ΠΑΡΕΚΤΡΑΠΗΚΕ ΛΙΓΟ Ο ΑΡΧΙΛΟΧΙΑΣ…

Χαμπέρβακτίμ  26-11-2010

Ο στρατιώτης Γιουσούφ Ντουλγκέν υπηρετώντας την θητεία του στην περιοχή Σιρνάκ, και ενώ είχαν μείνει τρεις μήνες μέχρι την απόλυση του, δολοφονήθηκε με ξυλοδαρμό από τον αρχιλοχία Ολγκούν Σεν. Ο αρχιλοχίας  Σεν δικάστηκε στο Στρατοδικείο της πόλης Ντιαρμπακίρ και τιμωρήθηκε με 8 χρόνια φυλακή. Κανείς δεν στήριξε την οικογένεια του δολοφονηθέντος Γιουσούφ Ντουλγκέν. Η οικογένεια σε άσχημη κατάσταση εξανέστη και είπαν : ¨Η δολοφονία του γιού  μας από τον ίδιο του τον ανώτερο, χάλασε την υγεία όλης της οικογένειας. Μετά το περιστατικό,  κανείς δεν μας αναζήτησε να μας ρωτήσει κάτι. Η οικογένεια του στρατιώτη Γιουσούφ Ντουλγκέν που υπηρετώντας την θητεία του το 2005 στο Βέριμλι της Σιλόπης, δολοφονήθηκε από ξυλοδαρμό, βιώνει  μεγάλη ταλαιπωρία. Ο στρατιώτης Γιουσούφ Ντουλγκέν κάνοντας την θητεία του στην Διοίκηση Στρατοχωροφυλακής του Βέριμλι και ενώ είχαν μείνει τρεις μήνες μέχρι την απόλυση του, λογομάχησε με συνάδελφο του. Βλέποντας το περιστατικό ο αρχιλοχίας   Ολγκούν Σεν, φώναξε τον Γιουσουφ Ντουλγκέν και του έβαλε τις φωνές. Αργότερα ο Σεν χτύπησε τον Ντουλγκέν  στο στήθος με πολλές μπουνιές. Ο Ντουλγκέν παραπατώντας προς τα πίσω, έχασε την ισορροπία του και έπεσε κάτω.
Ο αρχιλοχίας Σεν πιστεύοντας πως ο Ντουλγκέν υποκρίνεται, τον κλώτσησε στα πλευρά ενώ αυτός ήταν κάτω. Πιστεύοντας πως ο Ντουλγκέν λιποθύμησε, τον μετέφεραν στη σκιά, και όταν έγινε αντιληπτή η σοβαρότητα της κατάστασης του τον μετέφεραν στο νοσοκομείο, όπου όμως δεν ανταποκρίθηκε στην θεραπεία και την ίδια μέρα έχασε την ζωή του.¨Ο ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΤΟΥ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΕ ΣΤΟ ΞΥΛΟ, ΔΕΝ ΘΕΩΡΗΘΗΚΕ ΜΑΡΤΥΡΑΣ¨
Όταν η οικογένεια του στρατιώτη έμαθε για τον θάνατο του παιδιού τους υπέβαλαν μήνυση στον αρχιλοχία Ολγκούν Σεν. Ο Σεν δικάστηκε στο 2 Αεροδικείο της περιοχής Ντιαρμπακίρ για ¨φόνο εξ αμελείας¨. Στο τέλος της δίκης ο αρχιλοχίας Ολγκούν τιμωρήθηκε με 8 χρόνια και 4 μήνες φυλακή και τον απέβαλαν από το στρατό. Στην απόφαση αναφέρεται πως ο αρχιλοχίας Ολγκούν Σεν βρέθηκε να έχει προκαλέσει τον θάνατο του στρατιώτη Γιουσούφ Ντουλγκέν, καθώς πρώτα τον χαστούκισε, μετά τον γρονθοκόπησε και αφού έπεσε κάτω τον κλώτσησε κιόλας.
ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΑΝ, ΟΥΤΕ ΤΗΝ ΡΩΤΗΣΑΝ…
Προκάλεσε εντύπωση ότι ο Γιουσούφ Ντουλγκέν δεν θεωρήθηκε μάρτυρας. Το φέρετρο παραδόθηκε στην οικογένεια του χωρίς να είναι τυλιγμένο στην σημαία, ενώ το αίτημα της οικογένειας να θαφτεί ως μάρτυρας απορρίφθηκε. Η αίτηση που έκανε ο Σελαχατίν Ντουλγκέν να γίνει αποδεχτός ως μάρτυρας ο γιος του, δεν έφερε αποτέλεσμα. Στο έγγραφο που πήρε η οικογένεια και φέρει την υπογραφή του Συνταγματάρχη προσωπικού της Στρατοχωροφυλακής Μεσούτ Ερντογάν –άγνωστο όμως εξ ονόματος τίνος φορέα- αναφέρεται : ¨ Σας ενημερώνουμε πως δεν είναι δυνατόν να αποδοθεί στον γιό σας το στάτους του μάρτυρα, καθώς η αιτία που προκάλεσε τον θάνατο του γιού σας δεν περιλαμβάνεται στην Οδηγία του Υπουργείου Εθνικής Αμύνης περί Μαρτύρων¨.

Ο πατέρας Σελαχατίν Ντουλγκέν μιλώντας στην εφημερίδα Γενί Ακίτ, εξιστόρησε με δάκρυα τον φόνο του γιού του και τα όσα έζησε μετά. Ο Ντουλγκέν εξανέστη λέγοντας πως δεν μπορούσε με τίποτε να χωνέψει πως ο γιός του δολοφονήθηκε από τον ανώτερο του και πως μετά το περιστατικό η ζωή του έγινε άνω-κάτω. Ο Ντουλκγέν είπε : Το παιδί μου αντιμετώπισε μια κατάσταση πιο άσχημη από αυτήν που κάνουν τους στρατιώτες στόχους για τα βελάκια νταρτ. Και ενώ εμείς είχαμε την αγωνία και τον φόβο μήπως επιτεθεί το ΠΚΚ και πεθάνει ο γιός μας, το παιδί μας το σκότωσε στο ξύλο ο ίδιος του ο ανώτερος. Τι είδους δίκιο, τι είδους δικαιοσύνη είναι αυτή ; Ποια ψυχή μπορεί να το δεχτεί αυτό ; Έχω ένα 15χρονο αγόρι. Μου λέει ¨Μπαμπά εγώ δεν θέλω να πάω στρατό, αν πάω μπορεί να με δείρουν και μένα οι διοικητές όπως έκαναν στον αδερφό μου. Φοβάμαι¨. Τι μπορώ να του πω για αυτά ; ¨.    

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΑΝ ΣΤΟ ΞΥΛΟ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ

Ο πατέρας Ντουλγκέν λέγοντας ότι με το που έμαθαν για τον θάνατο του παιδιού τους, σε μια στιγμή η ζωή τους μαύρισε συνεχίζει ως εξής : ¨ Ούτε καν τύλιξαν το παιδί μου με μια σημαία να μου το στείλουν. Ούτε κανείς μας αναζήτησε, ούτε μας στήριξε. Μας άφησαν μετέωρους. Πέρα από ένα στεγνό και με ανούσια μηνύματα για περαστικά χαρτί, τίποτε άλλο δεν είδαμε. Μετά τον θάνατο του γιού μου, διαταράχτηκε η υγεία όλης της οικογένειας. Από το 1977 έως τώρα είμαι ταξιτζής. Μετά τον θάνατο του γιου μου, έπαθα ψυχικές διαταραχές (βέρτιγκο) και παράτησα την δουλειά μου. Και φυσικά δίκαια, κανένας δεν με παίρνει να δουλέψω. Δεν μπορώ να πάρω τα φάρμακα μου λόγω έλλειψης χρημάτων. Η σύζυγος μου είναι καρδιοπαθής. Ζούμε σε ένα δωμάτιο με ένα κομμάτι ψωμί. Έχω ένα αγόρι στα 15, και ένα κορίτσι στα 12. Ούτε χαρτζιλίκι μπορώ να τους δώσω, ούτε ψωμί να πάρω από τον μπακάλη. Εμείς για 20 χρόνια μεγαλώσαμε τον γιό μας και τον πήγαμε στο  Σπίτι του Προφήτη, τον στρατό. Τον γιό μας στο Σπίτι του Προφήτη, τον σκότωσε ο ανώτερος του. Ούτε μια συγγνώμη, ούτε κάποιος να μας ψάξει… Η λησμονιά είναι χειρότερη από τον θάνατο…¨  

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone