω πως όταν στις 19/10/2012 πήγα στο Παρίσι για να μετάσχω σε εκδήλωση έγινα και μέλος της οργάνωσης Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα(RSF).¨

Εφ. Μπιργκιούν 26/11/2012

Σχ : Ωραίο σκεπτικό είχε το δικαστήριο ! Ακού λέει ¨Δεν υπάρχουν αποδείξεις αλλά πεποιθήσεις¨!!!!

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *