ΝΕΤΣΛΑ ΤΣΑΒΟΥΣ-ΕΠΙΚΕΦΑΛΗΣ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ DEB

Δρ. Νετσλά : Να γυρίσουμε στις παλιές σχέσεις γειτονίας, να είμαστε πιο ανθρώπινοι, και στην πολιτική να στηρίξουμε το δικό μας κόμμα.

Καταρχάς ο κόσμος της Δυτικής Θράκης με γνώρισε πολύ γρήγορα. Τι να πω, ενδεχομένως από τύχη. Εγώ πιστεύω πως αυτό συνέβη λόγω της αποδοτικής μου εργασίας. Γεννήθηκα στις Σάππες και σπούδασα στο τουρκικό δημοτικό Σαππών. Αργότερα πήγα στην Κωνσταντινούπολη. Γυμνάσιο και Λύκειο τα τελείωσα εκεί. Καθώς δεν μπόρεσα να επωφεληθώ από την ποσόστωση που υπήρχε τότε για τους ξένους φοιτητές και επέμενα να πάω ιατρική, βρέθηκα στην Ιταλία.

 ¨Στην Κατάνια της Σικελίας μπορώ να πω πως ήμουν η πρώτη που είπα πως κατάγομαι από τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης¨

 Η ιστορία μου στην Σικελία άρχισε περίεργα. Διότι εγώ ήμουν μια Ελληνίδα πολίτης που ερχόμουν από Τουρκία. Τα έγγραφα μου σχετικά με τις σπουδές ερχόταν όλα στα τουρκικά αλλά εγώ ήμουν Ελληνίδα πολίτης. Αυτό είχε τραβήξει την προσοχή της επιτροπής. Τα άτομα της επιτροπής με ρώτησαν ¨Ποια είναι η ιστορία σου ;¨. Εκεί λοιπόν άρχισα για πρώτη φορά να περιγράφω την μειονότητα μας. Περιέγραψα πως είμαι από μια πόλη σε απόσταση περίπου 90 χιλιομέτρων από την Τουρκία, όπου ζει η λεγόμενη Τουρκική Μειονότητα Δυτικής Θράκης και όπου ζούμε σαν μειονότητα. Εκείνοι ήξεραν πως υπάρχει μια μειονότητα στην Δυτική Θράκη στην Ελλάδα. Στην Κατάνια της Σικελίας μπορώ να πω πως ήμουν η πρώτη που είπα πως κατάγομαι από τους Τούρκους της Δυτικής Θράκης. Αποφοίτησα από εκεί και μετά γύρισα στην Δυτική Θράκη. Εδώ η πρώτη μου δουλειά ήταν να γνωρίσω τους ανθρώπους. Διότι είχαν περάσει 18 χρόνια και όταν γύρισα μετά από τόσο μεγάλο διάστημα δεν είχα κάποιον κοντινό μου να μιλήσω. Στις Σάππες είχαμε ένα μαγαζί με παπούτσια που είχε μείνει από τον παππού μου. Όταν ερχόμουν τα καλοκαίρια εκεί συζητούσαμε με χωρικούς από τα γύρω χωριά. Το επάγγελμα του παππού μου, όταν πέθανε και ο πατέρας μου, το συνέχισε η μάνα μου. Τώρα λέω καλά που το συνέχισε η μάνα μου. Διότι εγώ δεν θα μπορούσα να σπουδάσω και να φτάσω σε αυτό το επίπεδο. Το 1990 και 1991 με κάποιο τρόπο ήρθαν στις Σάππες οι Ρώσοι. Στο παζάρι της Κυριακής όλα μπερδεύονταν, έβρισκες ότι ήθελες. Ένας από τους λόγους που πήγα στην Ιταλία ήταν ότι εγώ δεν πήγαινα στο ΔΙΚΑΤΣΑ. Αυτό το θέμα το είχε ερευνήσει ο πατέρας μου. Εξ αυτού του λόγου άρχισε η περιπέτεια μου στην Ιταλία.

………………….

Αργότερα αποφάσισα να ανοίξω το δικό μου ιατρείο. Το 2006 άνοιξα ιατρείο στις Σάππες. Επίσης από την πρώτη χρονιά υπηρετώ στο ΙΚΑ.

Βγήκα στην πολιτική τις μέρες που άνοιγα το ιατρείο μου. Αυτό είχε συμπέσει με τις νομαρχιακές εκλογές. Στα εγκαίνια του γραφείου μου ήρθε ο τότε νομάρχης Άρης Γιαννακίδης. Εκεί τον γνώρισα. Μου ζήτησε να πάρω θέση δίπλα του. Στην αρχή απάντησα αρνητικά αλλά μετά δέχτηκα με την σκέψη πως δεν έχω τίποτε να χάσω. Πήρα μέρος ως υποψήφια και αφού εξελέγην βρέθηκα στην πολιτική. Εκείνη την περίοδο έμαθα το πώς εργάζονται και σκέφτονται στην πολιτική, την βρωμιά κι έμαθα να μένω καθαρή. ‘Άρχισα να μαθαίνω πολλά γύρω από την Δυτική Θράκη.

……………………..

Στο μεταξύ ιδρύσαμε μαζί με φίλες τον Σύλλογο Σαππών. Αυτή τη στιγμή είμαι πρόεδρος ταυτόχρονα στο τομέα γυναικών του Συλλόγου Επιστημόνων Μειονότητας και του τομέα γυναικών του κόμματος DEB. Ως τομέας γυναικών προβήκαμε σε κάποιες δραστηριότητες. Οργανώσαμε ένα ταξίδι στην Κωνσταντινούπολη. Εδώ αποτύχαμε και το λέω με περηφάνια.

…………………..

Εδώ όμως πρέπει να ξέρουμε πολύ καλά την μητρική μας γλώσσα. Για αυτό πιστεύω πως όλοι μας μέσα από όλους τους συλλόγους μας να συναντηθούμε. Ο Δυτικοθρακιώτης πρέπει να ξέρει δύο γλώσσες πολύ καλά, πρέπει να διαβάζει πολλά βιβλία, πρέπει να αναπτύξει τον εαυτό του, να ανεβάσει το επίπεδο του. Περιγράφω την θρησκεία μου αλλά για να το κάνω αυτό πρέπει να ξέρω καλά και τον χριστιανισμό και για να γίνει αυτό πρέπει να ερευνώ και να διαβάζω.

………………

Εφ. Μπιρλίκ 15-3-2012 

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone