ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ…

Έφυγαν χωρίς τάφο

Κωνσταντινούπολη – Η Ασιγιέ Ντογάν, ο Ραμαζάν Ντογάν και τέλος ο Κεμαλετίν Ερέν αποχαιρέτισαν τη ζωή με την πίκρα πως δεν μπόρεσαν να αγκαλιάσουν την πέτρα από τον τάφο των αγνοούμενων παιδιών τους. Ο μόνος ¨τυχερός¨ υπήρξε ο Μπαμπά Οτζάκ ο οποίος πριν πεθάνει μπόρεσε και αγκάλιασε τον τάφο του γιού του του Χασάν.

Τα Σάββατα στην πλατεία Γαλατάσεράι πλέον συναντώνται τρεις γενιές, από την μια μεριά αυξάνονται και από την άλλη εκλείπουν. Μάνες και πατεράδες από την πρώτη γενιά τελειώνουν τον βίο τους με την ελπίδα πως θα έβρισκαν έναν τάφο για τα αγνοούμενα παιδιά τους. Η Ασιγιέ Ντογάν, ο Ραμαζάν Ντογάν και τέλος ο Κεμαλετίν Ερέν αποχαιρέτισαν τη ζωή χωρίς να μάθουν την μοίρα των αγνοούμενων –δίχως τάφο- παιδιών τους.

Η Ασιγιέ Ντογάν που είδε τελευταία φορά τον γιό της τον Σεϊχάν Ντογάν στις 29-10-1995 όταν τον συνέλαβαν και τον μετέφεραν στο τάγμα Νταργκετζίτ, πέθανε στις 31 Οκτωβρίου του 2000. Η Ασιγιέ λόγω του πολέμου είχε συρθεί στην Κωνσταντινούπολη και ο τάφος της είναι στο νεκροταφείο Καναργιά.

Η Ασιγιέ από τότε που συνέλαβαν τον 13χρονο Σεϊχάν ποτέ δεν έχασε την ελπίδα της πως θα τον έβρισκε. Την αμέσως επόμενη μέρα πήγε στο στρατόπεδο ρωτώντας ¨Που είναι τα παιδιά μου ;¨. Της απάντησαν πως ¨Μην ανησυχείς θα έρθουν¨. Την δεύτερη μέρα που πήγε ξανά της είπαν πως ¨Τα αφήσαμε τα παιδιά σου, πήγαν σπίτι, μην ξανάρθεις¨. Οι στρατιώτες λίγες μέρες μετά απελευθέρωσαν τον 9χρονο Χαζνί. Ο Χαζνί περιέγραψε στην μητέρα του όλα τα βασανιστήρια στα οποία είδε να υποβάλλουν τον αδερφό του τον Σεϊχάν. Η Ασιγιέ δεν σταμάτησε. Κάθε μέρα πήγαινε στο στρατόπεδο και ρωτούσε για τον γιό της και υπέβαλε αιτήματα στους εισαγγελείς. Μετά από κάθε αίτημα, την συλλάμβαναν, την ανέκριναν και της ζητούσαν να σταματήσει να ψάχνει τον γιό της. Για να μπορέσει να ακουστεί η φωνή της μια μέρα βγήκε και στο κανάλι MED TV και δήλωσε πως ¨Εγώ έχω μηνύσει το κράτος, θέλω το παιδί μου¨. Την επόμενη μέρα η Ασιγιέ εξαφανίστηκε και βρέθηκε 11 μέρες αργότερα. Την είχαν βασανίσει σκληρά. Η Ασιγιέ δεν περιέγραψε ιδιαίτερα τα βασανιστήρια που υπέστη, και από την μέρα που ήρθε στην Κωνσταντινούπολη, εντάχθηκε στις Μητέρες του Σαββάτου. Μέχρι τη μέρα του θανάτου της μετείχε κάθε Σάββατο.

……………………….

Κουρδικό Πρακτορείο Ειδήσεων Φιράτ 12-2-2012

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ-ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ, ΚΟΥΡΔΙΚΟ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *