ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ

Διακρίσεις ακόμη και στο νεκροταφείο

Αϊδίνιο –Κούρδοι οι οποίοι αναγκάστηκαν λόγω του βρώμικου πολέμου στο Κουρδιστάν να παρατήσουν τα χωριά τους και να εγκατασταθούν στην περιοχή Τεπετζίκ του Αϊδινίου, αντιμετωπίζουν διακρίσεις μαζί με Αλβανούς και ¨Μακεδόνες¨, ακόμη και στον χώρο του νεκροταφείου.

Κούρδοι οι οποίοι στην δεκαετία του 90 λόγω του πολέμου εγκατέλειψαν τα χωριά τους και ήρθαν στις ακτές του Αιγαίου, κι εδώ αντιμετώπισαν τις ίδιες πιέσεις. Εδώ όμως οι πιέσεις ήταν από μετανάστες από την περιοχή της Θεσσαλονίκης. Σε τέτοιο βαθμό που ακόμη και οι χώροι των νεκροταφείων ξεχωρίστηκαν. Επίσης απαγορεύτηκε η είσοδος τους στα καφενεία των Τούρκων και των ¨Θεσσαλονικιών¨.

 Ο Αχμέτ Εργκιούν-Κούρδος από το Άγρι που εξαναγκάστηκε σε μετανάστευση, αναφέρει πως προτίμησε το Τέπετζικ λόγω της ζήτησης που υπήρχε για εργάτες στην γεωργία.

Ο Εργκιούν περιγράφει το πώς οι ντόπιοι Τούρκοι και οι πρόσφυγες από την Θεσσαλονίκη τους έβλεπαν σαν εχθρούς. Ο Εργκιούν καταγράφει πως οι διακρίσεις δεν ήταν μόνο ενάντια στους κούρδους αλλά και στους πρόσφυγες από Αλβανία και ¨Μακεδονία¨, και προσθέτει πως όταν σε περίπτωση θανάτου ζητάνε χώρο για τάφο από την δημαρχία, τους δίνουν μέρος όχι στο νεκροταφείο της περιοχής αλλά έξω από εκείνην, σε χώρο όπου θάβονται Αλβανοί και ¨Μακεδόνες¨.

Ο Εργκιούν θυμίζει την δήλωση του Ερντογάν που είχε πει πως ¨Οι δικοί μου Τούρκοι, Κούρδοι, Άραβες, Τσερκέζοι και πρόσφυγες πολίτες μου ζούνε σαν αδέρφια και κανείς δεν μπορεί να χαλάσει αυτήν την ενότητα¨ και λέει ¨Ο Ερντογάν αντί να φωνάζει στην Άγκυρα ας έρθει εδώ να δει τις διακρίσεις¨ και λέει πως ο ρατσισμός και οι διακρίσεις αποτελούνε ντροπή για την Τουρκία.

Μιλώντας στο ANF ο Εργκιούν περιέγραψε τα εξής : ¨Εγώ εξαναγκάστηκα να μεταναστεύσω από το Άγρι εδώ. Όταν ήρθα εδώ στην τσέπη μου είχα μόνο χρήματα για να νοικιάσω ένα σπίτι. Για αυτό αναζήτησα γρήγορα ένα μέρος όπου θα δούλευα. Καθώς στο Τέπετζικ η γεωργία είναι έντονη και οι δυνατότητες για δουλειά περισσότερες, μεταφέρθηκα εδώ μαζί με την οικογένεια μου. Εδώ οι άνθρωποι μας έβλεπαν σαν εχθρούς. Δεν μας μιλούσαν, δεν μας βοηθούσαν, δεν μας έδιναν καν σπίτι, ιδιαίτερα οι πρόσφυγες από την Θεσσαλονίκη. Ούτε στα καφενεία δεν μας έβαζαν. Μας έβλεπαν ως εχθρούς.

……………………..

Από την αρχή που εγκατασταθήκαμε στο Τέπετζικ, οι Τούρκοι και οι ¨Θεσσαλονικείς¨ και όλοι εκεί μας μισούσαν. Αυτό το μίσος ακόμη υπάρχει, αλλά εκείνη την περίοδο νομίζω πως και να μας σκότωναν το μίσος τους δεν θα μειωνόταν. Δεν μπορούσαμε να γράψουμε τα παιδιά μας στο σχολείο, δεν μπορούσαμε άνετα να πάμε σε άλλο μπακάλικο πλην αυτό της συνοικίας μας, και δεν μπορούσαμε να πάμε στα καφενεία και στα πάρκα όπου βρισκόταν αυτοί¨.

…………………

Κουρδικό Πρακτορείο Φιράτ 1-4-2012

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΚΟΥΡΔΙΚΟ, ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *