ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

Εφ. Ταράφ, αρθρογράφος Αχμέτ Αλτάν   28-5-2009

O πρωθυπουργός Ερντογάν σε μια ιστορική του ομιλία, έκανε λόγο για φασιστικές πρακτικές. Με αυτή του την ομιλία φανέρωσε μια νέα αλήθεια ; Όχι.  Ποιο ήταν λοιπόν το στοιχείο που έκανε ¨ιστορική¨ την ομιλία του ;     Το ότι όποιο κι αν ήταν το παρελθόν, το ξεσκέπασε για πρώτη φορά . Το ότι για πρώτη φορά ένας ηγέτης της χώρας ξεσκέπασε το πέπλο αυτών που έγιναν με την πάνω στα ψέματα ίδρυση ενός κράτους. Η αντιπολίτευση θύμωσε πολύ για αυτήν την ομιλία.. Γιατί όμως θύμωσε η αντιπολίτευση ;  Μήπως πιστεύουν πως δεν υπήρξαν φασιστικές πρακτικές στο παρελθόν ; Διότι αν σκέφτονται έτσι είναι εξολοκλήρου αμόρφωτοι. Αν πάλι δεν το πιστεύουν αλλά θέλουν απλά να δείχνουν έτσι, τότε είναι απόλυτα απατεώνες. Είναι δύσκολο να πιστέψουμε πως είτε ο Ντενίζ Μπαικάλ είτε ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί δεν ξέρουν τίποτε για την ¨σύγχρονη ιστορία ¨ μας. Μόλις τις προάλλες ο Μπαικάλ επ΄ευκαιρία του ανοίγματος για την μαντίλα, αναφέρθηκε στα πεπραγμένα της μονοκομματικής περιόδου. Ξέρουν πολύ καλά τι έγινε. Προτιμούνε όμως να θέτουν ως θεμέλια της πολιτικής τους την πιο φτηνή, την πιο ποταπή και βασισμένη σε ψέματα πολιτική. Και ο Μπαικάλ και ο Μπαχτσελί είναι επιστήμονες.  Είναι φανερό ότι είναι καλύτερα πληροφορημένοι από εμένα. Πού έγκειται λοιπόν η ένσταση τους για την ομιλία του πρωθυπουργού ; Δεν υπήρξε άσχημη συμπεριφορά προς τις μειονότητες ; Απελάσεις Αρμενίων ή σφαγές, ή γενοκτονία δεν υπήρξαν ; Δεν εφαρμόστηκε μήπως ο φόρος περιουσίας (Varlık vergisi) ; Με τις ανταλλαγές πληθυσμών δεν απομακρύνθηκαν άνθρωποι από τα εδάφη τους ;  Σε αυτά λένε όχι ; Η μήπως λένε πως αυτά έγιναν, αλλά δεν είναι φασίζουσες πρακτικές ; Δεν μπορούνε να πούνε πως ¨δεν έγιναν¨, διότι τα γεγονότα έγιναν στην πολύ πρόσφατη ιστορία μας, υπάρχουν ακόμα μάρτυρες εν ζωή. Αν πάλι πούνε πως αυτά δεν  είναι φασίζουσες πρακτικές, τότε ας ανοίξουν μια εγκυκλοπαίδεια να διαβάσουν το περί φασισμού λήμμα.  

Σκεφτείτε, αντιπολίτευση που ή δεν ξέρει ή αρνείται τα λήμματα εγκυκλοπαίδειας. Από αυτήν την αντιπολίτευση δε βγαίνει τίποτε. Με στημένες κουβέντες και παραμύθια ούτε πολιτική μπορούνε να κάνουν, ούτε εξουσία μπορούνε να γίνουν.
Άλλωστε η φτήνια στην πολιτική τους πηγάζει από το ότι δεν ¨βλέπουν¨ εξουσία στο μέλλον. Σε έναν ψεύτικο κόσμο, προσπαθούν να κάνουν πολιτική εξαπατώντας αυτούς που θέλουν να εξαπατηθούν.  Άλλωστε αυτή τους η ¨οπισθοδρόμηση¨ είναι που τοποθετεί το ΑΚΠ ως το μόνο ¨προοδευτικό¨ κόμμα, αυτή τους η φτήνια είναι που μια φράση του Ερντογάν που θα μπορούσε να  ένα είναι συνηθισμένη, την μετατρέπει σε ¨ιστορική¨. Για να αντιληφθούμε τι στην αλήθεια είναι το ΑΚΠ, έχουμε ανάγκη από μια αντιπολίτευση που θα κατηγορεί το ΑΚΠ εν ονόματι της αλήθειας και ευρισκόμενο πιο ¨μπροστά από το ΑΚΠ. Το πότε θα φανεί αυτό, ο Θεός ξέρει. Όμως όλος αυτός ο θόρυβος που ξέσπασε, δείχνει πως είναι ανάγκη να συζητήσουμε ανοιχτά την πρόσφατη ιστορία μας. Το κράτος φοβάται την ίδια του την ιστορία.
Αυτό το καταλαβαίνω, διότι όταν φανεί όλη η αλήθεια θα γίνει αντιληπτό πώς πρέπει να αλλάξει το ίδιο το κράτος. Δεν μπορώ να καταλάβω όμως γιατί ένα μέρος της κοινωνίας φοβάται αυτές τις αλλαγές.
Σας αρέσει πολύ να ζείτε και να παρηγορείστε με ένα ψέμα ; Δεν είναι καλύτερα αντί να καυχιόμαστε με τα ¨ψέματα του παρελθόντος¨ να καυχιόμαστε για τις ¨αλήθειες του σήμερα¨;  Για να φέρουμε όμως το σήμερα σε μια κατάσταση άξια να καυχιέται κανείς , πρέπει πρώτα να καθαρίσουμε καλά το ψέμα που σκεπάζει την ιστορία.

Για αυτό πρέπει να αρχίσουμε από την ίδρυση της δημοκρατίας. Ο πρώτος επικεφαλής της δημοκρατίας ο Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ ήταν ένας δικτάτορας. Ο Ισμέτ Ινονού που αργότερα πήρε την θέση του, ήταν επίσης δικτάτορας. Η χώρα επί μακρόν διοικήθηκε από την δικτατορία ¨ ενός κόμματος¨. Υπάρχει κάποιος που τα αρνιέται όλα αυτά ; Αν κάποιος λέει πως ο Ατατούρκ και ο Ινονού ¨δεν ήταν δικτάτορες¨, ας μας το εξηγήσει να δούμε. Σημαντικό μέρος του Ποινικού Κώδικα της δημοκρατίας πάρθηκε από την ¨φασιστική¨ Ιταλία. Και αν υπάρχει κάποιος που λέει πως δεν πάρθηκαν, ας μας αποδείξει την θέση του δείχνοντας μας τα άρθρα. Ο Ατατούρκ, όπως και ο Ισμέτ Ινονού δεν επέτρεψαν ¨αντιπολίτευση¨. Όχι απλά δεν επέτρεψαν την οργάνωση της αντιπολίτευσης, αλλά δεν αναγνώρισαν  καν την δυνατότητα έκφρασης ¨αντίθετων απόψεων¨. Ακόμα και το να πεις για την δομή ¨της κοινωνίας των τάξεων¨ ήταν απαγορευμένο. Και αυτοί που ήρθαν μετά από αυτούς συνέχισαν αυτή τη φασιστική νοοτροπία. Ο φασισμός συνεχίστηκε και στην λεγόμενη περίοδο της ¨δημοκρατίας¨. Υπήρξαν συγγραφείς σε αυτή τη χώρα που καταδικάστηκαν επειδή έγραψαν την λέξη ¨τάξη¨.  Συγγραφείς που δολοφονήθηκαν επειδή ήταν ¨αριστεροί¨. Δε καταπίεσαν μόνο τις μειονότητες, αλλά και τους Τούρκους που δεν τους έμοιαζαν. Τον φιλελεύθερο Τζαβίτ τον κρέμασαν, τον κομμουνιστή Μουσταφά Σουπχί τον  έπνιξαν. Υπάρχει κάποιος που να τα αρνιέται όλα αυτά ;  Μήπως ο Μπαικάλ ή Μπαχτσελί λένε ¨όχι δεν έγιναν τέτοια πράγματα¨; Ο φασισμός δεν τέλειωσε σε αυτή τη χώρα. Αν τα συζητήσουμε όλα αυτά και αν αντιμετωπίσουμε τις αλήθειες, τότε ίσως τελειώσει. Αφήστε το κράτος να φοβάται τις αλήθειες, εσείς γιατί τις φοβάστε ; Μήπως αγαπάτε πολύ αυτόν τον φασισμό, τα ψέματα και τις απατεωνιές ; Εσείς αποτελείτε τα θύματα αυτού του φασισμού, για ποιο λόγο λατρεύετε έτσι την τυραννία σας ;

Σχόλιο διαχειριστή : Ας όψονται αυτοί που μας πουλάνε στην Ελλάδα το βιβλίο του μακελάρη του Ελληνισμού.  Αυτά που γράφουν οι δημοκράτες Τούρκοι δημοσιογράφοι για τον Κεμάλ (με κίνδυνο της ζωής τους) , αν τα πεις στην Ελλάδα σε λένε φασίστα και ρατσιστή. Κάτι δεν πάει καλά σε αυτόν τον τόπο… Βέβαια για τον Μπαικάλ δεν πρέπει να μας εκπλήσει η συμπεριφορά του. Όσο σοσιαλιστής είναι ο Παπανδρέου, άλλο τόσο είναι και ο Μπαικάλ.

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone