H ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Εφ. Ραντικάλ 12-6-2011

12/06/2011 10:35

Την ώρα που ετοιμαζόταν το λαδωμένο σκοινί, τα βάσανα του είχαν τελειώσει.

Εικόνες από την ιστορία των εκτελέσεων στην Τουρκία : τις εκτελέσεις τις παρακολουθούσαν χιλιάδες άτομα στις πλατείες. Τα χρήματα δεν αρκούσαν για την ηλεκτρική καρέκλα.

Η χρόνια πολεμική μετά από την μη εκτέλεση της θανατικής ποινής του Οτζαλάν, μας προκάλεσε να ανοίξουμε την σκονισμένη ¨ιστορία των εκτελέσεων μας¨. Αντικρίζοντας την ιστορία της εφαρμοζόμενης μέχρι πριν από 27 χρόνια θανατικής ποινής και των συζητήσεων που είχαν γίνει, βλέπουμε μια διαφορετική πλευρά της Τουρκίας και του τουρκικού λαού. Τα σχόλια μένουν σε εσάς….

Οι εγκριθείσες από την βουλή και εκτελεσθείσες θανατικές ποινές, από το 1920 μέχρι το 1984 που καταργήθηκαν ήταν 712. Εξ αυτών οι 15 ήταν γυναίκες κατάδικοι. Οι εκτελέσεις του πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές, του ηγέτη των αριστερών φοιτητών Ντενίζ Γκεζμίς, και του Ερντάλ Ερέν που τον εκτέλεσαν στα 17 του ¨μεγαλώνοντας¨ την ηλικία του, αποτελούνε σκοτεινές σελίδες στην ιστορία της Τουρκικής Δημοκρατίας. Υπήρξαν άνθρωποι που εκτελέστηκαν λόγω χρημάτων, γυναικών και μοιχείας.

Στις 4-12-1931 ανακοινώθηκε πως εγκρίθηκε από τη βουλή η πρώτη στην ιστορία της Δημοκρατίας εκτέλεση γυναίκας, της Φατμά Χασάν. Η Φατμά είχε σκοτώσει γυναίκα με αντάλλαγμα ¨είκοσι χρυσά¨ και χωράφια. Διαβάζουμε ότι ο κόσμος στις 15-12-1931 είχε γεμίσει από νωρίς την περιοχή Τουζπαζαρί όπου και κρεμάστηκε η Φατμά. Η τελευταία φράση της Φατμά ήταν ¨Ο Θεός ας συγχωρήσει¨.

Μέρος της κοινωνικής ζωής

Μέχρι την δεκαετία του 60 οι εκτελέσεις γινόταν σε ανοιχτούς χώρους χάριν παραδειγματισμού. Παρά το ότι η πλειοψηφία των εκτελέσεων γίνονταν μετά τα μεσάνυχτα με το πρώτο φως της μέρας, οι χώροι γέμιζαν από άντρες-γυναίκες και παιδιά. Οι μεγάλες πλατείες των πόλεων μετατράπηκαν σε χώρους εκτέλεσης, στην πλατεία Εμινονού της Κωνσταντινούπολης και στην πλατεία Σαμάνπαζαρί της Άγκυρας δεκάδες άτομα ξεψύχησαν. Ο Ιμπραίμ Ορς στην εφημερίδα Μιλλιέτ της 25-12-1960 στην είδηση με τίτλο ¨100.000 άτομα παρακολούθησαν την εκτέλεση του Αλή Ουνβέρ¨ περιέγραφε ως εξής την εκτέλεση :

 

¨Χτες το πτώμα του Αλή Ουνβέρ αφού έμεινε 5 ώρες και 23 λεπτά κρεμασμένο στην πλατεία Εμινονού, ακολούθως το κατέβασαν. Μέχρι τις 10.00 περίπου 100.000 άτομα παρακολούθησαν το πτώμα του Αλή Ουνέρ – παρατσούλι δράκος- να περιστρέφεται στην αγχόνη.

Εντύπωση προκάλεσε ότι η πλειοψηφία των παρευρισκομένων ήταν γυναίκες….Τον Αλή Ουνβέρ τον είχαν πάρει από το κελί του στις 4 το πρωί. Πορευόταν προς τον θάνατο. Άρχισε να ουρλιάζει και να λέει πως ¨υπάρχει νόμος για αμνηστία¨. Όταν του έβαλαν το λευκό πουκάμισο, έπεσε κάτω. Ο ιμάμης με θρησκευτικά λόγια τον ηρέμησε. Στις 4.37 τράβηξαν την πολυθρόνα κάτω από τα πόδια του. Ακριβώς επτά λεπτά αργότερα ξεψύχησε¨.

Για την ηλεκτρική δεν έφτασαν τα χρήματα

Το 1950 υπό την επίδραση της ¨αμερικανοποίησης¨ τέθηκε το θέμα να αντικατασταθεί το σκοινί με την ηλεκτρική καρέκλα. Όταν όμως έγινε αντιληπτό ότι δεν ήταν εγγυημένη η απαραίτητη για την ηλεκτρική καρέκλα υψηλή τάση ρεύματος, άλλαξαν γνώμη.

……………………

Η τελευταία εκτέλεση το 1984

Ο Χιντίρ Ασλάν ο οποίος είχε συλληφθεί κατηγορούμενος για τον φόνο τριών αστυνομικών κατά τη διάρκεια ληστείας, εκτελέστηκε στις 25 Οκτωβρίου 1984. Οι μετέπειτα θανατικές ποινές δεν εκτελέστηκαν. Μέχρι το 2002 όταν καταργήθηκε η θανατική ποινή, καμμία σχετική απόφαση δεν είχε εγκριθεί.

 

 

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone
Κατηγορία: ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ | Ετικέτα: | Σχολιάστε

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *