MIA NYXTA ΣTO BOYNO

Εφ. Ραντικάλ 22-5-2011

Μια νύχτα στο βουνό

Για εκείνη την νύχτα πιο πολύ από όλα αναρωτιέμαι τι ένιωθαν περιμένοντας κάτω από εκείνο το τεράστιο φεγγάρι

 Μαζεύτηκαν στους πρόποδες του βουνού.

Εκατοντάδες άτομα από κάθε ηλικία. Αν θέλετε δείτε ένα ένα τα πρόσωπα τους. Δεν θα μπορέσετε να δείτε διαφορετική έκφραση.

 Αυτοί είναι συνηθισμένοι να κρατάνε μαζικά πένθος, και να κάθονται στους πρόποδες των βουνών, μπροστά στις φυλακές, στις πλατείες των χωριών. Είναι οι Κούρδοι.

Για αυτό για εκείνους δεν έχει καμμία σημασία το γεγονός ότι εκείνα τα χώματα ανήκουν στο Ιράκ. Διότι αυτοί οι άνθρωποι με πόνους και τραύματα ζούνε για εκατοντάδες χρόνια σε εκείνα τα χώματα. Πήγαν για να πάρουν τα σώματα τριών από τους 12 ΠΚΚδες που σκοτώθηκαν κατά την επιχείρηση του στρατού στις 12 με 14 Μαίου στην περιοχή Ουλούντερε του Σιρνάκ.

Σε αυτή τη φωτογραφία δεν φαίνονται αλλά υπήρχαν και γυναίκες. Ενώθηκαν για να πάρουν τις σωρούς των συγγενών τους και των παιδιών τους. Μια μαύρη Κυριακή αψήφησαν τα πάντα και εισήλθαν σε εκίνη την περιοχή του Ιράκ. Χιλιάδες Κούρδοι.

Την πρώτη μέρα δεν τους δόθηκε άδεια να πάνε να πάρουν τις σωρούς. Διανυκτέρευσαν στην κορυφή Μπιλιτζάν καίγοντας ξύλα.Για εκείνη την νύχτα πιο πολύ από όλα αναρωτιέμαι τι ένιωθαν περιμένοντας κάτω από εκείνο το τεράστιο φεγγάρι.

Τα πρόσωπα τους σαν χαραγμένα από πόνο χιλιάδων χρόνων. Κοντά τους συνεχίζουν να εμφανίζονται οι ομαδικοί τάφοι.Μη καταγεγραμμένοι χιλιάδες νεκροί βγαίνουν από τους λάκκους. Οι νεκροί αγνοούμενοι. Νεκροί χωρίς τάφους.

Αυτή τη φορά θέλησαν να πλυνουν με τα χέρια τους τους νεκρούς τους και να τους θάψουν. Και αυτό ακόμα για κάποιους θεωρείται ακατανόητο. Δεν ήρθε πια ώρα να το δεχτούνε ;

Πίσω από εκίνους που εσείς τους αποκαλείτε τρομοκρατική οργάνωση και τρομοκράτες, υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες, εκατοντάδες χιλιάδες, εκατομμύρια άνθρωποι.

Να τους σκοτώνεις δεν τελειώνουν.

Τις ανακοινώσεις του Γενικού Επιτελείου όπως και να έχει τις παρακολουθούμε. Δεν θα θέλατε να ακούσετε και την φωνή ενός από αυτούς που πέρασαν την νύχτα εκίνη στο βουνό ;

Ας διαβάσουμε λοιπόν την δήλωση που έκανε στο Bianet ο ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής Χασίπ Καπλάν, ο οποίος αν κοιτάξουμε την φωτογραφία φαίνεται δίπλα στους ανθρώπους. Περιγράφει εκίνη την νύχτα : Τέσσερεις από τις σωρούς τις είχσν πάρει οι στρατιώτες. Δεν μπορούσαν όμως να φτάσουν σε αυτούς που ήταν στην κάτω μεριά. Διότι αν κατέβαιναν εκεί θα ήταν εκτεθειμένοι σε επιθέσεις από το ΠΚΚ.Εμείς μιλήσαμε με έναν συνταγματάρχη στο Γέμισλι και μετά είπαμε σε 10-15 νέους δυναμικούς φίλους μας ¨Πάτε και πάρετε τις σωρούς¨.

Μισή ώρα αργότερα ο διοικητής της ταξιαρχίας, ένας ονόματι Αμπντουλλάχ ήρθε και άρχισε να διατάζει από τον ασύρματο : ¨Πυροβολήστεε τους, σκοτώστε τους, και τους βουλευτές και τους δημάρχους θερίστε τους¨. Επίσης περιέλουζε με βρισιές τους υπ΄αυτόν αξιωματικούς. Εκείνη τη μέρα μας εμπόδισαν να πάμε να πάρουμε τις σωρούς. Όλη τη μέρα έκαναν βολές πυροβολικού και αρμάτων. Μπροστά στα μάτια μου έριχναν βράχια σ εκείνον το βαθύ γκρεμό όπου είχαν πάει για έρευνα οι άνθρωποι. Θλιβερό το σημείο στο οποίο έφτασαν οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις. Σε έναν κατώτερο αξιωματικό του είπαμε : ¨ Δώστε μας μισή ώρα χρόνο, να πάμε να πάρουμε τις σωρούς, να τις αφήσουμε στο νοσοκομείο και να τελειώσει χωρίς προβλήματα η ιστορία¨. Μετά από την εντολή για επίθεση όμως του διοικητή, αναγκαστήκαμε να ανακαλέσουμε τους φιλους μας που είχαν πάει κάτω να ψάξουν.

Χιλιάδες άνθρωποι εκεί είπαν ¨Αντιστεκόμαστε, μένουμε, δεν φέυγουμε αν δεν τους πάρουμε¨. Αυτή τη φορά οι στρατιώτες ήταν μπροστά και εμείς απέναντι τους αρχίσαμε να περιμένουμε.

Ο διοικητής ήρθε και μας είπε ¨περάσατε τα σύνορα¨. Και εγώ του είπα : ¨Εδώ υπάρχει μια στρατιωτική μονάδα της Τουρκίας. Και εσύ πέρασες τα σύνορα, μπήκες με την ομάδα σου στο Ιρακινό Κουρδιστάν. Και εγώ λοιπόν σε αυτά τα χώματα είμαι. Όλοι είμαστε λαθραίοι εδώ¨.

 

Χιλιάδες άτομα ανάψαμε φωτιές και μείναμε στην κορυφή Μπιλιτζάν. Ξημερώσαμε στην κορυφή κάτω από έναν παγωμέν άνεμο. Εκεί άνθρωποι από τα γύρω 5-6 χωριά μας έφερναν συνεχώς ψωμί, νερό και κουβέρτες.

Στις 16 Μαίου νωρίς το πρωί 300 άτομα κινήθηκαν προς την κοιλάδα για να πάρουν τις σωρούς. Ο στρατός πάνω από τους ανθρώπους που κατέβαιναν άρχισε μαζικές βολές. Βολές από άρματα, όλμοι, σφαίρες….Πραγματικά ήτα απίστευτο.

Ήρθαν επιτόπου οι Γκιουλτάν Κισινάκ, Φιλίζ Κοτσανλί και Οσμάν Μπαιντεμίρ. Εμείς είπαμε ¨Σταματήστε τις βολές, επιτρέψτε να πάμε να πάρουμε τις σωρούς¨. Συναντηθήκαμε με διοικητές.

Ο κόσμος παρά τις βολές και τις απαγορεύσεις, αντί να φοβηθεί είπε ¨εμείς θα τις πάρουμε¨ και τις πήρε.

…………………..

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone