¨ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ, ΗΡΘΕ Η ΣΕΙΡΑ ΜΑΣ ΝΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ¨

Το ξέρουμε ήρθε η σειρά μας να πεθάνουμε

Εργάτες που δουλεύουν κάτω από βαριές μυρωδιές που δυσκολεύουν την αναπνοή…Οι άρρωστοι φίλοι του Βεντάτ Γιλντιράκ που πέθανε από την πνευμονοκονίαση που του διέλυσε τα πνευμόνια δηλώνουν : Το ξέρουμε ήρθε η σειρά μας να πεθάνουμε.

Φεύγουν από τα χωριά τους και πάνε στην Κωνσταντινούπολη όπου τις μεν νύχτες κοιμούνται από εδώ κι από εκεί και την μέρα εργάζονται σε εργαστήρια αμμοβολής τζίν. Δουλεύουν ανασφάλιστοι όχι για πολύ, από έξι μήνες έως δύο χρόνια, και μετά επιστρέφουν στις πατρίδες τους για να πεθάνουν. Ένα από αυτά τα μέρη είναι και το 350 σπιτιών χωριό Τασλίτσαγί του νομού Μπίγκιολ. Σχεδόν σε κάθε σπίτι υπάρχει και ένας άρρωστος από πνευμονοκονίαση που περιμένει να πεθάνει. Αυτοί οι χωρικοί που λόγω της ασθένειας που έπαθαν από τα εργαστήρια αμμοβολής τζιν στην Κωνσταντινούπολη είναι αναγκασμένοι να ζούνε συνδεδεμένοι με μηχάνημα, έχασαν πριν από 4 μέρες έναν φίλο τους από αυτήν την ασθένεια. Τώρα λοιπόν αυτοί προσπαθούν να επιβιώσουν δηλώνοντας πως ¨Το ξέρουμε ήρθε η σειρά μας να πεθάνουμε¨

Σκηνή συλλυπητηρίων στήθηκε πάλι στο χωριό Τασλίτσαγί. Φίλοι και συγγενείς του Βεντάτ Γιλντιράκ που έχασε την ζωή του πριν από 4 μέρες είναι συγκεντρωμένοι. Εύχονται συλλυπητήρια και περιγράφουν την πνευμονοκονίαση που πήρε τον Βεντάτ από ανάμεσα τους. Η αρρώστια αυτή είναι σαν μοίρα για αυτό το χωριό. Από τους 51 που πέθαναν μέχρι σήμερα από την πνευμονοκονίαση, οι 15 είναι από αυτό το χωριό. Σχεδόν σε κάθε σπίτι αυτού του χωριού με τις 350 κατοικίες, υπάρχει και ένας άρρωστος από πνευμονοκονίαση. Εξ αυτών οι 15 είναι σε βαριά κατάσταση και αγωνίζονται να ζήσουν συνδεδεμένοι με μηχάνημα.

Σύνταξη δίνεται όταν πλησιάζουμε στον θάνατο

Στο χωριό την πνευμονοκονίαση την λένε ¨αρρώστια αμμοβολής¨. Ξέρουν όλοι ότι πρόκειται για μια ασθένεια των πνευμόνων που την παθαίνουν δουλεύοντας σε λαθραία εργαστήρια – ενίοτε κάτω από σκάλες- στην Κωνσταντινούπολη, αλλά προτιμούν να την ονομάζουν έτσι. Ασθενείς με πνευμονοκονίαση μιλάνε στην Ταράφ στην σκηνή συλλυπητήριων για τα προβλήματα τους, τις προσδοκίες τους και ενίοτε για τα αδιέξοδα τους. Το κράτος δίνει σε 61 άτομα που έχουν αρρωστήσει μισθό, αλλά με μια περίεργη λεπτομέρεια. Για να ληφθεί μισθός πρέπει η αρρώστια να έχει προχωρήσει και στα τρία στάδια της. Δηλαδή η αρρώστια να βρίσκεται στο πλέον προχωρημένο στάδιο. Ο μουχτάρης Ατικ Οράλ περιγράφει την κατάσταση των αρρώστων που δεν παίρνουν αυτό το βοήθημα, λόγω του ότι η αρρώστια δεν έχει φτάσει σε αυτό το επίπεδο :

¨ Πολλοί άρρωστοι δυσκολεύονται να περπατήσουν στο σπίτι τους. Ακόμη και στην πιο μικρή απόσταση τους μεταφέρουμε με αυτοκίνητα. Σε αυτούς τους ασθενείς δεν δίνεται επαρκής βοήθεια. Το δικαίωμα αυτό το αποκτάνε μόνο όταν πλησιάσουν στο θάνατο. Για παράδειγμα αν ένας ασθενής παρουσιάσει πνευμονοκονίαση, δεν του δίνεται βοήθημα. Μόνο όταν αυξηθεί ο κίνδυνος του θανάτου και εξαπλωθεί σε όλο το σώμα η αρρώστια, μόνο τότε δίνεται η χρηματική βοήθεια. Μα θα έπρεπε αυτά τα χρήματα να δοθούν νωρίτερα ώστε να χρησιμοποιηθούν στην θεραπεία του ατόμου¨

……………………….

 Εφ. Ταράφ 23/8/2012

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone