ΜΜΕ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ

Εφ.Ταράφ 2-4-2010 αρθρογράφος Αχμέτ Αλτάν

Αυτό είναι το φοβερό, το ότι ο πυροβολισμός-δολοφονία ενός δεκατετράχρονου θεωρείται ¨συνηθισμένο και ασήμαντο¨ γεγονός

Τον Μεχμέτ Νουρί τον πυροβόλησαν πισώπλατα και τον σκότωσαν.

Φωτογράφοι από εφημερίδες και πρακτορεία ειδήσεων τράβηξαν φωτογραφίες την οικογένεια του θανόντος παιδιού και την κηδεία .

Αυτή η είδηση θανάτου πήγε σε όλες τις εφημερίδες της Τουρκίας.

Εκτός από την Ταράφ καμιά δεν την δημοσίευσε.

Δεν βρήκαν ¨άξιο είδησης¨ το να δολοφονείται πισώπλατα ένα παιδί Κούρδων.

Αυτή η αδιαφορία είναι που ξεσηκώνει, που εξοργίζει τους ανθρώπους.

Το ότι παραμένουν σιωπηλοί στους πόνους, στις θλίψεις και στους θανάτους τους.

Πυροβολούνε το παιδί σου και κανένας δεν ακούει τον πόνο σου.

Ο δεκατετράχρονος Μεχμέτ Νουρί δεν σκοτώθηκε στα χωράφια.

Την νύχτα πήγε με τέσσερεις συγχωριανούς του για να πάρουν με τα άλογα μαζούτ από το Ιράν.

Προφανώς θα γέμιζαν τους τενεκέδες , θα τους έφερναν εδώ και θα το πουλούσαν βγάζοντας λίγα χρήματα.

Αυτό το ¨μεγάλο¨ έγκλημα δεν πρόλαβαν να το κάνουν.

Στα πεντακόσια μέτρα από το χωριό συνάντησαν στρατιώτες, φοβήθηκαν και διέφυγαν προς το χωριό.

Καθώς έφευγαν, οι στρατιώτες πυροβόλησαν και σκότωσαν τον Μεχμέτ Νουρί.

Αυτή είναι λοιπόν η ποινή για μερικούς τενεκέδες μαζούτ , η θανατική ποινή ;

Για τον θάνατο αυτού του παιδιού, για την δολοφονία κανείς δεν ενδιαφέρεται ;

Αποτελεί μήπως ¨φυσικό¨ στοιχείο στην ζωή μας τα Κουρδάκια να δολοφονούνται ;

Είναι δυνατόν τα μίντια μιας χώρας να είναι τόσο κουφά μπροστά στον ¨θάνατο¨ ;

Αυτή η χώρα μήπως αποτελείται μόνο από τις ¨δυτικές περιοχές ¨;

Παιδί ήμουν όταν ο Φικρέτ Οτιάμ περιέγραφε τα δράματα των ¨λαθρέμπορων των συνόρων¨, γέρασα κι ακόμη σκοτώνουν παιδιά στα σύνορα για δύο τενεκέδες μαζούτ.

Ο έρμος δεν είχε προλάβει καν να περάσει τα σύνορα.

Δεν είχε διαπράξει καν το ¨έγκλημα¨ του.

Δολοφονήθηκε για τα άδεια μπιντόνια που είχε στη ράχη του αλόγου του.

Και όλα τα μίντια δεν το άκουσαν, δεν νοιάστηκαν.

Επτακόσια χρόνια μετά το έργο του Γιουνούς Εμρέ ¨¨ένας περίεργος πέθανε¨, αυτοί δεν λένε καν ¨ένας περίεργος πέθανε¨, αλλά ανασηκώνουν τους ώμους και γυρνάνε την πλάτη τους.

Τα τουρκικά μίντια γιατί να το κάνουν είδηση, γιατί να ακούσουνε την κραυγή του πατέρα του παιδιού, όταν αυτό που πέθανε είναι ένα Κουρδάκι και αυτός που σκότωσε ένας Τούρκος στρατιώτης ;

Και μετά ρωτάνε ¨γιατί βγαίνουν οι Κούρδοι στο βουνό ;¨.

Ο άνθρωπος θέλει να ακουστεί η φωνή του, θέλει μια απάντηση στην κραυγή του, κάποιον να πει την θλίψη του.

Ο Θεός ξέρει πόσα παιδιά σκοτώνονται σε κείνα τα μέρη, αν το μάθει η εφημερίδα μας γίνεται είδηση, αν όχι τα παιδιά θάβονται χωρίς να ακουστεί τίποτε.

Λίγους τενεκέδες μαζούτ θα έφερνε ο Μεχμέτ Νουρί και θα κέρδιζε λίγα χρήματα.

Χτες τον έθαψαν

Εκτός από εμάς κανείς δεν έκανε είδηση τον θάνατο του.

Σκεφθείτε να ζείτε στα ΝΑ ή στα νότια –στην ουσία δεν διαφέρει αν είστε Κούρδος ή Τούρκος-, αν σας συμβεί κάτι εκεί ποιος θα σας στηρίξει ;

Άραγε υπάρχει κάτι που να μπορούνε αυτοί οι άνθρωποι να πούνε ¨εμένα με προστατεύει αυτό¨.

Για την Τζειλάν που κομματιάστηκε μπροστά στο σπίτι της, οι διοικούντες, οι πολιτικοί και οι στρατιωτικοί της χώρας αυτής , δεν είπαν καν ένα ¨Θεός σχωρέστην¨.

Για τρεις μέρες οι τουρκικές εφημερίδες και τηλεοράσεις δεν ανέφεραν τίποτε για την Τζευλάν.

Διότι απλά αυτή που πέθανε ήταν ένα μικρό κορίτσι Κούρδων.

Και για τον Μεχμέτ Νουρί δεν νοιάστηκαν, ένα παιδί ήταν που ήθελε να φέρει μερικούς τενεκέδες μαζούτ.

Εσύ κλείνε τα σύνορα στους ανθρώπους, μην επιτρέπεις το εμπόριο τους, ρίξε την παραγωγή υφάσματος που πωλείται σε γειτονικές χώρες από 230 χιλ τόπια σε 2 χιλ όπως είπε η πρόεδρος του εμπορικού επιμελητηρίου του Ντιαρμπακίρ Νεσέ Ντουζέλ, εξαφάνισε τις δυνατότητες βιοπορισμού τους, κάψε τα χωριά τους, απαγόρευσε την μητρική τους γλώσσα, φυλάκισε τους ανθρώπους τους, σκότωσε τα παιδιά τους, μη μιλάς καθόλου για τις στενοχώριες και τα βάσανα τους, μην τα σκέφτεσαι καν, και μετά ρώτα ¨μα γιατί βγαίνουν στα βουνά ¨.

Αυτοί υπάρχουν

Είναι άνθρωποι, έχουνε βάσανα, πεθαίνουν.

Αν τα λεγόμενα ¨μίντια¨ άκουγαν λίγο τον πόνο αυτών των ανθρώπων, εξέφραζαν τα βάσανα τους, έκαναν να ακουστεί η φωνή τους, σήμερα αυτή η χώρα θα ήταν σε ένα εντελώς διαφορετικό σημείο, δεν θα συγκεντρωνόταν τόση αμοιβαία οργή, δεν θα αυξανόταν τόσο η επιθυμία για εκδίκηση.

Τον Μεχμέτ Νουρί τον σκότωσαν

Για λίγους τενεκέδες μαζούτ τον έβαλαν στο χώμα στα δεκατέσσερα του χρόνια.

Δεν έδωσαν σημασία για τη ζωή του, και τον θάνατο του δεν τον άκουσαν.

Οι Κούρδοι πεθαίνουν, και για να μην ακουστεί ο θάνατος τους οι Τούρκοι κουφαίνονται, καθίστανται ανάπηροι.

Με νεκρούς, με ανάπηρους και δολοφονημένα παιδιά στο χώμα.

Αυτή είναι η χώρα στην οποία ζείτε και αντιστέκεστε για να μην αλλάξει.

Σχόλιο : Η φωτογραφία αυτή της κηδείας του Μεχμέτ Νουρί  ΔΕΝ δημοσιεύτηκε στις καθεστωτικές εφημερίδες

Μοιραστείτε
Share on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestEmail this to someone