ΑΝ ΥΠΗΡΧΕ ΕΝΑΣ ΤΑΦΟΣ…

Αν υπήρχε ένας τάφος …..

 

Μητέρες του Σαββάτου που συγκεντρώθηκαν για 400η φορά στην πλατεία Γαλατασεράι : Περιμέναμε τα παιδιά μας να γυρίσουν υγιείς, δεν γύρισαν. Τουλάχιστον δώστε τα οστά τους.

Η πλατεία Γαλατασεράι πιο πολυπληθής από συνήθως. Κόσμος που περνά από την λεωφόρο Ιστικλάλ, κοιτάει το πλήθος. Εκείνη την ώρα πέρασαν δύο μεσήλικες γυναίκες από δίπλα μου. Μια εξ αυτών ρώτησε ¨τι γίνεται εδώ ;¨. Απάντησα λέγοντας πως ¨Μητέρες του Σαββάτου, συναντώνται σήμερα εδώ για 400η φορά. ¨Ααα αυτές που έχασαν τα παιδιά τους. Εγώ αν έχανα το παιδί μου θα έχανα τα λογικά μου¨ είπε. Μετά αφού είπε αυτή την φράση περπάτησαν και έφυγαν στο δρόμο τους. Οικογένειες που συγκεντρώθηκαν ένα Σάββατο πριν από 17 χρόνια, συγκεντρώθηκαν πάλι για 400η φορά. Όταν έκατσαν εδώ για πρώτη φορά διαμαρτυρόμενες ήλπιζαν πως μια μέρα τα αγνοούμενα παιδιά τους θα χτυπήσουν την πόρτα και θα πούνε ¨Ήρθα μάνα¨. Μετά από κάθε καθιστική διαμαρτυρία μειώνονταν αυτές οι ελπίδες. Πέρασαν εποχές και χρόνια από τότε που έφυγαν τα παιδιά τους.

Μέσα στο χρόνο έσβησαν και οι ελπίδες. Πλέον οι οικογένειες που συγκεντρώνονται ζητάνε τα οστά των παιδιών τους. Και να επέλθει δικαιοσύνη. Και με διακοπές μερικές φορές μέσα στο χρόνο, κάθονται σιωπηλές κρατώντας στην αγκαλιά τους φωτογραφίες των νέων ανθρώπων που έχασαν. Όλοι άκουσαν την φωνή τους εκτός από το κράτος. Και όχι μόνο δεν άκουσε, αλλά στο παρελθόν δεν επέτρεπε ούτε την σιωπηλή διαμαρτυρία. Χτες ήταν πολυπληθής η πλατεία. Καθώς επρόκειτο για την 400η καθιστική διαμαρτυρία προσήλθαν επίσης διανοούμενοι, καλλιτέχνες, πολιτικοί και αρθρογράφοι για να παράσχουν την στήριξη τους. Μια εβδομάδα μετά από αυτό το πλήθος δεν θα μείνει τίποτε. Πάλι θα καθίσουν μόνες τους με τον πόνο, αγκαλιά με τις φωτογραφίες των αγνοούμενων παιδιών τους. Και έστω και αν έσβησαν οι ελπίδες τους ζητάνε ¨ας υπάρξει ένας τάφος, μια ταφόπετρα να αφήνουμε λουλούδια¨. Στην πραγματικότητα εξ ονόματος των οικογενειών που απώλεσαν τα παιδιά τους και ζητάνε δικαιοσύνη, θα έπρεπε να ρωτήσουμε τους κρατικούς αρμόδιους : ¨Εάν κάποτε χανόταν το δικό σας παιδί και δεν ξαναγυρνούσε, εσείς τι θα κάνατε ;

 Άρχισαν τις καθιστικές διαμαρτυρίες στις 27 Μαΐου 1995

Οι Μητέρες του Σαββάτου άρχισαν τις διαμαρτυρίες τους στις 27 Μαΐου 1995. Μέχρι τις 13 Μαρτίου 1999 συνέχισαν αδιάκοπα τις καθιστικές διαμαρτυρίες με τις φωτογραφίες στην πλατεία Γαλατασεράι, ενώ υπήρξε κάποια διακοπή κατά το διάστημα μετά την 28η Φεβρουαρίου. ΟΙ Μητέρες του Σαββάτου συγκεντρώθηκαν ξανά στην πλατεία μετά από την έναρξη της δίκης Εργκενέκον.

Εφ. Ταράφ 25/11/2012 

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΚΟΥΡΔΙΚΟ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *