ΒΙΑΣΜΟΣ ΚΑΙ ΦΟΝΟΣ ΣΤΗΝ ΜΠΙΓΚΙΟΛ

Βιασμός και φόνος στην Μπίγκιολ

Πήγα φαντάρος ως 3/1973 και άρχισα την θητεία μου σε μονάδα ως λοχίας στο 2 τάγμα του 28ου μηχανοκίνητου συντάγματος στο Μάμακ της Άγκυρας.

Ήταν τα τέλη του 1993 και στα ανατολικά υπήρχαν έντονες συγκρούσεις. Καθώς βρισκόμουν στην Άγκυρα ένοιωθα τυχερός αλλά πριν περάσει πολύ καιρός, έγιναν μεγάλες μετακινήσεις μονάδων που περιλάμβαναν και την μονάδα μας.

Το τάγμα μας μετακινήθηκε στην πόλη Γκεντς του Μπίγκιολ. Στην πόλη εγκατασταθήκαμε σε κτίριο που παλιά ήταν βιβλιοθήκη. Αργότερα ανά ομάδες μεταφερθήκαμε στο στρατόπεδο του Γκιουζέλτεπέ στο τρίγωνο ανάμεσα σε Κουλπ, Λίτζε και Γκέντζ.

Μετείχα σε αμέτρητες ενέδρες και συγκρούσεις. Ήταν το φθινόπωρο του 1994 όταν ομάδα στρατιωτών που γύρισε από περιπολία έφερε μαζί της και το πτώμα ενός νέου κοριτσιού. Είπαν πως επρόκειτο για μια κοπέλα μέλος του ΠΚΚ. Παρά τα όσα είπαν όμως το κορίτσι δεν έμοιαζε να είναι από το βουνό. Φορούσε μια ζακέτα σε στρατιωτικό χρώμα αλλά πέρα από αυτό ήταν ντυμένη με την τοπική φορεσιά της περιοχής. Μακριά φούστα στολισμένη με γιρλάντα από λουλούδια, μπορντό πουλόβερ και πόδια γυμνά. Τα πάνω ρούχα της ήταν ξεσκισμένα. Ήταν ένα πολύ όμορφο και ξανθό κορίτσι με καταγάλανα μάτια. Την έφεραν και την παράτησαν στη μέση του στρατοπέδου. Οι στρατιώτες ήδη είχαν σκίσει όλα τα ρούχα του κοριτσιού και φαινόταν όλα. Είχαν βέργα στα χέρια τους που την έβαζαν και την έβγαζαν βρίζοντας στα πιο ιδιωτικά μέρη του κοριτσιού.

Στο 3ο τάγμα υπήρχε ένας λοχίας που έκανε συνεχώς προσευχή. Μορφωμένος αρκετά περί τα θρησκευτικά. Είπε λοιπόν πως ¨Μπορεί να είναι μέλος του ΠΚΚ, μπορεί να είναι εχθρός, αλλά με βάση τη θρησκεία μας από τη στιγμή που πεθαίνει κάποιος δεν τον πειράζουν¨ και προσπάθησε να εμποδίσει τους στρατιώτες, αλλά μάταια. Μεγάλο μέρος αυτών που έκαναν οι στρατιώτες δεν μπορώ να τα περιγράψω.

Αυτό συνεχίστηκε κάποιες ώρες και μετά ήρθε ένα ελικόπτερο από το σύνταγμα στην Μπίγκιολ. Κατέβηκαν κάποιοι αξιωματικοί μεταξύ των οποίων και ένας ταγματάρχης και εξέτασαν το πτώμα. Μετά μπήκαν στο κτίριο και συναντήθηκαν με τους δικούς μας ανώτερους αξιωματικούς. Κανονικά οι ΠΚΚδες που σκοτώνονταν σε συγκρούσεις μεταφέρονταν με ελικόπτερο στο σύνταγμα στο Μπίγκιολ, αλλά αυτή τη φορά δεν έγινε έτσι.

Πίσω από το στρατόπεδο υπήρχε ένα ποτάμι. Κατευθυνόταν αριστερά από το χωριό, δεξιά από το στρατόπεδο, και μετά έμπαινε στο βουνό. Εκεί λοιπόν έσκαψαν με μηχάνημα ένα λάκκο και έθαψαν το κορίτσι.

Αργότερα ένας στρατιώτης από την Άγκυρα μας είπε πως εκείνο το κορίτσι ήταν βοσκοπούλα στα ζώα του ΠΚΚ, και πως όταν την συνέλαβαν οι στρατιώτες ήταν σώα. Την πήρε ο επικεφαλής της ομάδας και την πήγε μέσα στο δάσος για ανάκριση, και όταν γύρισαν τα πάνω ρούχα του κοριτσιού ήταν σκισμένα, έκλαιγε συνέχεια, έκρυβε το πρόσωπο της με τα χέρια της, και δεν μιλούσε καθόλου. Μας περιέγραψε πως τότε νευριασμένος από την συμπεριφορά της ο αρχηγός της ομάδας την σκότωσε πυροβολώντας την στο κεφάλι.

Η θητεία για την οποία είχα ξεκινήσει με νταβούλια και ζουρνάδες, όταν γύρισα σπίτι ντρεπόμουν για αυτήν. Ούτε καν θέλω να θυμάμαι τα περισσότερα

 

Επιστολή ανώνυμη που μας ήρθε από παλιό στρατιώτη.

 Ιστοσελίδα Askerler anlatıyor 12-1-2012

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΚΟΥΡΔΙΚΟ, ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *