¨ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΑΠΟΔΕΧΤΗΚΑΝ ΤΟΥΣ ΜΗ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΟΥΣ ΩΣ ΙΣΟΥΣ¨

 Κουρδικό Πρακτορείο Φιράτ 7-9-2011

 

 Ριφάτ Μπαλί : Υπάρχει ο κίνδυνος για γεγονότα τύπου 6-7 Σεπτεμβρίου για τους Κούρδους

 Κωνσταντινούπολη- Ο ιστορικός και ερευνητής Ριφάτ Μπαλί είπε πως λόγω της συνεχούς ανόδου του εθνικισμού υπάρχει ο κίνδυνος για γεγονότα τύπου 6-7 Σεπτεμβρίου σε βάρος Κούρδων και άλλων μειονοτήτων και έκανε αξιοσημείωτες διαπιστώσεις : 

– Ο Εβραίος θα ξεχάσει τον Σιωνισμό, ο Βόσνιος το ότι είναι Βόσνιος και ο Κούρδος τον κουρδισμό. Αυτό ήταν το σχέδιο δημιουργίας πολιτών στα πλαίσια του ¨μία γλώσσα, μία φυλή¨.

– Διευρύνθηκε η ρητορική μίσους. Και εάν είναι σε βάρος Εβραίων, Αρμενίων και Κούρδων τότε δεν είναι αδίκημα. Αν γίνει σε Τούρκο τότε είναι αδίκημα.

 

– Στόχος της ανταλλαγής πληθυσμών ήταν η διάσωση από τους Έλληνες και τους Αρμενίους.

Κατά την μονοκομματική περίοδο οι Εβραίοι δεχόταν πίεση να αφομοιωθούνε επειδή μιλούσαν Ισπανικά. Σήμερα υπάρχει πίεση στους Κούρδους να μιλάνε τουρκικά.

 

Οι Αρμένιοι εξ όσων βλέπουμε παρουσιάζουν μια εικόνα πλήρους υποστήριξης προς το ΑΚΠ. Οι Εβραίοι στην αρχή ήταν με το ΑΚΠ. Σήμερα πλέον δεν είναι έτσι.

 

Υπάρχει μια προσπάθεια επιβολής στους Κούρδους ενός κατά την γνώμη μου συντηρητικού τρόπου ζωής.

 

– Ο ιστορικός και συγγραφέας Ριφάτ Μπαλί που έχει κάνει σημαντικές έρευνες γύρω από τις μειονότητες, τον αντισημιτισμό και ιδιαίτερα για το θέμα των Εβραίων, αναφέρει ότι οι μειονότητες κατά την περίοδο της δημοκρατίας ήταν χειρότερα από πλευράς δικαιωμάτων και ελευθεριών σε σύγκριση με την Οθωμανική εποχή.

 

Ο Μπαλί αναφέρει ότι μετά από το 1960 η δομή της κοινωνίας άλλαξε. Καθώς ο πληθυσμός αυξήθηκε, έγινε πιο εθνικιστής και πιο ισλαμικός.

……………………………..

Αυτό που αναφέρατε δεν ήταν μια κάποια εγγύηση που υπήρχε για τις μειονότητες επί Οθωμανικής εποχής ; Πως άλλαξε αυτό κατά την περίοδο της δημοκρατίας και ποιος ήταν ο λόγος ; Αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης συνεχίζεται και σήμερα ;

 

Φυσικά υπάρχουν πολλοί λόγοι. Πρώτον, όταν το 1923 ιδρύεις την δημοκρατία δεν μπορείς με ένα κουμπί να σβήσεις την μνήμη. Ακόμα και στον υπολογιστή μπορείς να επαναφέρεις αυτά που εξαφάνισες. Έτσι έγινε και εδώ. Ο Μουσταφά Κεμάλ θέλησε να δημιουργήσει μια νέα κοινωνία, να σβήσει την μνήμη. Δεν έγινε όμως. Διότι αυτοί οι άνθρωποι ήταν άνθρωποι που προερχόταν από τους Οθωμανούς. Η κοινωνία δεν άλλαξε. Έτσι και η κοινωνία και το κράτος συνέχισε να βλέπει τις τους μη μουσουλμάνους με την ίδια ματιά. Ποτέ δεν τους αποδέχτηκαν ως ίσους με τους μουσουλμάνους. Διότι στην σκέψη τους το κυρίαρχο στοιχείο πάντα ήταν το Ισλάμ.

 

Δεύτερον αυτά που συνέβησαν κατά τον 1ο Παγκόσμιο Πόλεμο, αυτά που συνέβησαν κατά την εποχή κατοχής της Σμύρνης και η συνεργασία τμήματος των μη μουσουλμάνων με τις κατοχικές δυνάμεις στην Κωνσταντινούπολη, δημιούργησαν μεγάλες αντιδράσεις. Άλλωστε και μετά την ίδρυση της δημοκρατίας αλλά και μέχρι την ίδρυση από τις διαπραγματεύσεις είναι ξεκάθαρο ότι οι ιδρυτές πλέον δεν εμπιστευόταν τους μη μουσουλμάνους, και σκεφτόταν πως ¨Ιδιαίτερα οι Έλληνες και οι Αρμένιοι μας προδώσαν και καλά θα είναι να σωθούμε από αυτούς¨. Κατά ένα μέρος για αυτό έγινε η ανταλλαγή.

 

Τρίτος λόγος : Ένα από τα προβλήματα ίδρυσης της δημοκρατίας ήταν ότι καθώς κυρίαρχα στοιχεία σε αυτήν ήταν το Ισλάμ και οι Μουσουλμάνοι, θα έπρεπε και αυτοί ¨που έχυσαν το αίμα τους¨ να εισπράξουν και το τίμημα για αυτό. Και αυτό έπρεπε να είναι και οικονομικό. Η λογική είναι πως εφόσον εμείς χύσαμε το αίμα μας και εσείς δεν κάνατε τίποτε και ένα τμήμα σας συνεργάστηκε, τότε τραβηχτείτε στην άκρη. Εμείς πρέπει να κυριαρχήσουμε στην οικονομία. Αυτό όμως δεν έγινε. Διότι δεν μπορείς από την μια μέρα στην άλλη να δημιουργήσεις μια τάξη επιχειρηματιών και εμποροβιομηχάνων. Και βλέπουμε ότι ακόμα και μετά το 1923 οι μη μουσουλμάνοι κυριαρχούσαν στην οικονομία. Άλλωστε αυτός ήταν και ο λόγος για τον κεφαλικό φόρο την δεκαετία του 40. Μάλιστα αυτό δημιουργούσε και στην κοινωνία και στο κράτος μια οργή και μια ζήλεια. Για αυτό και στην πράξη οι μη μουσουλμάνοι παρά την συνταγματική πρόβλεψη, υπόκειντο σε πολλές διακρίσεις. Αυτό όμως έστω και αν τους απογοήτευσε το δέχτηκαν. Κοίταζαν τις δουλειές τους σκεπτόμενοι πως έτσι θα συνεχιστεί. Μέχρι που ήρθε ο κεφαλικός φόρος το 1942. Διότι τότε πια τα έχασαν όλα και έζησαν μια μεγάλη απογοήτευση. Όλα χάθηκαν.

…………………

 

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *